maandag 5 maart 2018

Niet meer steeds hetzelfde liedje, maar een nieuw, met de volgende kleur en toon:

Ik heb mijn gidsen inmiddels zo vaak gevraagd of ik wel echt karmavrij ben, dat ze er een liedje van hebben gemaakt. Het gaat zo: karmavrij, karmavrij, dat ben jij! Ja, ik weet het, het is lichtelijk belachelijk. Maar ik kan het niet helpen. Mijn geest is nou eenmaal zo ontworpen om altijd onzeker te blijven, in de hoop dat die zekerheid ooit wel komt, zonder eraan te hechten. Voor die zekerheid zoek ik het bij het 'hogere', in de vorm van spirituele begeleiding. Als ik channel, dan twijfel ik, als ik het teruglees, dan ben ik onzeker of het wel klopt, of het wel zuiver is. Ik herschrijf en herschrijf, tot ik de kern heb gevonden. En dan is er altijd nog meer, een vibratie van onzekerheid die blijft zoeken naar losse eindjes om deze haast instinctief samen te weven tot completie.

Dit zit in mijn design. Onzekerheid is de toon die mijn geest heeft als ik, gemotiveerd door de hoop op wonderen, strategisch bezig ben mijn realiteit te meten, voor leiding kijken naar het goddelijke. (L-strategic, color 2, tone 2, theist). Daar zit een bepaalde overgave in. Ik hoef niets te proberen te fixen of anders te doen, ik hoef nergens zeker van te worden in een helder meetwerk. Ik hoef niet ineens een andere toon te gaan zingen: mijn mentale onzekerheid is harmonisch, precies zoals die is. Weer een geloofssysteem geüpdatet!

Want mijn hoofd zit, zo zonder karma, nog steeds vol met BS: belief systems. (Een leuk grapje van de Youtube-guru Ralph Smart). Geloofssystemen, dus. En de ene overtuiging is dienender dan de andere.

Hoe ik de wereld zie, heeft ook een mentale update ondergaan. Ik zie de wereld namelijk als een gouden weefwerk waar donkere stukken in zitten. De plekken waar de gaten zitten zijn waar het licht ontbreekt: het licht van de liefde, die het zou helen. Ik zie de donkere stukken in mensen. Niet dat ik mensen volledig scan met energetische röntgenstralen, maar ik neem nou eenmaal veel waar, als een soort overzichtsscan. (R-peripheral, color 4, tone 5). En ik oordeel daarover. Ik veroordeel niet. Iedereen z'n eigen pad, z'n eigen vrije wil. Maar ik oordeel wél, dat wil zeggen: ik méét. Dit maakt mij een goede Reader: vanuit mijn 'peripheral' visie zie ik wat de behoefte van de ander is, waar wat aan gedaan mag worden. En ik altijd maar denken dat oordelen niet goed was. Veroordelen is een teken van een ontbrekend stukje licht in mezelf. Oordelen is gewoon meten. Weer een geloofssysteem geüpdatet.


Oh, the magic of awareness communicated, the beauty of what we call outer authority. It’s better than enlightment. It’s better than awakening in the sense that those things do not apply. It’s not about any of that. It’s about being what we’ve always been, what we will eternally be: filters. We’re here to filter the consciousness field. And we’re here to filter it as purely as we can and share it. 

Wauw... Dit stukje las ik net, van Ra Uru Hu. Het getuigenbewustzijn is inderdaad beter dan verlichting. Verlichting is slechts de deconditionering van alle oude bagage, die in karmapatronen nog vastzat aan je systeem. En dan begint het pas. Het zien. Het mezelf aflijnen met alle spirituele waarheden die écht waar zijn, en niet alleen maar mythes. Ik sta nog in de steigers, mijn website staat nog in de steigers. Straks ga ik mijn KvK-nummer ophalen. Ik heb mijn dienst, mijn unieke methode van healing, nog niet pasklaar voor de doelgroep die ik wil bereiken, omdat ik nog onderzoek welke doelgroep (3d, 4d en/of 5d) ik wil bereiken - dan pas kan ik het communiceren. Ik ben niet van plan om alleen maar liefde en licht en andere 5d-waarheden te prediken. Daar heeft iemand met een verlammende depressie niks aan. Ik wil hoop geven, maar dan het soort hoop dat een lichtje in de duisternis is. Geen verblindende koplampen. In 3d en laag 4d zijn kleine stapjes gewenst. En voor de mensen die werkelijk klaar zijn om voor zichzelf te kiezen en hun lijden los te laten, is er een hele grote stap gewenst, die ik ook heb gezet, en die ik heel graag wil delen om mensen van het laatste stukje 4d naar permanente 5d te laten gaan!

In mijn stromende creatieve proces, dat geen blokkades vanuit karma meer kent, verveel ik me regelmatig. Ik weet dat dit een teken is dat er wéér een nieuwe creatie wil doorkomen, en dan geef ik daar gehoor aan. Zo ben ik gerust de hele dag, van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat, aan het werk. Mijn lichaam geeft aan dat het ook af en toe rust wil nemen. Dat het vast wil houden, niet alleen maar stromen. (Drie keer raden met welk fysiek signaal dat was - sorry.) Dus ik ga het vanmiddag vieren, mijn inschrijving als zzp'er. Ik ga genieten, van alles dat ik heb geheeld. Door in mijn lichaam te zinken. Het belang daarvan heb ik gisteren weer ontdekt, toen ik meedeed aan een geleide meditatie. Gewoon te zitten en mezelf vast te houden met wat er dan ook was. Te zijn, met een vibratie, in plaats van meteen verder te stromen. Te zien. Vanuit een nulpunt dat als een zaadje steeds opnieuw ontkiemt in één of andere creatie, maar af en toe ook gewoon een zaadje mag zijn. Ik ben een toerist van mijn eigen leven en daar mag ik de tijd voor nemen. Een trip down memory lane in real time...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten