zaterdag 24 februari 2018

Ik ben geen slachtoffer

Mijn hele leven hebben mensen mij onderschat. Ik heb een poort in mijn design zitten, poort 3.5, waardoor mensen op mij projecteren dat ik een slachtoffer zou zijn, verloren in de chaos van mijn situatie. Waardoor mensen denken dat ik zwak ben en beschermd moet worden. Vooral mensen met Enneagramtype 2.

Ik ben daar nu even zó klaar mee! Want er is niets dat ik daaraan kan doen! Ik hoef mezelf namelijk niet te bewijzen of uit te spreken of mensen te overtuigen. Die projecties die mensen op mij leggen, zeggen alleen iets over henzelf. Want ondertussen, terwijl zij denken dat ik een slachtoffer ben, ben ik gewoon heel gegrond en kalm alles aan het ordenen. Het resultaat is nog niet zichtbaar, maar ondertussen twijfel ik er niet aan hoe goed ik het allemaal in de hand heb. Ik ben in overgave aan mijn creatiestroom. Ik voel hoe de puzzelstukjes zich vormen tot de puzzel. Niet lineair, maar vanuit verschillende wegen van de tijd naar het nu. Ik snap dat het verwarrend voor anderen is. Toen ik het met mijn hoofd wilde begrijpen, was het ook voor mij verwarrend. En vanuit het (onbewuste) appel dat anderen op mij legden, probeerde ik mijn levenspad dan uit te leggen. Zonder dat dit me ooit lukte. Want mijn levenspad wordt net zozeer gevormd door onbewuste, lichaams- en zielsgestuurde processen als door mijn gedachtekracht.

Ik heb het daverende inzicht opgedaan dat mensen die mij als een martelaar of slachtoffer zien, alleen maar zichzelf zien. Dat dit helemaal niets over mij zegt. Dat ik die projecties direct mag terugspiegelen naar henzelf. Zien ze mij als niet stevig staand? Dan staan ze zelf niet stevig. Zien ze mij als onbekwaam in het materiële stuk van het leven? Dan zie zij zichzelf zo.

Het voelt voor mij alsof ik terugval op mijn wijze stilte, mijn lange adem, langzaam ordenend en werkend naar het resultaat. En als dat eenmaal zichtbaar is, dan zullen mensen ook zien dat ik al die tijd in mijn kracht stond. Dat ik al die tijd op mijn pad was. Dat de twijfels die zij aan mij hadden, alleen maar iets zeiden over henzelf. Ik hoef me daar niet mee bezig te houden vanuit mijn open centra. Hoe heerlijk. En mocht er toch een projectie op mij afkomen die een reactie van mij vraagt (doordat het mij in een emotie raakt), dan kan ik die voortaan direct terugspiegelen.

Ik kan er niets aan doen wat mensen op mij projecteren. Ik hoef er niet iets aan te doen. Ik blijf gewoon stevig 'locked in' mijn fantastische creatieve weg door het leven. Of mensen nu wel of niet zien dat ik slaag, dat doet er niet toe. Maar als ze mij persoonlijk raken, dan zal ik keihard die spiegel omhooghouden. Want ik pik het niet dat de waarheid mij voorgeschreven wordt.

Het is geen gemakkelijke rol die ik in dit leven heb gekozen, met mijn design. Met mijn poort 3.5 in detriment, en sowieso met mijn 3/5-profiel als martelaar-ketter. Toch heeft het een functie die ik kan exalteren. Want als ik laat zien dat ik geen slachtoffer ben, kunnen anderen deze zelfbekrachtiging ook op zichzelf toepassen. Zagen ze mij als de zwakste schakel? Als ik dan omhoog ga, dan gaan zij al helemaal mee omhoog! Als ik toch resultaat laat zien, dan zitten zij al helemaal in de slappe was!

Ik heb als ziel bewust gekozen voor deze les. In een vorig leven (waar ik nog een ebook over zal uitbrengen) was ik meer dan een decennium lang bezig met mijn levenswerk, dat uiteindelijk de erkenning kreeg die het verdiende. Het was echter geen gemakkelijke weg en in het begin kreeg ik het tegenovergestelde van erkenning. Ik had veel competitiedrang in me, en daar ging ik uiteindelijk aan onderdoor, ook omdat ik mijn hart deels had laten blokkeren, waardoor ik niet genoeg van mezelf hield en deze liefde ook niet volledig tot expressie kon brengen naar mijn naasten.

Terwijl ik dit opschrijf, komt mijn vriend naar mij toe en geeft mij een peptalk die recht uit zijn tenen komt. Dat hij gelooft dat ik álles kan bereiken wat ik wil, dat ik al mijn dromen kan waarmaken. En als dit niet lukt, dat het nooit mijn schuld is. En dat ik gewoon word opgeslokt door mijn lot en dat het hoe dan ook gaat gebeuren, het waarmaken van mijn dromen. Hij zei nog meer, dat ik vergeten ben, en hij ook. Want hij zat onbewust heerlijk een enorme trechter aan gidsen te channelen die precies mijn proces aanspraken van de afgelopen anderhalve maand, mijn droom van vannacht en het energiecentrum waar mijn collega-vriendin en ik vandaag aan werkten: het egocentrum. Precies één van de 9 energiecentra dat niet wordt meegenomen in het spirituele systeem dat nog met 7 chakra's werkt. Geen wonder dat spiritualiteit en geld zo'n moeizame relatie is en zo niet te plaatsen, ingewikkeld etc. Dat egocentrum wordt niet als een apart onderdeel gezien, en niet als zodanig geheeld. Terwijl daar juist een hele energie op zich in zit! Een prachtige energie van het erkennen van je eigen waarde, in totale overgave en zonder nog iets te hoeven bewijzen. Zodat je je nooit meer niet goed genoeg hoeft te voelen, als die eenmaal vrij is van karma en conditioneringen. Zodat je met jouw gezonde ego andere mensen de ruimte geeft om ook hun eigen waarde weer te harmoniseren in zichzelf.

Dit is een heel belangrijke levensles, die ik vanuit mijn vorige levens nog wilde leren. Dit keer karmavrij: in totale ondersteuning in mezelf en de wereld om mij heen, zonder enige afleiding of onbewust vastlopen. Nog steeds is het niet zonder turbulentie, want zo is het leven op aarde: no bird soars in a calm. De emoties die ik hierbij voel (de boosheid in mijn hart tijdens het typen van deze blog) dienen juist als katalysator voor mijn hartsverlangen. En dat verlangen is me over te geven aan het pad van mijn dromen.

Niet meer vanuit het egocentrum, de bewijsdrang, mijn creatiepad proberen te ordenen en chaotisch en als slachtoffer overkomen.

Nee, gewoon in overgave naar die prachtige dans van puzzelstukjes en informatie, die de perfecte vorm zal krijgen als de tijd rijp is. Alles op z'n tijd. Ik hoef niet meer iets te bereiken om mijn excellentie te voelen. Het leven gaat er niet om, om hard te werken voor je droom en dan als beloning je erkenning te krijgen. Als je het daarvoor doet, is je hart geblokkeerd naar je zelfliefde. Neem dat maar van mij aan.

Hoe het er dan wel uit ziet? Als je hart vrij en open is, kun je elke emotie en elke situatie in je leven gebruiken als herleiding naar een universele waarheid, een universele les, die jouw ziel wilde leren in het aardse leven. Door voor jou een blauwdruk uit te kiezen bij je geboorte, die hier perfect bij aansluit, komen deze lessen op je pad. Met of zonder karma: daar kun je voor kiezen, door je karma te helen in dit leven. Al jouw 'negatieve' eigenschappen hierin zijn er met een reden. Om jou diepe zielslessen te geven. Om de motor te zetten bij jouw zielsverlangens, die via je hart tot expressie komen in een synchronistisch, serendipisch geheel van levenssituaties, rollen en mensen om je heen. En karmavrij leven is áltijd een avontuur, vol met nieuwe ervaringen en nieuwe ontmoetingen! En mét alles dat jou tot mens maakt! Met al je boosheid en ego en praktische gedoe.

Zo, deze blog katapulteerde zichzelf uit mijn hart de wereld in. Ik ga 'm zonder te redigeren maar meteen plaatsen want er zitten waarschijnlijk nog meer mensen op te wachten, anders zou mijn hart dit niet willen uiten.

1 opmerking:

  1. Ja! Ik voel veel herkenning. Ik ben ook zo'n 'slachtoffer' die haar eigen weg bewandelt. Mooi dat (en wat) je deelt!

    BeantwoordenVerwijderen