zondag 30 april 2017

April

Oké, doe mij er dan maar twee!

Eind maart al had ik last van een wazige blik: ik kon me niet goed focussen op dingen in de verte. Ik vroeg me af of ik misschien een bril nodig had. Begin april had ik er nog steeds last van, maar ik was er inmiddels aan gewend. Ik was mijn blik letterlijk en figuurlijk gaan richten op de zaken die dichtbij stonden, en ging oogyoga doen (lees: mijn handen kruislings op mijn ogen leggen). En dat was dan ook meteen het enige wat ik deed in de categorie 'beweging', want mijn hele work-outschema was tot stilstand gekomen.


Op een dag deed ik een grondige zelfheling, waarbij ik mijn 6e en 7e chakra opschoonde van oude koorden - om het perspectief van deze mensen niet meer boven het mijne te stellen. Ineens werd mijn hoofd rustig en helder. En plotseling merkte ik: ik kan weer scherp zien! Ik kan me weer focussen op de takjes en blaadjes van de bomen! ...tot ik de bril van mijn broertje opdeed en vloekend besefte dat wat ik voor 'scherp zien' had gehouden, in feite een 360p-versie was geweest van een High Definitionfilm. 'Godsamme', zei ik, 'ik ben bijziend'. Dit activeerde - na een aantal weken in de ontkenningsfase te hebben gezeten - de emotiefase van mijn rouwproces over de vergankelijkheid van het leven. Boosheid, verdriet, angst, en: help, ik ben een levend lijk, ik ben alleen nog niet dood. Je weet wel: de leuke shit. Ik ben nu ergens in de fase van onderhandelen, zo van: 'ja maar, als ik niet vermoeid ben kan ik prima zien!' en 'ik vind de bomen juist mooier als ze een beetje wazig zijn!' Zodra ik in de acceptatiefase kom zal ik jullie wel leuke foto's laten zien van mijn hippe nieuwe bril, maar laten we niet op de zaken vooruitlopen en nog even bij die fijne morbide emoties blijven. Ik dan, jij mag ze nu weer loslaten.

Foto van de ontmoetingsdag van Jong Bewust

Sociale co-creatie

Ik had in april bijzondere ontmoetingen. Ik heb het genoegen in spirituele kringen te verkeren, tussen andere jongeren die zichzelf echt aan het neerzetten zijn met hun unieke gaven. Dat levert interessante afspraken op, die eerder lijken op diepgaande co-creatiesessies dan gewoon 'even bijkletsen'. Ik was hier zo vol van dat ik besloot weer een ontmoetingsdag voor Jong Bewust te organiseren, een geslaagde en goed afgestemde dag waarin ik eindelijk voelde hoe ik me het beste kon gedragen, hoe ik mijn flow kon delen, en hoe ik mijn gebrek aan sociale vaardigheden een plekje kon geven door gewoon ongemakkelijk te durven zijn. Ik deed daarnaast veel gastenlessen voor mijn opleiding waarin ik werd uitgedaagd om niet alleen mijn Facebook-gasten op te vangen (wat ik met wisselende graderingen van sociaal ongemak deed) maar ook nog mijn 'Leadee' (waarmee ik zelf de sessie deed) in de koffiepauze te onderhouden met koetjes en kalfjes (ook met wisselend succes, maar goed, daar mis ik gewoon een gen). Al dat ongemak ten spijt: ik ontving overvloedige, inspirerende uitwisselingen en ik vond het leuk! En in mei staat hier nog meer van in de agenda, dus ik ontdek een aangenaam patroon van co-creatie in mijn leven.

Mijn opleidingen

Ik besloot verder te gaan met mijn Human Design-opleiding. Ik had er meteen al een positieve respons op, maar ik had geen geld. Dat overlegde ik, en ik vroeg of het ook mogelijk was in termijnen te betalen. Dat kon. Maar toen kreeg ik ineens een erfenisje van mijn opa op mijn bankrekening gestort. Een mooie les in overgave en vertrouwen op mijn innerlijke autoriteit: als ik een 'ja' voel, spant het universum samen om dit mogelijk te maken!

Half april sloot ik het eerste trimester van mijn Lightworkeropleiding af. Ik had mijn doelen behaald: mijn schaduw én lichtkant neerzetten tot ik gewoon mezélf neerzette (een integratie die ik o.a. met deze blog heb bereikt), me meer overgeven aan het leven en mijn creativiteit helemaal vrijmaken. In mijn opleiding heb ik meerdere technieken geleerd om met mijn hartchakra te transformeren. Door de uitwerking daarvan heb ik in snel tempo oude stukken weggewerkt: schuldgevoelens omtrent 'voor mezelf zorgen', schaamte over mezelf, remmingen en afhankelijkheidskoorden. Het heeft ertoe geleid dat ik mezelf nu gewoon durf neer te zetten. Als je mij kent van vroeger, kun je de transformatie daarin zien: ik was een onzeker, geremd meisje dat zóveel emoties had opgeslagen dat ze nauwelijks nog kon gronden. Dit alles heb ik de afgelopen jaren vrijgemaakt en daardoor kon mijn creativiteit weer voluit gaan stromen. Ik kan nu voor een groep met volwassen, zeer bewuste mensen gaan zitten en ze leiden in een meditatie vanuit rust en zelfvertrouwen, en ze één voor één werkelijk aankijken. De onzekerheid heeft zich omgezet tot een geweten dat steeds opnieuw nagaat of het 'goed' is wat ik doe, of het nog meer aandacht nodig heeft, check check dubbelcheck, om zeker te weten dat ik geen delen van mezelf onderdruk. Ik luister wel drie keer naar mijn innerlijke stemmen om na te gaan waar ze uit voortkomen. En ik heb de tools - ik verzuip er bijna in - om mezelf vervolgens te helen, zodat ik geen overhaaste dingen vanuit mijn hoofd ga manifesteren. Dit is niet alleen nodig voor mezelf, maar ook in mijn werk met anderen, want als ik iets in mezelf onderdruk, veroordeel ik het ook bij hen. Met andere woorden: mijn onzekerheid en terughoudendheid zijn geweldige tools voor mijn werk als Lichtwerker ;) (Soms moet je even een psychologische constructie maken om je ego/niet-zelf ergens van te overtuigen!) 

Mijn ervaringen delen

Mijn lichaam gaf me dus aanvankelijk het signaal om mijn aandacht heel dicht bij huis te brengen en letterlijk niet al te veel naar buiten te kijken. Door die rustige start heb ik veel kunnen schrijven. En door al die energetische processen rondom mijn opleiding had ik veel rust nodig. Maar halverwege de maand pakte ik mijn work-outschema weer op. Ik voelde me weer fit, en kreeg de natuurlijke beweging om mijn ervaringen meer te delen. Dat deed ik al, maar een beetje rommelig, puur voor mezelf. Ik vind het fijn om me hier te uiten, ik heb dat nodig om te begrijpen wat ik begrijp (onbewuste ajna), en doe dat voornamelijk voor mezelf, uit eigenbelang poort 60.3, en omdat ik mezelf in de spotlights wil zetten poort 56.3. Maar ik heb ook een kant in me die wél gericht is op het helpen van mensen, die hen wil ondersteunen en bekrachtigen. Daar is Jong Bewust voor. Juist doordat ik mijn persoonlijke ruimte heb op deze blog, kan ik ook ruimte aan anderen geven. (Mocht je je afvragen wat al dat rare jargon en die nummers in deze alinea betekenen: dat zijn verwijzingen naar mijn Human Design-chart, zie rechts.)

Ik ben een Generator, dus dit ging op de responderende manier. Hoewel mijn gidsen het al hadden aangegeven (voornamelijk door elke keer dat ik overwoog om minder te delen, te zeggen 'je doet het nog niet genoeg!') moest ik eerst een fysieke 'uitnodiging' krijgen, die erin uitmondde dat ik dit plan daadwerkelijk kon gaan uitvoeren. Ik begon mijn ervaringen als hooggevoelige jongere te beschrijven op de website van Jong Bewust. Niet op de ongefilterde stream of conciousness-manier van deze blog, maar met meer organisatorisch beleid, en wat meer empathie voor de lezer. Zoek daar dus vooral je toevlucht als mijn excessieve, met Human Design doorspekte navelstaarderij van deze blog je wat teveel is. (Dat heb ik in dit bericht eigenlijk nog vrij bescheiden gehouden.)


Ik ontdekte in april de wondere wereld van de no bake: vegan en glutenvrije snacks die je gewoon in een kom mengt van bijvoorbeeld amandelmeel, siroop en notenpasta of gedroogd fruit. 

Maar terug naar die morbide emoties

Eind april begon mijn nieuwe trimester van de Lightworkeropleiding, en dat gaat over leven en dood. Als je mijn emoties omtrent mijn bijziendheid al een beetje morbide vond, maak je borst maar nat, want ik ga waarschijnlijk nog dieper in de materie. Ik moet een boek over de dood lezen en mijn intuïtie zadelde me op met het luchtige tussendoortje 'Het Tibetaanse boek van leven en sterven'. Lekker de dogma's van het boeddhisme over de Verlichting in mijn allergie laten komen. En die bullshit over karma en dat je een goed persoon moet zijn, want anders, oh wee, dan word je een dikke vette kakkerlak. Ik heb geen karma, ik heb een right angle profile - dankjewel alsjeblieft Human Design - en dat hebben de meeste mensen trouwens, en dan heb je geen karma, maar een persoonlijke levensweg die losstaat van wat er in het verleden is gebeurd. Ik lees ook mijn studieboeken van mijn Human Design-opleiding, wat voor een aangenaam contrast zorgt met de logge antieke New Age-opvattingen. Wél staat er in dat Tibetaanse boek allerlei interessants over de bardo, waar Human Design ook nog wel wat over te zeggen heeft: de juiste manier om te sterven. Die weet ik nu nog niet. Maar niet-weten is een uitnodiging tot overgave, en daar gaat dit komende trimester ook over. Lijkt me heerlijk. Ik bungel al voor een groot deel in die overgave, alleen mijn voeten nog... voelen dat het oké is waar ik sta, ook al kwetst het andere mensen - ook daaraan mag ik me overgeven. Dat is mijn leerdoel voor het komende trimester.

Inspiratie
(dit houd ik voornamelijk voor mezelf bij, om aan het eind van het jaar terug te kunnen zien)

KickthePJ
Ik luisterde veel naar het 2016-album van Radiohead (verslaafd aan 'burn the witch', lekker ketters, hm, voer voor mijn 5e lijn).

Ik keek veel Youtubevideo's van KickthePJ, een nogal ondergewaardeerd (onder elke video staat pertinent why-doesn't-this-guy-have-more-subscribers?!?!) creatief meestertalent-in-het-moment (7-31, 10-20, 48-16), die ook poort 56.3 heeft (in z'n p/nodes, de poort van vervreemding) en daardoor heel entertainend is met zijn vervreemdende verhalen - zo vervreemdend dat ik steeds periodes heb waarin ik hem cool vind en dan weer even afstand neem. Dat leverde mij realisaties op als: "aha, dat hebben mensen dus ook bij mij" en "hoe inspirerend, ook al vervreemdt hij mensen van zich en is hij niet heel bekend, hij blijft toch gewoon doorgaan met kwalitatief hoogstaand werk produceren" en "kijk hem schaamteloos in de spotlights willen staan, misschien mag ik ook gewoon mijn ijdelheid laten zien" etcetera.

Daarnaast bingete ik Blaire White, een transvrouw op Youtube die nogal controversieel is in de online LGBT-community, maar verfrissende, extreme, conservatieve meningen heeft over zaken als feminisme en Social Justice Warriors. Hoewel ik het zeker niet met alles eens ben is het heel bevredigend om te luisteren naar haar erudiete rants over de special snowflake-cultuur, puur als ontnuchterend tegenwicht voor mijn oh-zo-voorzichtige benadering van deze thema's in mijn boek, die voornamelijk gebaseerd is op de extreem linkse rants van SWJ's op tumblr. Je moet zo een beetje in het genuanceerde midden blijven, tenslotte, om werkelijk authentiek te kunnen schrijven en de relativiteit in te zien van 'de imaginaire lezer' die elk woord dat ik schrijf beoordeelt als iets waarmee ik ongetwijfeld wel iemand op deze aarde beledig. Met haar p/zon (47) en een 18.3 ziet ze tenslotte in dat het allemaal al naar de knoppen is en accepteert ze dat onderdrukking onvermijdelijk is, en verzet futiel is (als die in lijn 6 staat tenminste). Dus, bedankt Blaire White, dat je me al hebt geholpen met mijn leerdoel voor het komende trimester. Ik ben benieuwd door welke inspirerende persoonlijkheid, kunstenaar of artiest ik komende maand geobsedeerd zal zijn, want ik ben niet gewoon fan van iets, nee, ik ben erdoor geobsedeerd, osmose-stijl (slurp), wat komt door mijn volkomen open hoofdcentrum, dat als een spons informatie opzuigt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten