dinsdag 1 augustus 2017

Juli

 

Eerste week: lente

Juli begon met een druk weekend, wat me veel groei opleverde. Ik werd getriggerd, meteen al nadat ik op 30 juni de intentie had gesteld om mijn thema’s rondom mijn moeder te helen. Ik hielp met de verhuizing van mijn broertje. Alle patronen rondom mijn gezinssituatie kwamen voorbij. Het was pas in de rustige dagen na het weekend dat ik dit kon ontwarren en doorvoelen. Ik besloot een volgende intentie te stellen. Ik focuste me op het ‘gouden hart’ dat ik krijg door het geven van Leadings, en bestelde hier meer van. Ik vind het namelijk zo fijn om vrijelijk met mijn hart te kunnen werken en dit door te geven aan de wereld. De manifestatie hiervan kwam intuïtief in de vorm van het maken van auratekeningen. Dit past echt bij de lente: het opbouwen van iets nieuws. Ik deed dit lichtwerk meteen diezelfde week nog.

Ik genoot met volle teugen van het prachtige weer, plande een zomerfeest en vierde mijn vakantie door leuke dingen te doen met mijn vriend, wat onder andere inhield dat we elke dag kwamen kijken naar de groeiende, knalgele courgettes in de tuin. Het schrijven aan mijn verhaal hielp me om met beide benen op de grond te blijven staan (aarde in 56 immers).

Tweede week: zomer 

De tweede week begon met de piek waar de golf van de eerste week naartoe was gerezen. Op die piek rondde ik eindelijk mijn tweede boek af. Ik had behoefte om dit uitbundig te vieren. Het voelde als een reset van mijn leven... maar toen ging het weer verder. Verveling. Ik wilde gezelligheid, maar had een volkomen lege week voor me liggen, waarin ik me op niets kon verheugen. All work and no fun... Normaal verheug ik me op het schrijven, op mijn opleiding, op afspraken etc. (Oké, oké, ik heb niet zo vaak afspraken, laten we de zaken niet extraverter voorstellen dan ze zijn.) Ik kon niets bedenken om het afronden van mijn tweede boek te vieren. Mijn emotionele golf dook naar beneden. Impulsief besloot ik naar de stad te gaan op zaterdagavond. Dat liep nergens op uit, dus ik keek een video van Teal Swan over verveling en realiseerde me dat het tijd was om nieuwe dingen te gaan uitproberen - zoals spontaan naar de stad fietsen, ook al was dat niks. Gewoon experimenteren dus. Dat was de intentie die ik voor de rest van de week stelde. Er kwam nog niet veel nieuws op mijn pad en dus ging ik maar bingewatchen op Netflix. In deze tweede week van mijn cyclus, rond mijn ovulatie en de volle maan, is het stilzitten en accepteren van mijn beperkingen niet wat mijn systeem wil doen. Door de natuurlijke energie in dit deel van mijn cyclus heb ik namelijk veel expansie nodig. Ik mocht dus uitvogelen wat ik wilde, en me bewust worden van de belemmerende gedachten hierin, en de emoties die opkwamen doorvoelen toen ik het niet meteen kon bereiken. Dit viel naadloos samen met de energie van de volle maan.


Derde week: herfst 

Het loslaten van die belemmeringen rondom plezier, daar was de derde week voor. Ik ging weer met mijn moeder op vakantie naar Terschelling. Ik genoot van de zomer, de zon en het strand. Aangezien ik kortgeleden ook al naar Oerol (dat grote festival op Terschelling) was geweest, voelde het als een enorme luxe om nog een keer te gaan. De zee hielp met loslaten door de zuiverende kwaliteiten van het zoute water. Ik werd ongesteld en ik wilde zo sterk tot inkeer komen dat ik me afvroeg of dit toch misschien de winterweek was, in plaats van de herfstweek. Ik had veel behoefte aan privacy en tijd voor mezelf. Weer werden er allemaal oude patronen met mijn moeder actief, en dat was geen pretje. Een week lang in haar emotionele aura slapen maakte dat ik nogal heftig reageerde op elke trigger. Mijn issue met 'in mijn creatieve bubbel zitten' en niet zoveel contact met de buitenwereld willen, komt namelijk hier vandaan. Ik herkende het escaleren hiervan van de ruzie met een vriendin die ik afgelopen jaar heb gehad. Ik reageer enorm heftig als iemand mijn grens niet accepteert en ik me niet kan terugtrekken als ik dat wil. Ik heb het grootste deel van mijn leven eczeem gehad. Dat is de manier waarop mijn lichaam de opgepotte emoties uitdrukt over het niet kunnen stellen van mijn grenzen. Toen ik begin 2017 begon met mijn creatieve kluizenaarschap is mijn eczeem (grotendeels) genezen, maar het kwam weer terug in deze vakanties op Terschelling - dat was ook de reden dat ik in juni de intentie had gesteld om dit op te lossen. Dit zat zo diep dat het eerst moest escaleren (erger worden) voor het kan helen. Met andere woorden: zo'n verwijdering tussen mijn moeder en mij heb ik nog nooit ervaren. Het is niet eens meer ruzie, want dat kennen we, maar het is gewoon een oude wond die nu helemaal geopend en bewust gemaakt is. Ik denk niet dat ik binnenkort nog een keer samen op vakantie naar Terschelling ga, dat kan ik wel zeggen... Wordt vervolgd - hopelijk wordt dit opgelost in het komende half jaar.

Ik was enorm geïnspireerd om te schrijven. Dat was mijn prioriteit, wat mijn hormonen ten goede kwam, waardoor ik nauwelijks last had van mijn menstruatie. Hevige menstruatiekrampen komen namelijk door een te grote hoeveelheid van het hormoon prostaglandine, en zijn dus het gevolg van hormonale disbalans. Hormonale disbalans is het gevolg van jezelf niet als prioriteit stellen - iets wat menstruatiekrampen je wel dwingen om te doen, omdat je je gewoon als een gewond dier moet terugtrekken door de pijn. Weet je dat ook weer. Tussen alle triggers door heb ik ook flink kunnen schrijven. Ik begon met het derde boek.


Vierde week: winter? 

Aangezien de tweede helft van de week op Terschelling al voelde als de winterweek, was dit logischerwijs meer een lenteweek. Weer het opbouwen van iets nieuws! En aangezien het een cyclus is, haakte het in op de vorige ronde: het maken van die auratekeningen uit het begin van de maand. Nu er wat tijd overheen was gegaan, besefte ik dat alleen het tekenen van aura's een beetje beperkend was. Liever tekende ik alles wat ik zag in een Reading: een beeld dat de algehele energie van iemand weergeeft, als een energieportret. Omdat ik vond dat het tekenen van de blokkades zoals in een auratekening niet echt aantrekkelijk was, besloot ik alleen vanuit een hoger perspectief te tekenen. Ik ontwikkelde een nieuwe methode. Die is als volgt: ik vraag het Hoger Zelf van die persoon wat ik mag tekenen. Zo is de tekening opbouwend, positief en gericht op schoonheid. Ik oefende dit met vrijwilligers. Ik kreeg beelden door met een sterke sfeer (energie) en fotogenieke symboliek (zoals krachtdieren). Hierdoor zijn de tekeningen tijdloos. Niet alleen een momentopname van de aardse strubbels van die persoon met tijdelijke energiekoorden en alles, maar een beeld vanuit het Hoger Zelf dat iemands overkoepelende levensthema's weergeeft. Zo kan de tekening opgehangen worden en van waarde blijven. Het enige waarbij dat nog niet helemaal sluitend was, was bij het tekenen van de energie van een ongeboren kindje, omdat die zich nog zo aan het vormen was... maar ik ontdekte dat dit juist zo'n cadeautje was om me hierop te mogen afstemmen, want deze energie was heel hoog in vibratie en bracht mij dus mee omhoog.

Ik voelde hier zoveel liefde, dankbaarheid en kracht in, dat ik het gewoon een beetje spannend vond. Ik sprong er namelijk meteen volledig in en gaf alles, wat ik sowieso met alles doe, maar wauw, wat heeft dat een effect als ik het met iets doe dat stróómt! Met Jong Bewust was er continu een weerstand, en dat had ik nog vers in mijn herinnering. Maar deze tekeningen combineren vaardigheden en passies van mij die perfect samengaan en elkaar versterken. Ze dagen me uit om me werkelijk af te stemmen op verschillende frequenties, hoe hoog ze ook zijn en daarin heel zorgvuldig te tekenen wat ik zie, en al mijn twijfels te gebruiken om me nog beter te focussen. Ik vind het heerlijk om mijn ochtenden door te brengen met het schrijven, en 's middags te Readen en te tekenen. Mijn productiviteit schoot omhoog. Ik knutselde een website in elkaar, ik kocht stevige enveloppen om de tekeningen in te versturen, ik benaderde mensen om mee te oefenen... Elke stap die ik zette, leidde heel vanzelfsprekend tot de volgende. Eindelijk ervoer ik dat gewichtloze gevoel van actieve co-creatie met mijn hogere zelf in het opbouwen van werk, en als gevolg waren het stappen met zevenmijlslaarzen. Dit is een manier om mijn leven te leiden die echt bij me past. Als dit mijn dagelijks leven is, mijn bedrijfje naast het schrijven, dan ben ik er volledig mee vervuld!

Ik heb hiermee nog meer van mijn creativiteit herwonnen, die altijd een beetje was blijven liggen op de kunstacademie. Daar werd ik beschadigd door de manier van onderwijs, waarna ik jarenlang niet heb getekend. Ik wist gewoon niet wát ik moest tekenen, of wat voor zin het nog had. Eindelijk zijn die blokkades weg en weet ik wél wat ik kan tekenen. Het werkt voor mij gewoon het beste om me ergens op af te stemmen, een beeld in mijn hoofd te zien en dat vervolgen zo accuraat mogelijk weer te geven. In opdracht werken, dus. Dat past ook precies bij mij als Generator: creëren in respons. Om dit tot bloei te brengen was het nodig dat ik eerst de kunstacademie deed, en daarna de opleiding tot Reader en Healer. Zo fijn als alle puzzelstukjes op hun plek vallen!

Update: hier is mijn website, waar je de energietekeningen kunt bekijken en bestellen! 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen