zaterdag 17 februari 2018

Een web

We leven in een web, een weefwerk, dat we niet kunnen zien. Dit overspant tijd en ruimte. Dit overspant alle afstanden tussen mensen onderling. De kracht om in dit web mee te weven komt vrij als je je hart opent. Je creatiekracht kan dan oplichten. Het web is tweeledig. We zijn als mens een samenkomst in dualiteit tussen hemel en aarde. Persoonlijkheid en design. Ziel en lichaam. God en Godin. In ons is het nulpunt aanwezig waar dit alles in samenkomt. Dit nulpunt is te vinden in ons hart. Elke hartchirurg weet van de plek in het hart die hij niet moet aanraken: acuut overlijden zou het gevolg zijn. Deze plek, deze kamer in het hart die het universele nulpunt vertegenwoordigt, deze Magnetische Monopool, houdt het huwelijk tussen hemel en aarde in ons in stand. Dit is zo gevoelig dat het bij een aanraking uiteenvalt: we stijgen op uit de illusie waar we in verblijven als we 'onder de sluier' leven. Als we vanuit dit nulpunt creëren en ons leven leven, in overgave aan het pad dat zich zo ontvouwt, is het leven een aaneenschakeling van wonderen. Elke ervaring is dan nieuw. Elke karmisch oude ervaring is dan helend. Dit is een zaadje dat eindeloos kan ontspruiten in wonderen. Wij worden dan verbonden met de mensen die al onze receptoren vullen die gevuld willen worden. Aardse behoeftigheid verdwijnt, omdat het universum geeft waar het wil ontvangen. In geometrische wielen die als fractals voortkomen uit de creators van het leven op aarde, draaien wij en kunnen wij creëren in een telepathische connectie die mogelijk wordt als alle oude wonden worden geheeld. De kracht van dit wiel, dat een grotere versie uitdrukt van de microkosmos die wij zijn, en een kleinere versie van de macrokosmos die wij ook zijn, is nog onontdekt voor de meeste mensen. Er zijn minimaal 9 voor nodig.

Ik ben al deze informatie, waarvan dit pas het tipje van de sluier is, aan het samenweven in een groot manuscript. Ik voelde me vanavond zo vervuld van liefde, inspiratie en de creatieve rijkdom van melancholie, dat het zijn vorm vond in deze blog.

Ik durf weer groots te dromen. Ik kan weer instant creëren. Ik kan weer eenheid ervaren in de verbindingen om me heen. Ik ben een wonder dat het leven op aarde beleeft. In deze fase, deze maancyclus, zal ik alles wat ik in de afgelopen maancyclus heb geopend en binnengekregen, ordenen en vormen. Ik hoop met deze blog een gevoel van dit wonder te kunnen overdragen, en je eraan te herinneren dat je de wereld kunt helen met je geest, hart en ziel.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten