donderdag 19 januari 2017

Welke mindset heb je nodig tijdens overvloed en extase?

Oké, stel dat je jaren op zoek bent geweest naar het loslaten van pijn en lijden. En dat je ontdekte dat de enige weg eruit was, om naar binnen te gaan, in de pijn. Het er helemaal laten zijn. En dat je toen verliefd werd op de pijn, op het lijden. En niet meer de behoefte had om eruit te gaan. Maar alleen nog maar om erdoor heen te vallen. Om de emoties te ervaren die je uit de weg bent gegaan, omdat je weet dat het kansen zijn om van jezelf te houden. Dat er een schat onder ligt. Maar niet om de schat zelf. Gewoon, door je realiteit te laten bepalen door het 'hallo' zeggen tegen alle lijden, het te verwelkomen zelfs, om het lijden zelf. Omdat elke vorm ervan valide en mooi is in zichzelf.

Wat als je er zo paradoxaal genoeg in geslaagd bent om je volkomen te disidentificeren met het lijden, in die zin, dat je het gewoon door je heen kunt laten gaan, zonder oordeel? (Niet altijd, natuurlijk, ik veralgemeniseer.)

Wat als je hetzelfde nog niet kan met positieve emoties? Wat als je niet weet wat je met extase aan moet, een overvloed van energie, inspiratie, 'bliss', etcetera? Wat als je groter bent geworden dan je gewend bent, maar je in je mindset nog niet mee bent gegroeid? Ik weet het antwoord niet, maar ik zit op het randje. Ik schrijf dit terwijl ik de video 'Spiritual Acceleration: Mastering 'not waiting' luister, die op een prettige doch bij vlagen schokkende manier complementeert wat ik in Human Design heb geleerd.

Hoe de flow te volgen, in te spelen op de flow en me er tegelijk mee te disidentificeren? Hoe te onthechten van wat ik doe en er tegelijk van te genieten? Zodat ik niet vast kom te zitten.

Ah - ik heb een angst geïdentificeerd: de angst om het allemaal te verliezen. Ik weet hoe ik daar mee om moet gaan. Ik ben mijn bewustzijn aan het verruimen tijdens het schrijven hiervan - dit is geen probleem, dit is verwondering. Een heel andere frequentie.

*dag later*
Ik heb ontdekt wat ik ermee aan moet, die overvloedige creatieve energie. Nóg meer creëren. (Met dank aan die video: idee -> creatie.) Want alles wat ik doe wekt zoveel energie op dat ik het meteen weer kwijt moet. Of nou ja, mag. Maar daar hebben we het al over gehad. Het moeten slaat in deze context op het feit dat ik anders niet in slaap kan vallen. Nogal onwenselijk. Maar dat heeft volgens mij ook weer te maken met angst voor het donker, en dus de hele tijd gaan mediteren en met mijn gidsen praten zodat ik mijn pijnappelklier volplemp met licht waardoor mijn melatonineproductie omlaag gaat o.i.d.. Nou, weet je dat ook weer. Nee oké, laat ik er geen interessant verhaaltje van maken, het komt doordat ik teveel achter mijn laptop zit.

Dus vandaag heb ik de hele dag gecreëerd. En ik voel me stukker beter. Schrijven doet alles voor mij wat ik nodig heb: het geeft mijn demonen wat te doen, het verbruikt mijn energie op de meest vervullende manier die ik ken, ik word er gelukkig van, ik kan mijn gretige en betweterige denkhoofd de vrije teugel geven, ik kan dingen uitdrukken die ik normaal niet kan uitdrukken en het ongrijpbare zo tastbaar mogelijk maken, ik hoef met niemand te praten (introvert-power), ik hoef op geen uiterlijke bron te wachten om het verhaal verder te laten gaan, ik kan mezelf zijn en tegelijk andere perspectieven ontdekken, ik kan verliefd en voyeuristisch zijn zonder enige banden aan te hoeven gaan, ik kan mijn esthetische voorkeuren met een paar woorden afschilderen in plaats van dat ik er van alles voor moet kopen of fysiek verplaatsen, ik kan in hogere dimensies vertoeven terwijl ik alles wat ik beschrijf via mijn eigen lichaam 'acteer' en zo in een continue synchronistische flow zit waarin de songteksten van mijn schrijfmuziek letterlijk zingen wat ik aan het opschrijven ben, en ik kan meer van mezelf houden via alles wat ik verzin. En nog veel meer. Je weet wel (hoop ik), de zone.

Misschien dat ik voor Jong Bewust een themadag omtrent Gender ga organiseren, want dat is zo'n beetje het hoofdthema van mijn boek. Maar misschien is het een obligaat misverstand van mijn hoofd dat ik hier dan ook meteen een themadag over moet organiseren. Toch lijkt het me een nieuw en boeiend onderwerp in spirituele kringen. Hoe zit dat met die mannelijke en vrouwelijke energie? Hoe ervaar je gender? Kun je contact maken met je hogere zelf dat het gehele genderspectrum in zich draagt? Heb je vrede met jouw huidige (gender)identiteit als mens in dit lichaam, of voel je de druk om 'vrouw' of 'man' te zijn volgens maatschappelijke normen? Welke conditioneringen zitten daarop? Lekker bitchen over de conditioneringen weetjewel, vrouwen die er mooi uit moeten zien en mannen die niet mogen huilen, etcetera. Het zijn interessante vragen op zich, maar ik weet niet of ik er wel voor uit mijn bubbel wil komen. In mijn bubbel heb ik alles wat ik nodig heb (aarde in 56.3 ftw, je hebt 'm gisteren gevoeld vanwege de transit op mijn verjaardag, 27 jaar geleden stond die daar dus ook in). En ik ben vooral gericht op eigenbelang (zon in 60.3 ftw, die heb je gisteren ook gevoeld). Ik heb immers mijn connectie met mijn eigen bron vrijgemaakt, een maandje geleden, en sindsdien is mijn introvert-gehalte met zo'n 100% toegenomen en ben ik zo'n mensenschuw zolderpersoon geworden. Of eigenlijk heb ik mijn innerlijke zolderpersoon weer hervonden. Dus mocht je dit lezen en een 'ja' voelen bij dit idee (lekker samen bitchen yeah), laat het me dan vooral weten, dan heb ik iets om voor uit mijn bubbel te komen, anders komt het er misschien niet van. Nu weet ik niet hoe aanlokkelijk ik dat heb gemaakt, maar goed, het is niet anders.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten