maandag 28 november 2016

Teveel verantwoordelijkheid nemen

In verantwoordelijkheid zit het woord 'antwoord'. Waar je op kunt antwoorden (respons voelt) is je verantwoordelijkheid, verder niet. Dat is een gouden motto voor mij. Vooral omdat ik een generator ben met dubbel poort 50. Waar ik een respons op voel vanuit mijn energie-centrum, daarvan gaat mijn energie aan, daar kan ik wat mee, daar heb ik een reactie op.

Ik vind dit nog wel eens lastig als het betekent dat ik even GEEN reactie voel bij iemand die ik verder wel mag. Ik word er nogal gestresst van als iemand dagenlang, of soms zelfs wekenlang niet van me zou horen. Eigenlijk vind ik dat ik de verantwoordelijkheid heb om meteen te reageren. En dat terwijl ik dan niet eens de energie ervoor heb. Dan probeer ik voorbarig dit te 'helen' door te kijken waarom de ander zogenaamd 'weerstand in me oproept', alsof het verkeerd is en de schuld bij mij ligt. Terwijl het eigenlijk gewoon een puzzelstukje is dat nog niet op z'n plek gevallen is. Een kwestie van timing. Als ik pas over een week reageer, blijft het contact zuiver en zal het blijven stromen. Als ik nu reageer, vertel ik de verkeerde dingen, vervreemd ik mensen van me (daar ben ik in ieder geval bang voor) en reageren ze niet meer op mij. Dan blokkeer ik het juist.

Ik schreef twee blogs terug dat de neiging om teveel verantwoordelijkheid te nemen voortkomt uit een patroon van voor je ouders zorgen als ze hun emoties bij je neerleggen. Dit ben ik nog aan het onderzoeken. En ik heb de neiging om dit proces te versnellen, zodat ik het NU heb geheeld.

Ik gaf mezelf een Reading, precies omdat ik mezelf wou helen. En daarin zag ik juist het tegenovergestelde: chill...

Wat ik in mijn opleiding heb geleerd is de 'roosreading'. Dan stel ik me een roos voor die de thema's van iemand symboliseert. Die roos popt uit het niets op voor mijn geestesoog in reactie op de afstemming die ik maak op iemands energie. De eigenschappen, kleuren, bewegingen die die roos heeft, vertellen me iets over de toestand van de persoon zelf.

Nu ik dit bij mezelf deed - één van mijn favoriete Readingtechnieken omdat ik zelf ook Roos heet immers - zag ik een nogal wiebelige roos. Dat stond voor de onzekerheid. En de bloem was groot en van stralend witgeel licht: mijn verbinding met mijn hogere zelf en al mijn levensgeluk. Maar in de bloemblaadjes zaten allemaal zwarte torretjes, slakken en spinnen. Ik had de neiging om die eruit te werken zodat de roos weer zuiver was. Maar ik kreeg de boodschap: die zwarte dingetjes horen ook bij de natuur - mijn natuur. Dit zijn mijn zorgen, mijn 'thema's', negatieve gedachten die ergens uit voortkomen, triggers, dingen die ik aan het helen ben. De wortels van de roos zaten nogal gespannen zo diep mogelijk in een harde, droge bodem. Ik ervaar de basis van mijn leven (mijn inkomen) als iets hards en onvruchtbaars. Maar ik ben toch keihard aan het gronden. Alsof krachtig zijn de enige manier is waarop ik er kan en mag zijn. Toen ik dit ontspande, werd de aarde vruchtbaar en konden de wortels ook vermenigvuldigen in een grote losse kluwen. De zon begon te stralen op de roos. De torretjes en spinnen vielen uit de bloem en deden hun ding op de bodem rond de roos. Het klinkt misschien raar, want dit was meer een gevoelsmatig begrip, maar ze beschermden me door webben te weven waar indringers in verstrikt zouden raken. Door het signaal te geven: hier wordt al geleefd. Mijn zorgen & negatieve gedachten beschermen me, laten zich zien aan de wereld, creëren ruimte om me heen, en juist dat beschermt me.

Ik had zoiets van: het kan maar beter gaan regenen, om die bodem wat rijker te maken. Maar de regen kwam niet: het licht werd alleen maar feller. Ik ontspande me weer, en de wortels gingen dieper en vonden een waterader. Het huidige weer moet even doorstaan worden, maar voor mijn overleving wordt gezorgd. Wat ik denk nodig te hebben (geld), komt niet in de vorm op de me neerregenen die ik voor me zie. Het is al diep aanwezig, en ik hoef er alleen maar op in te tappen en te wachten tot het zijn werk doet.

Deze Reading leerde me dat ik me geen zorgen hoef te maken over de zorgen die ik me maak. Die zorgen mogen er ook zijn, ze hebben hun eigen rol in het geheel. Ik hoef niks te helen. Ik hoef niks te creëren dat anders is dan het nu. Ik hoef niks te weten en ik hoef niet altijd krachtig en verantwoordelijk te zijn. Alles heeft z'n rol en er wordt voor me gezorgd.

Lekker man.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten