vrijdag 9 december 2016

Woordenbraken

Vandaag is het vierde jaar van mijn opleiding begonnen - het Lightworkerjaar. Meteen de eerste les al deden we een oefening die 'woordenbraken' heet, waarbij je al je gedachten op een papier moest opschrijven rondom een bepaald thema. Dat kan ik op zich vrij goed. Maar als je deze blog leest weet je dat ook wel. Kotsiekotsie. Lekker man. Daar gaan we weer.

Ik ben veel aan het nadenken de laatste tijd en ik heb allerlei overwegingen en concepten op deze blog geplempt. In mijn queeste om mijn relatie met mijn verstand te verbeteren - gisteren stelde ik de intentie - stuitte ik vandaag op een nuttige video tussen de aanbevolen video's op Youtube. Van Teal Swan natuurlijk. Ze beschreef hoe we ons verstand kunnen gebruiken om - in een leven waarin we ons op het positieve focussen - in de negatieve emoties te duiken op het moment dat ze opkomen. Dat komt keer op keer terug. Om helemaal te zijn met de emotie die ik voel. Dat vind ik gemakkelijker in een Reading, waarin er een soort van versterking is, een resonantie en uitvergroting van de emotie door de persoon tegenover me. Maar als ik alleen ben -

En daar kwam het inzicht al, vandaag in de les. Ik ben bang om alleen te zijn. Om alles alleen te moeten doen. Om alleen achter te blijven. Ik voel me kwetsbaar, niet normaal, alsof ik heel erg goed op mezelf moet passen in deze wereld, en daar zit verdriet op.

En natuurlijk, omdat ik me hier niet bewust van was, creëerde dit punt van aantrekking allerlei situaties in mijn leven waarin ik alleen achterbleef. Nét een aanmelding te weinig voor een event, waardoor het niet doorging. Mijn vriend die het druk heeft. Al mijn pogingen tot promotie - die echt wel geïnspireerd en afgelijnd waren - draaiden uit op een paar druppeltjes verkeer in plaats van de stroom die ik had gevisualiseerd. Maar ja, als ik ondertussen een onderstroom van 'allenigheid' zit uit te stralen, dan is dat wat ik krijg.

Ik ga het komende jaar gebruiken als een kick-ass ondersteuning van precies de dingen waar ik al mee bezig ben. Mijn wekelijkse 'therapiesessie' en leerschool ineen. In wezen leert het Lightworkerjaar mij om vanuit mijn hart te leiden. Dat doe ik al met Jong Bewust. Ik bén al een Lightworker. Waarom ik dan toch dit jaar ga doen? Cadeautje! Nee maar serieus, ik geef mezelf die ondersteuning om het niet allemaal zelf te hoeven uitzoeken. Om mijn groei te katalyseren, geleid door de thema's en meditaties uit mijn lessen. Die zullen gaan over polariteit, leven en dood, overgave, allerlei technieken om te transformeren met het hartchakra, nog meer shizzle die ik vergeten ben, iets dat 'de adolf check' heet en dat waarschijnlijk te maken heeft met de donkere kant van leiderschap, (wtf), en al die dingen bieden mij de verdieping waar ik aan toe ben. En waarschijnlijk ook veel nieuwe dingen en ego-sterf-momenten. Jippie. (Dat was sarcastisch. Sarcasme is mijn spirituele superwapen. Oeh, weer een dwarslinkje!)

We gaan ook veel mimisch uitbeelden. Daar begonnen we vandaag al mee. Ik vind het erg leuk. Ik zit als een blij kind steeds mijn vinger als eerste op te steken. En ergens dit jaar gaan we ook trommelen en dansen en heel veel lachen. Want dat hoorden we de voorgaande jaren steeds door de muren heen van Lightworkersklassen die bezig waren. Rare spirituele lui die lekker in hun eigen wereldje zitten!

Nou mijn vriend komt weer thuis dus ik stop deze blog.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten