zondag 25 september 2016

Ik zie, ik zie, wat ik niet kan zien

Het blijft een mysterie voor mij: Reading. Ik heb geleerd hoe het werkt, ik heb geleerd dat het werkt, maar ik begrijp nog steeds niet hoe/dat het kan dat er in mijn hoofd informatie ontstaat over de innerlijke belevingswereld van de ander, die ik eigenlijk niet kan weten. En dat die informatie ook nog eens blijkt te kloppen als ik er maar genoeg 'hallo' tegen zeg vanuit mijn hart. En dat het anders niet klopt of aankomt. WTF?!

Zo van:
Ik: 'Ik voelde meteen onrust in mijn benen - heb je wel eens onrustige benen?'
Zij: 'Uh nee, ik weet niet.'
Ik: *zegt innerlijk 'hallo' tegen de onrustige benen*
Even later: ze schopt onrustige benen uit.
Derde persoon: 'Ik vond het zo grappig om te zien hoe jij vroeg of ze onrustige benen had en dat ze later zelf zei dat ze onrustige benen had en zelfs moest opstaan om ze uit te schudden.'
Zij: 'Ah ja, ik had inderdaad onrustige benen!'
*ping*

Ik heb mijn twijfels over mijn opleiding hier breed uitgemeten (al heb ik volgens mij vooral gezegd dat ik mijn twijfels over mijn opleiding breed heb uitgemeten) maar nu twijfel ik niet meer over de validiteit ervan.

Het werkt namelijk echt, ook al is het wetenschappelijk en rationeel gezien niet te verklaren. Ook Human Design verklaart het - totnogtoe - niet voor mij. (Afgezien dan van de lauwe verklaring dat iemand met een open centrum de energie van de ander opvangt, die het toch niet helemaal dekt, want hoe kan ik met een gedefinieerd centrum iemands open centrum 'lezen' en herinneringen en niet-zelfpatronen 'zien'?)

We zijn allemaal energiewezens, en in die hoedanigheid met elkaar verbonden. Als je je 'dagelijkse denkprogramma' tijdelijk uitschakelt of omzeilt door in een dieper bewustzijn te komen (trance), krijg je toegang tot informatie uit dit energetische veld. Mits je toestemming vraagt aan iets wat al evenmin wetenschappelijk te verklaren is. Ik verbind me dan met 'het hogere' - waar ik geen naam voor heb, soms noem ik het god, soms het Leven - en zie een groen licht als ik door mag gaan. En dan zie ik hele filmpjes aan inzichten. Hoe kan het dat een orgaan in mijn lichaam precies weet te vertellen wat eraan schort? Hoe kan het dat een orgaan in het lichaam van iemand anders mij dat vertelt? Dat het me vertelt dat die persoon veel wandelt en weinig stilstaat? En dat dat dan klopt?

Ik snap er werkelijk niets van. Ik doe het dan ook niet met mijn hoofd - dat is alleen aanwezig om er een begrijpelijke boodschap van te maken, niet om de bron ervan te begrijpen - maar met mijn diepere bewustzijn. Ofzo. Ik hoef dit ook niet allemaal te begrijpen. Ik denk dat mensen die dit willen begrijpen met hun hoofd sowieso nergens op uitkomen. Ik word een beetje moe en onge├»nteresseerd van mensen die dwangmatig rationeel zijn over spiritualiteit, daar kan ik echt helemaal niks mee. Het is een kwestie van ervaren, receptief zijn, voelen, geloven... Het is de rechterhersenhelft.

Dus. Rectificatie: ik schat het Healen en Readen volkomen op waarde. Of het nou allemaal historisch gezien waar is wat ik zie als ik kijk naar vorige levens of niet. Of gidsen en dergelijke nou echt bestaan of niet. (Okee, check, sorry, die bestaan. Ahem.)

Ik snap niet dat mijn hoofd nog steeds niet gelooft in al deze dingen, terwijl het Leven mij keer op keer heeft bewezen dat ze volkomen valide zijn. Ik snap niet dat ik het gek vind dat ik niet snap dat ik het niet snap. Want dat is hoe het hoofd - met al z'n conditioneringen - de realiteit niet volledig kan zien. Ofzo.

Dus bij deze een blog die mijn verwondering hierover deelt. En dat er geen 'geheim' is waardoor je deze energetische dimensie ineens begrijpt, maar dat het een kwestie van ervaren is. Dat ik dus ook niet ga beweren dat dit allemaal bestaat, en dat ik er totaal niet mee zit als je 'er niet in gelooft', want daar heb ik dus niet zoveel boodschap aan. Ik snap het zelf niet eens. Maar ik heb wel door dat ik mensen met een Healing of Reading kan helpen, zonder iemand er van te hoeven te overtuigen, want er gebeurt dan overduidelijk iets. Er is sprake van transformatie en heling.

Ik vind het eigenlijk wel grappig dat ik deze blog 'moest' schrijven van mezelf. Misschien om de twijfels van mijn niet-zelf hoofd op een rijtje te zien en zo mijn hoofd nog beter af te lijnen op - eh, weet ik eigenlijk niet, dat ene voelbare, weet je wel? Hm, poort 11 is weer weg volgens mij., hoe druk ik mezelf ook alweer uit... ;)

Nou ja, ik hoop dan maar dat het herkenbaar was. Ofzo.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten