donderdag 22 juni 2017

"Vertrouw op je hoofd"

Dit was de boodschap die ik vandaag (16/6) doorkreeg in een Reading. De persoon tegenover me zat namelijk heerlijk te flowen in haar gevoel en leefde vanuit haar hart, en het stukje dat ze ontkende, was juist het verstand. Die mocht daarmee op één lijn komen, door erop te vertrouwen.

Aangezien een Reading altijd een spiegel is, gold dit ook voor mij, dus ik wil hem gaan onderzoeken in deze blog. Het verstand kan namelijk nogal terzijde geschoven worden in de spiritualiteit. In het begin is dat goed, want we moeten (oké, laat ik het liever zeggen: we mógen) (maar serieus, over sommige dingen mag je gewoon oordelen) (en ik vind dit dus een moeten) collectief stoppen met uit dat verstand te leven, en in plaats daarvan onze keuzes baseren op ons gevoel. En dus zijn alle boodschappen om dan te stoppen met geloven in wat je denkt op hun plek. Iemand die in dat stadium is en deze blog leest, zal hierdoor dus ontkracht worden en er alleen maar door terugvallen in hun denkvalkuilen, als ze het al van me aannemen.

Maar als je al wat langer bezig bent met bewustwording, zit er juist een addertje onder het gras, en als je mij al wat langer volgt, snap je wel dat ik die er graag uittrek. Weer een spirituele mythe gevonden! Misschien wel eentje voor gevorderden, zoals ik al uitlegde, maar toch, een belangrijke stap: het is juist wél goed om op je hoofd te vertrouwen. Daar zitten spirituele mythes omheen dat het denken op één of andere manier gestopt zou moeten worden en dat een leeg hoofd gelijkstaat aan het bereiken van het nirwana. Alsof dat kan. Zelfs mensen met een niet-gedefinieerd ajna of hoofdcentrum zullen te maken hebben met gedachten die langswaaien.

Hoe meer je vanuit je hart en gevoel gaat leven, hoe meer je verstand zijn natuurlijke rol kan gaan vervullen. Alsof je zwemt in de flow, maar je hoofd af en toe boven water uitkomt voor lucht. Weet je wel, net als dat ademgat van dolfijnen. Lucht staat in dit geval voor reflectie, nadenken, op verhaal komen. Wat heb je aan het leven zonder verstand? Dan kan je net zo goed meteen een lobotomie aanvragen. Volgens Human Design is het hele doel van ons bewustzijn om toeschouwer te zijn in de film van ons leven, en is precies dat bewustzijn het deel van ons dat verdergaat als we sterven, dat onze levenslessen verzamelt. Leve het denken!

Als je eenmaal in de spiritualiteit bent gestapt, zijn het tradities als het boeddhisme en verdraaiingen daarvan die ons afhouden van de kracht van het denken. Veel meditaties zijn erop gebaseerd om het lawaai van het denken wat zachter te draaien. Veel spirituele one-liners propageren dat je niet moet oordelen, niet negatief moet denken, uit je hoofd in je gevoel moet komen etcetera. Prima boodschappen, als je ze weet te plaatsen. Het begin van spirituele bewustwording. Dat verstand moet dan gewoon een tandje lager, anders kun je niet bij je gevoel komen. Maar als je daar eenmaal bent...

Je verstand is niet je vijand. Je verstand is juist ook een deel van jou dat het beste met je voor heeft. Zie een gedachte als het topje van de ijsberg van de emoties die eronder zitten. Als je een zogenaamde 'negatieve' gedachte hebt, betekent dit alleen maar dat je een emotie in jezelf ontkent. Die gedachte probeert je aandacht daarop te vestigen, door zich te herhalen en herhalen, tot je het begint te voelen. Als je al goed kunt voelen, kun je daar even doorheen vliegen en terug bij die gedachten uitkomen.

Als het zo makkelijk was om positief te denken, zou je het wel de hele tijd doen, toch? Natuurlijk, je werkelijkheid creëren en manifesteren kost creatieve kracht, en dat kan je hersens flink doen kraken, maar toch, het zou vanzelf gaan, want het is hoe onze levensvorm bedoeld is. Alleen doen we het niet vanzelf. We zitten met die negatieve gedachten. Die komen alleen maar voort uit oude trauma's, die nog doorvoeld willen worden. Het kost een tijd van hercallibreren om je verstand, gevoel en hart weer op elkaar af te lijnen, zodat ze samen gaan werken. Alleen dán pas heb je iets aan kreten als 'positief denken'.

Een gedachte is als een zonnestraal die je helemaal terug kunt volgen tot aan de bron: de zon, jouw essentie. Een gedachte is een voortvloeisel van jouw bron, en is dus per definitie net zo heilig en spiritueel als jouw hogere zelf. Elke gedachte. Als je gelooft in de spirituele waarheid dat je gedachten zou moeten uitroeien als onkruid - en meteen ook het 'oordelen' als het kind met het badwater weg gaat spoelen - dan ben je delen van jezelf aan het amputeren. Ik gebruik misschien heftige woorden, zoals lobotomie en amputatie, maar dat is wat het is, energetisch gezien, als je iets in jezelf ontkent: het is net alsof je een deel van jezelf probeert weg te hakken.

Niet alleen kunnen gedachten je dus terugleiden naar de kern van je emotionele trauma, zodat je dat kunt helen, en van daaruit naar je essentie, maar ook is het oordelen heel belangrijk. Daar heb ik al een blog over geschreven voor Jong Bewust. Samengevat: als je je onderscheidingsvermogen gaat wantrouwen, verminder je ook je vermogen om je grenzen te stellen en te gaan staan voor jouw waarheid. Daarmee ontkracht je jezelf, en dat is het tegenovergestelde van spiritueel bezig zijn. Spiritualiteit gaat er in essentie om dat je in je eigen autoriteit gaat staan.

Verder is het gevaar dat je je helderwetendheid kunt gaan ontkennen. Dat is wat ik heb gedaan. Helderwetendheid is één van de vier vormen van paranormaal (bovenzintuiglijk) waarnemen, verbonden aan het HD-hoofdcentrum/kruinchakra. De andere drie zijn helderziendheid, heldervoelendheid en helderhorendheid. Je kunt een natuurlijke voorkeur hebben voor één daarvan, maar je kunt ze ook allemaal tegelijk gebruiken. Ik dacht altijd dat ik ze allevier in gelijke mate gebruikte, maar ik denk (weet) nu dat vooral helderwetendheid bij mij actief is. Alleen is deze niet zo grijpbaar als de anderen. Misschien dat voor een normaal mens heldervoelendheid al zweverig en ongrijpbaar is, maar voor mij is dat toch behoorlijk fysiek. Je voelt iets, en dat is heftig, bam, klaar, dat is duidelijk. Met helderziendheid zie je een beeld of een hele film en met helderhorendheid hoor je woorden of hele teksten in je hoofd (of oren). Dat was er eerst nog niet, en dat komt dan ineens binnen. Maar helderwetendheid is een veel subtieler zintuig. Zodra ik iets weet, is het net alsof ik het altijd al geweten heb. Daardoor is het gemakkelijk om eraan te twijfelen. Want waar komt dat vandaan? En hoe kan ik dat ineens zo zeker weten? Er is niet eens het 'bewijs' dat de andere vormen van helderwaarnemen hebben: ik heb niets gevoeld of gezien of gehoord, ik 'weet' gewoon iets. Net zoals ik weet dat mijn rechterhand mijn rechterhand is. Dat ongrijpbare gevoel van: hé, maar dit is toch hoe het hoort?! Maar ga maar eens nadenken over rechts en links. Hoe meer je dat probeert te vatten, hoe meer het je ontglipt, zo abstract is het. Zo is het ook met mijn helderwetendheid. (Kijk dat volledig open hoofdcentrum van mij maar: dat betekent geen vast handvat hierop!)

Als je (ik dus) dan ook nog bent verleid om te geloven dat 'denken niet spiritueel' is, of iets in die trant, dan wordt het helderwetendheid wel heel moeilijk gemaakt. Want dat is dan immers ook niet spiritueel. Je moet niet denken dat je van alles weet. Dat is betweterigheid, intellect, nadenken, en dat mag niet. Je moet immers vertrouwen op je gevoel, want dat doen spirituele mensen. Plus, de meester weet het altijd beter. Oh wacht, daar komt ie vandaan! Uit dat stomme schoolsysteem! Een oude conditionering, vervormd tot iets wat spiritueel klinkt! Slim ego! Applaus!

De reden dat ik dit niet als blog op Jong Bewust publiceer, is omdat het een waarheid is waar alleen mensen die al stevig in hun innerlijke gevoelsautoriteit zijn verankerd, door bekrachtigd kunnen worden. Anders kan deze blog juist je ontkennende ego voeden met het idee dat je denkvalkuilen de place to be zijn. Als je net bent begonnen met bewustwording, is het verstandig om even uit dat verstand te gaan. Uiteindelijk kom je er wel weer bij terug, zoals ik nu heb gedaan, en krijgt het de juiste plek. Niet als autoriteit, maar als getuigenbewustzijn en tool om mee te bidden en creëren. De verstandsautoriteit is nogal een taai onkruid om uit te wieden, want we hebben duizenden jaren ons verstand als autoriteit gehad, en zijn nog maar relatief kortgeleden geëvolueerd naar een soort met een gevoelsautoriteit. Ongeveer rond de tijd dat Sense & Sensibility werd geschreven, zeg maar. We zijn nog ukken wat dat gevoel betreft. De meeste mensen in de westerse wereld hebben hun hele gevoel voor het gemak maar onder het tapijt geschoven. Want gevoel is eng, daar heb je geen controle over. Het verstand dacht nog steeds de touwtjes in handen te hebben in onze cultuur, maar dat is een schijncontrole, die je een leven vol weerstand oplevert. Vandaar dat het zo belangrijk is om uit je hoofd en in je gevoel en je hart te komen. Die zijn over het algemeen ondergesneeuwd. Ik benadruk het nog maar even, voor de duidelijkheid. Ik wil je ook uitnodigen om eerlijk te voelen waar jij staat. Ben je gegrond en zit je in je hart en in je gevoel? Of is je verstand een toevluchtsoord om uit je lichaam en je gevoel te vluchten?

Mocht de toon van deze blog je irriteren, dan zit je verstand waarschijnlijk nu niet op één lijn met je hart en gevoel, en/of stel je de autoriteit van een ander (mij dus) boven je. Dat is een lading die in ons kruinchakra kan zitten, waarin er letterlijk iemand boven je kan staan als je hebt geleerd om je eigen waarheid te ontkennen. En door dat brieke schoolsysteem van ons (of erger nog, religie) kennen we die allemaal wel.

Even wat opbiechten. Het is eigenlijk iets waar ik bang voor ben, dat ik autoritair overkom, of betweterig, en het kwetst me als mensen me daarvan beschuldigen. Ik had mijn verstand namelijk in de schaduw gesteld, en daarmee ook mijn helderweten. Ik veroordeelde het zelf al, en daardoor werd het een pijnpunt waar anderen me in konden raken. Vandaag heb ik dat weer geïntegreerd in mijn bewustzijn. Ik deel mijn helderwetendheid vanaf nu dus onbevreesd. Ik kreeg als sleutel om hier humor bij te gebruiken. Ik vertrouw erop dat de inzichten en inspiratie die ik heb, belangrijk zijn. Als ik het gevoel heb dat ik iets moet delen, dan zit iemand erop te wachten. Dat voelt heel krachtig en rustig. Ik vertrouw weer op mijn helderweten.


Resoneer je hiermee? Voel je schaamte rondom je intelligentie of je intuïtie? Wil je je vertrouwen in jouw helderweten ook terugkrijgen, zodat je het onbevreesd kan delen? Dan komt hier de call to action! Ik weet niet of ik dit marketinggedoe ooit in de vingers krijg, voelt zo lekker ongemakkelijk, maar goed, dat is iets voor een andere blog... Je kunt een sessie met mij boeken (zie hier voor tarieven) via roos@jongbewust.nl om te kijken wat voor blokkades er zitten op jouw heldere weten, zodat je een stap kunt maken om je bewustzijn te gronden en integreren met je gevoel. Jouw bewustzijn is namelijk magisch en in staat om hele werelden te scheppen! Je kunt er zowaar paranormale synesthesie van krijgen als je dit allemaal gaat integreren. Ik wil je graag helpen de laagjes af te pellen die belemmeren om je unieke bewustzijn te gronden en optimaal te gebruiken. Je intelligentie mag er zijn. Er zitten mensen op jouw inspiratie te wachten. Alleen jij hebt namelijk jouw perspectief te bieden! Tijd om weer op je hoofd te vertrouwen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten