donderdag 8 december 2016

De Wet van Polariteit

Ik ben de laatste tijd een beetje aan het studeren op de 7 Wetten van het Universum*. Vandaag wil ik het hebben over de Derde Wet: polariteit. Alles heeft een tegendeel. Ik merk namelijk, dat als ik iets schrijf in deze blog, ik een tijdje later precies het tegenovergestelde beweer. Bij voorkeur wanneer het gaat om iets wat ik volgens mij belichaam. Ik ontdek steeds weer dat ik dan ook de tegenoverliggende zijde in me heb.

Als ik zeg: ik neem teveel verantwoordelijkheid, kun je garanderen dat ik kort daarna een blog schrijf waarin ik ontdek dat ik ergens géén verantwoordelijkheid in neem. Als ik zeg dat mijn spirituele boodschap is om al het negatieve en onvolmaakte wat er is te omarmen, en niet naar het 'perfecte einddoel' te streven, blijkt dat ik een schaduwkant heb die wél Verlicht en perfect wil zijn. Zodra ik zeg dat ik ergens voor sta, haalt het leven dat weer onderuit. Er is geen waarheid. Er is alleen een soep van waarheden.

Ik vind dat niet erg. Zo groei ik. Dat heet expansie. Dat is het doel van het universum.

(Oh wacht, dat betekent dat ik in een volgende blog waarschijnlijk ontdek dat ik het wél erg vind.)

Maar serieus: ik heb godzijdank het idee opgegeven om mentaal consistent te zijn. *onderdrukt de neiging om het over Human Design te hebben* *faalt*

In Human Design is de valkuil van een open ajna - wat ik dus heb - dat je probeert mentale zekerheid te krijgen in het leven. Dat je consistente theorieën en waterdichte redeneringen wil hebben. Dat je je vastgrijpt aan een 'systeem' dat je gaat helpen om zekerheid te krijgen. (Zoals ik doe met Human Design.)

Afgelopen zomer gaf ik lekker de transits de schuld van mijn drukke hoofd: die definieerden mijn ajna (maansknoop in 63 op mijn 4). Maar nu heb ik geen enkel excuus meer. Er is al tijden niet zo'n transit. En om mijn vriend (die ook 63 heeft) nou de schuld te geven... nee. Het is mijn eigen conditionering. Ik ben continu aan het nadenken. Ik probeer slim te zijn. Ik heb betweterige trekjes (lees deze blog maar eens). Ik zit, als ik alleen ben, continu in mijn hoofd. Zelfs als ik een wandeling maak in de natuur, moet ik mijn ajna (6e chakra) dwingen om naar buiten te kijken, in plaats van naar binnen naar steeds hetzelfde haperende filmpje dat zich daar wil afspelen. Ik krijg hoofdpijn zodra ik ergens te hard over nadenk. Even zo'n klein flitsje, hamertje, dat me eraan herinnert dat ik geen mentale autoriteit heb. Dat het succesvol uitvogelen van mijn leven geen enkele toegevoegde waarde heeft. Toch zie ik ook de wijsheid in van dit open centrum. Dat ik geen enkele zekerheid hoef te hebben. Dat ik godzijdank geen patent op de waarheid heb en me daar ook niet druk om hoef te maken. Dat ik alle antwoorden die mijn hoofd brouwt, net zo makkelijk weer kan loslaten, op zoek naar een nieuw antwoord. Naar gewoon 'ja' tegen het leven zeggen, tegen alle ervaringen, zonder naar de toekomst te hoeven kijken, zonder dit te hoeven begrijpen. (4.6 met lijn 6 kijkt uit naar de volgende poort in de mandala: 29).

Dit betekent dat ik dus in de ene blog kan schrijven dat ik teveel verantwoordelijkheid neem, en in de volgende blog dat mijn neiging in de schaduw te duiken juist mijn manier is om verantwoordelijkheid te ontduiken. Zonder mezelf te verdedigen. Zonder te censureren om er een consistent geheel van te maken. Boeiend.

Ook dat is een reden dat ik niet zo vaak positief georiënteerde blogs schrijf: ik weet dat ik uit mijn torentje zal vallen en het de volgende keer weer een negatief verhaal zal zijn, want zo werkt het leven. Dat is die Wet van Polariteit. De alchemist - één van de 4 niveaus van bewustwording - brouwt die polariteiten samen tot een zinvol en praktisch geheel. Dus dat is wat ik dan maar doe. Elke keer weer. Als een naald die zowel onder als boven de stof uitkomt, maar één patroon weeft. Zowel de steekjes erboven als die eronder maken deel uit van het geheel. En dat het een chaos wordt omdat ik niet zo goed weet hoe ik moet naaien, daar kan ik dan ook wel weer iets leuks van maken.

Vandaag ontdekte ik wat ik allemaal zie als ik mijn ajna wijdopen zet naar de natuur. En: wauw. Dat moet ik echt vaker doen. (Ik durf niet te zeggen wat ik allemaal zag, omdat ik bang ben voor een fantast uitgemaakt te worden, maar eigenlijk is het daar vast al te laat voor ;)) (And proud.) (Doe mij maar een fijne krachtige 5d-realiteitsbubbel, aka, een goed fantasyboek.) Meestal maak ik alleen gevoelsmatig connectie met de natuur, niet op een helderziende manier. Ook heel fijn, om me vanuit mijn onderste 4 chakra's met de natuur te verbinden. Maar er valt ook heel veel te zien, zie ik in bepaalde foto's op mijn tijdlijn. En nu ben ik de laatste tijd bezig mezelf te ontwikkelen in de bovenste chakra's (6 en 7) omdat die weer aandacht nodig hebben in mijn eindeloze dans van bewustzijn. Mocht je meer over de bovenste chakra's willen lezen, hier is een blog op Jong Bewust die gaat over het openstellende van die chakra's voor de universele informatiebron (kronieken van Akasha).

Het 6e chakra gaat ook over schoonheid. Ik ben me weer aan het openstellen voor de schoonheid (in mezelf en) om me heen. Ik raakte geïnspireerd om weer foto's te gaan maken. Al heb ik geen Instagram, ik kan ze wel verwerken in deze blog. Foto's van voedsel (en dan niet in zo'n complete overload als de vorige keer, 4.6 'excess', trial en error...) en van de kerstboom en van voedsel en van mijn wandelingetjes en van voedsel. En misschien ook van voedsel, want dat is tenslotte wel een passie van mij. Wie weet, wat daaruit voortkomt. Dan 'mag' die ajna zich daar lekker mee bezighouden! Jippie! Hoef ik 'm ook niet meer te onderdrukken als de ventilator te hard draait om die oververhitte harde schijf daar bovenin af te koelen en dan stokt omdat het gewoon te veel is. Liever een gezondere uitlaatklep. Deze blog is ook een uitlaatklep, natuurlijk, maar beeld is een directere manier van expressie, eentje die ik al heel lang links heb laten liggen ondanks mijn kunstacademie-achtergrond. Want ik ben nog niet helemaal vriendjes met die ajna van mij. Bij deze mijn intentie om goede vriendjes te zijn met mijn ajna: ik ben goede vriendjes met mijn ajna. Dat is hoe die 7 Wetten werken, tenslotte. Gecombineerd met de Wet van Polariteit betekent dit dat ik zowel ruimte creëer voor dát als voor het tegendeel. Net zolang het de eenheid bereikt.


Weet je nog dat ik het had over mijn nieuwe krachtdier van laatst? Een zwarte draak. Ik kreeg nu een gouden draak op mijn pad. Nadat ie eerst zwart was, om me gerust te stellen in de kracht van alchemistische transformatie, is hij nu zelf getransformeerd tot goud. Lekker man. Alle goeie dingen. Dan ga ik nu verder genieten van de kerstlichtjes. Die zijn ook goud, tenslotte.

*Mentalisme (Eenheid), Correspondentie (Aantrekking), Polariteit, Trilling, Ritme, Oorzaak & Gevolg en Gender.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten