dinsdag 20 maart 2018

De overbodigheid van positieve focus

Wie mij al langer volgt, weet dat ik graag tegen spirituele mythes aanschop. En één van mijn stokpaardjes is het zogenaamde 'positief denken' dat je in zoveel spirituele citaten op je Facebooktijdlijn, Instagram, zelfhulpboeken en in spiritueel aanbod tegenkomt.

Positief denken heeft vaker tegen mij gewerkt dan voor mij. In bijna alle gevallen was 'bewust positief gaan zitten denken' een teken dat ik enorm in de weerstand zat naar een schaduwstuk in mezelf.

Newsflash: van nature denken wij positief. Van nature creëren we alleen het beste voor onszelf. Van nature zijn we gefocust op ons zielspad en is elke gedachte een ontvouwing daarvan. Positieve focus creëert een positief resultaat, dat is de spirituele waarheid, en die betwist ik ook niet.

Het is alleen de vraag vanuit welke dimensie je het bekijkt 

Positieve focus werkt alleen écht in de 5e en 6e dimensie, waar creatie via gedachtekracht (met in 5d nog de emoties/instincten ertussen) direct gemanifesteerd kan worden. Maar als je daar bent met al jouw delen (in geheelde staat) dan, kan ik uit ervaring vertellen, heb je het niet eens meer nodig om positief te denken. Focussen wel, maar dat gaat vanzelf. Je bent immers geen soep, je bent een mens met een bewustzijn - en dat bewustzijn is volledig geïntegreerd zodat je alleen kiest voor liefde. Of natuurlijk voor gebrek - het blijft natuurlijk een vrije keuze. Maar mijn punt is, je kunt je niet niet focussen. Tenzij je in meditatie gaat. En juist meditatie is een manier om weer in je nulpunt, je hart, te komen. En daar ligt de focus van je levenspad van nature. Dat hoef je niet met je hoofd te gaan zitten bedenken. Oké, ik heb makkelijk praten, want dit geldt vooral in de zesde dimensie, waarin alles IS. Maar in 5d ben je nog wel even druk bezig om alle emoties en fysieke signalen via je bewustzijn verhelderend terug te leiden tot je onderliggende hartverlangens. Zodra je weet hoe dat werkt, kun je met je vrije wil kiezen om steeds weer terug in je hartverlangens te komen, en je los te maken van identificatie met de energieën die je door je systeem voelt gaan. Je kunt ook kiezen om je er weer mee te identificeren, dan ga je terug naar 4d. Maar als het nog vers in je herinnering ligt wat je hebt vastgezet in je systeem, is het makkelijker om dat weer los te maken. Als dit allemaal voortkomt uit een ver verleden (karma), is het zo goed als onbewust geworden. Dat is de crux van 4d: bewustworden van je onbewuste schaduwstukken.

In 4d, de dimensie van spirituele transformatie en heling, is disidentificatie niet wat ik in eerste instantie zou aanraden - integendeel! De kunst is dan juist om te identificeren wat van jou is. Want dat is hoe 4d werkt: als een spiegel. Alle triggers van buitenaf, alles wat je onwenselijk vindt in de buitenwereld, is gelinkt aan precies hetzelfde in jezelf, wat je ontkent en onderdrukt. Het heeft geen zin om naar de ander te wijzen. Je mag dan teruggaan in jezelf, in de vastzittende, gespiegelde energie in je eigen systeem, en die erkennen en vervolgens laat hij jou los.

Wat is dan de shift naar 4d? Vanuit de derde dimensie en alle rotdingen die daar niet goed in voelden, bewust kiezen voor de weg van je ziel en al je zielsdelen terughalen uit de schaduw. En je kunt je al een hele tijd bewust zijn van alle rotdingen die je eigenlijk niet wilt in 3d, maar zolang je je door overlevingsangst laat leiden en niet écht de verantwoordelijkheid neemt over je leven, ga je niet naar 4d. Je shift pas naar 4d (integratie/heling) wanneer je kiest om je los te maken van je 3d-situatie. Wanneer je stopt met een studie, baan, relatie, of wanneer je stopt met gedrag wat je volhield in die baan, studie of relatie, waar je vanuit je onbewustheid en patronen in was gegaan. Wanneer je start met een nieuwe weg, wat die ook inhoudt. Je hoeft niet meteen alles te laten vallen, je kunt ook de bestaande situatie op een nieuwe tegemoet treden. Hou jezelf alleen niet voor de gek. Kies écht voor wat goed voelt.

Mijn 4d-ervaring

Bij mij kwam dit punt in Ecolonie, in 2012, toen ik besloot met mijn opleiding aan de kunstacademie te stoppen en in plaats daarvan voor onbepaalde tijd in deze ecologische gemeenschap in Frankrijk te blijven. Ik maakte die beslissing in de zomer van 2012. In het kantoortje van Ecolonie waar ik samen met mijn vriend mijn opleiding-uitschrijving officieel regelde. Ik sprong daarmee in het diepe. In een groot niemandsland. Want wat als ik met het 3d-systeem zou breken? Wat zou me dan opvangen? Antwoord op dat moment: Ecolonie, en mijn vriend. Want ik maakte deze beslissing samen met hem. Er was iets van een steun van buitenaf nodig voor mij om werkelijk te durven kiezen. En die steun had ik natuurlijk zelf aangetrokken, omdat ik in eerste plaats al mijn bereidheid had neergezet door naar Ecolonie te gáán. Die steun had ik in eerste plaats in mezelf gevonden door voor mijn hart te kiezen, voor het grote onbekende, door alleen op reis te gaan. Ik kwam terug met 4d-bewustzijn en een vriend. Dat was de start van mijn 4d-shift. Maar daarmee kon ik nog niet het leven creëren dat ik wenste. Alle positieve focus werkte alleen maar averechts en maakte me diep ongelukkig, omdat ik zelfs daar niet goed in was!

Na een soepig jaar waarin ik wat reisde langs andere gemeenschappen op zoek naar vervulling (die ik niet vond, jeej hallo 3d trial en error) koos ik opnieuw voor 4d. Ik besloot van healing mijn prioriteit te maken. Ik had namelijk niet zo'n goede gezondheid. Ik vroeg om hulp, vond een boek in de bibliotheek en ben de opleiding tot Healer, Reader en Lightworker gaan volgen die daarin stond beschreven. Ik heb tijdens die 4-jarige opleiding al mijn verloren geraakte delen van mezelf geïntegreerd. Dit was een lange weg. Gelukkig streefde ik in die tijd niet naar Verlichting, want dat had alleen maar averechts gewerkt. Gelukkig was ik niet hardnekkig bezig met positief denken om mijn helingsproces te versnellen. Ik liet juist heel eerlijk mijn negatieve denken en onderliggende negatieve emoties toe, om ze liefdevol tot de kern te volgen, en die uit de schaduw te halen en dus te helen.

Ik liep ondertussen tegen het ene na het andere probleem aan dat mij tegenhield om te doen wat ik in mijn hart verlangde. Ik zat maar wat thuis, had één dag in de week mijn opleiding en wat halve baantjes hier en daar, en een niet-echt-stromend project met Jong Bewust. Ik reikte soms wel wanhopig naar een soort van 'quick fix'-mentaliteit van positief denken, visualiseren en eigenlijk volledig vanuit de weerstand naar wat er was, mijn situatie en mezelf ontkennen. Ik had me bereid verklaard in 2012, ik had de poort geopend en was in de richting van lichtpuntje aan het eind van de tunnel gaan lopen, maar het was nog een lange weg voor ik de andere kant bereikte. Ik herhaal: op de momenten dat ik Verlichting wilde, zat ik in de weerstand. Dan mocht ik juist een schaduwstuk van mezelf aangaan. Ik heb dit proces trouw gevolgd. De dingen die ik tegenkwam waren: een diepliggende onzekerheid/angst in mijn basis, een emotionele wond van minderwaardigheid en een grote eenzaamheid in mijn hart. Verder waren er nog de gebruikelijke heksenverbrandingstaferelen rondom mijn expressie en derde oog. En wat shit rondom kiezen voor plicht i.p.v. plezier.

Elk probleem waar ik in mijn realiteit tegenaan liep vanaf 2012 (bijv. niet kunnen/willen werken, Jong Bewust dat niet stroomde, weinig vrienden) was te herleiden tot één van deze wonden, die volgens de Wet van Aantrekking in mijn realiteit werden gemanifesteerd. Door mijn eenzaamheid kon ik niet de connecties opbouwen die ik nodig had. Door mijn angst kon ik niet de basis opbouwen die ik nodig had en bleef ik kiezen voor 'schijnbare zekerheid'. Door de blokkade van mijn keel en derde oog durfde ik niet stil te zijn en te vertrouwen op wat ik zag. Door de blokkade in mijn buik kon ik mezelf niet opladen in energie door dingen te doen die ik werkelijk leuk vond en bleef ik mezelf vermoeien met werk en een leefstijl die gedreven werden door plicht en overlevingsangst. Door mijn minderwaardigheidsgevoel wilde ik mezelf niet zichtbaar maken en daardoor kon ik niet het leven creëren wat ik verdiende. Ik had een energiesysteem vol met duistere stukken. Deze heb ik één voor één (en daarmee bedoel ik letterlijk één voor één) verlicht. In 4d is Verlichting een voortdurend proces en lijkt het nooit klaar. De kunst is om het idee van een einddoel los te laten. En paradoxaal genoeg leidt dat juist tot de werkelijke Verlichting, niet door die mindset, maar doordat je op een gegeven moment echt gewoon klaar bent. De eerlijkheid en nederigheid opbrengen, keer op keer, om te erkennen dat je nog onbewuste schaduwstukken hebt, is iets waar ik zo'n enorme bewondering voor heb. In mezelf toen, en nu in anderen. Als je hier ook in zit: vergeet positief denken! En duik diep in je negatieve denken op zoek naar de schat die daaronder begraven ligt. Dan vind ik je supercool.

In mijn hele bewustwordingsproces was er maar één situatie waarop positief denken nodig was: in de derde dimensie. Me daarin, midden in het lijden, durven openstellen voor het licht, voor de positieve gedachte dat ik geluk verdiende en mijn gevoel mocht volgen, was zo'n verlichting! Maar om dat nou 'positief denken' te noemen? Het was eerder een kwestie van 'het licht binnenlaten'.

Dit is mijn kernboodschap met deze blog: als je op het pad van bewustwording loopt (4d), vergeet positieve focus en richt je dan juist op het helen van je schaduw. Daar heb je meer aan. Ik weet het uit ervaring.

Nuance

Nu is er natuurlijk nog nuance aan te brengen in deze boodschap. Want 4d-healing werkt als volgt: nadat je de negatieve gedachten hebt erkend, de onderliggende emotielagen hebt doorvoeld en je je op survival gerichte ego hebt ontmaskerd, kun je werkelijk met bewustzijn kijken naar de kern. Die energie, die nog vastzat uit het verleden. Twee mogelijkheden van wat dit zou kunnen zijn:
1) Lijden van jezelf, waar je je mee hebt geïdentificeerd omdat je niet in staat was om je machteloosheid in de situatie te verwerken.
2) Lijden van de ander, waar je je mee hebt geïdentificeerd omdat je zoveel van de ander hield dat je hem wilde helpen door jezelf in te perken.

En zeg nou zelf, dat verdient allemaal alleen maar liefde! En positief denken kan zo'n ontkenning zijn van die zelfliefde! Alsof je jezelf en je hulpeloosheid en goede intenties dan alleen nog maar verder de grond in stampt. Wij zijn als mensen ontworpen om hulpeloze baby's te willen verzorgen. Daar zit mijn frustratie en mijn emotionele betrokkenheid met dit onderwerp, daarom is dit zo'n stokpaardje voor mij. Ik wil die liefde bevrijden! Maar ik ga dit niet groter maken dan het is. Ik ga geen collectief karma op me nemen. Mijn systeem reageert zo sterk op de spirituele mythes omdat ik ervoor ben gemaakt om dit te shiften. Mijn incarnatiekruis is het kruis van Wetten, in Human Design. Dit is wat er gebeurt als ik mijn essentie leef. Hier ga ik gewoon op aan. Via mijn formules en leidraden deel ik dit.

Even afgedwaald: die nuance die ik bedoelde, is dat er in het 4d-healingsproces een moment is waarop je positief mag focussen: wanneer je naar de kernpijn kijkt. Als je daar de positieve intentie onder ziet  - 1) zelfbescherming of 2) de bescherming van de ander - kan het geheeld worden. Dan ontmoet de liefde in de kern van de pijn de liefde van je bewustzijn en is het allemaal weer één. Weer een schaduwdeel in het licht gezet! Weer een verloren zielsfragment terug in completie! Gefeliciteerd! Je kunt dan zelfs nóg meer positief gaan focussen door dit te gaan vieren. Dan maak je nog meer liefde vrij en dat is alleen maar mooi. Je kunt na het helen van je eenzaamheid uitspreken hoeveel je van de mensen om je heen houdt. Je kunt na het helen van je minderwaardigheid een enorm cadeau voor jezelf kopen. Je kunt na het helen van je basisangst jezelf verwennen met een heerlijke massage of spa-ervaring. Etcetera. Bedenk maar iets leuks met je positieve focus. Overvloed, overvloed, overvloed. Gaat heen en vermenigvuldigt u! Maar om nou te zeggen dat de positieve focus dit heeft gedáán?! Nee, het was de bereidheid om je schaduw onder ogen te zien, die dit mogelijk heeft gemaakt! Het was jouw kracht om voor je kwetsbaarheid te kiezen! Om er werkelijk te durven zijn in alles wat je voelde en ervaarde en dacht!

Ter afronding 

Wederom is mijn conclusie dat ik zoveel liefde en ontroering voel voor de mens die kiest om zichzelf te helen. Het is het dapperste wat je kunt doen. En juist als je daarin een wond van eenzaamheid hebt, kun je dit nog wel eens vergeten. Dus daarom zeg ik het nu: ik vind jou cool. Ik vind jouw zelfliefde cool. Schrijf ik nu heel emotioneel. Oké, en weer laat ik het collectieve karma (4d) los.

Wat ik eigenlijk liever wil, is een workshop geven waarin ik mensen face to face in begeleid. Samen met mijn partner-in-spiritualiteit Tamara zijn we hierover aan het brainstormen. Wat ik net deed, is me loskoppelen van het collectieve veld, van de generalisatie, en weer teruggaan naar mijn eigen nulpunt, mijn eigen concrete hartsverlangen. Nu zit ik in 5d, dus dat was even een procesje, ter informatie en demonstratie. Vanuit mijn emoties en instinct via mijn bewustwording terug naar mijn hart.

Vanuit 6d zou ik waarschijnlijk niet eens een blog hebben geschreven, of een hele tamme, want dan BEN ik gewoon, in mijn aanwezigheid al shiftend. Daar zat ik de afgelopen tijd in en dan was ik zo'n stille aanwezigheid. Vanuit die stille aanwezigheid kan mijn energie al veel healing bieden, puur vanuit mijn design al. Toch is er nu het verlangen om meer van mezelf uit te drukken dan alleen dat. Om een omgeving te creëren waarin ik ook mijn visie en leidraad kan delen. Want healing is mijn passie! Dat is waarvoor ik hier op aarde ben. En zo ga ik naar 7d...

Mocht je geïnteresseerd zijn in deze transformerende karmaworkshop, ik zal in de aanloop ernaartoe genoeg promotie doen, dus stay tuned...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten