zondag 14 januari 2018

Onveiligheid

Ik ben al een tijdje bezig een leuk nieuw traject te ontwikkelen waarmee ik mensen wil begeleiden. Ik heb er nog geen naam voor. Het is nog niet helemaal gevormd, maar het zal met Human Design getint zijn en ik zal er Reading en Healing bij gebruiken. Vooral is het gericht op wat er in het moment gezien en gevoeld wil worden, zodat ik iemand volledig afgestemd een ondersteunde transformatie voor zo'n drie maanden kan aanbieden. Zonder kennisdump, zonder iets te overhaasten, maar volledig integrerend. Met alle tijd van de wereld. In april wil ik daarmee starten.

Daarvoor ben ik nu van alles aan het integreren, zoals men doet als men een traject wil starten waarbij de energie van men zelf de voorbeeldfunctie zal hebben. (Sorry dat ik je die zin heb aangedaan, totaal grammaticaal incorrect.)

Vandaag (en de afgelopen dagen) deed ik iets wat al een tijd niet is gebeurd: ik ging in mijn hoofd. Sterker nog, ik ging in de controle. Want mijn winterperiode van inkeer is voorbij, en nu komt alle drukte (die ik in december ook al voelde) weer in sneltreinvaart terug mijn leven in. Oja. Dat had ik dus alleen even op pauze gezet. Zonder er écht mee te dealen. Wat gebeurt er in mij, als ik een drukke tijd voor de boeg heb vol met zelfontplooiing? Ik zal het in deze blog delen, als voorbeeld. In hoe ik daarbij Human Design gebruik wordt de manier van mijn trajectbegeleiding ook duidelijk. Eerst een soort van nulpunt-inleiding van hoe mijn energie werkt.

Ik heb het kanaal van flow en ritme. Dat betekent dat ik elke dag een min of meer vaststaand, regelmatig, dagschema heb. Met ochtendyoga, groene thee en havermout, dan schrijven/tekenen/werken, dan sporten, warm en met groente lunchen, 's middags verbinden met mensen en 's avonds tv-series kijken met gezonde snacks. Daar geniet ik van, en daar wijk ik ten volle van af wanneer het niet meer past: dat zorgt juist voor de flow! Soms schiet ik echt totaal in de tegenovergestelde extreme: dan schrijf ik 's avonds in plaats van 's ochtends en ben ik de hele ochtend  aan het luieren of tv-series aan het kijken.

Daarnaast heb ik een kanaal van levenskracht waardoor mijn energie voortdurend fluctueert. Het ene moment kan ik 100% vol gas gaan en barsten van de productiviteit. En het volgende moment lig ik als een slap doekje over een bankleuning te chillen en is die energie naar het nulpunt gegaan. Ook kan die energie in een tussenstand staan. Dan kan ik bijvoorbeeld verdergaan met projecten die ik al begonnen ben, maar niet iets nieuws opstarten. Of dan kan ik wél het één doen, maar niet het ander. Heel onlogisch eigenlijk: ik kan dan wel 's avonds de hele stad doorfietsen voor een feestje, maar absoluut niet nog naar een tv-serie kijken zonder dat mijn ogen dichtvallen.

Deze twee energie werken samen in mij: het vaststaande ritme met ruimte voor de extremen, en de fluctuerende energie. Zo heb ik op elk moment precies genoeg energie voor wat ik wil doen. Mijn energiepeil zit op 100% als ik sport, en is op het nulpunt als ik tv-series zit te kijken. Ik heb dan geen momenten van verveling of zoeken. Ik weet precies wat ik wil en beweeg me vloeiend door het leven.

Dat is dus mijn energie ten volle functionerend. Zo zit ik in elkaar: dat is mijn design. Heel handig om te weten. Nou zijn de meeste mensen niet zo van de gebruiksaanwijzingen, maar deze gebruiksaanwijzing (Human Design) is toch wel handig om te lezen... In ieder geval voor mij! Met minimale (mentale) inspanning blijf ik zo in mijn flow. Ik volg mijn onderbuikgevoel, mijn hart, en mijn hoofd: ze zijn immers allemaal afgelijnd. Ik kan bedénken wat ik wil doen én er de energie voor hebben! Het ene is niet meer of minder waard dan het ander. Het komt namelijk allemaal voort uit dezelfde bron: mijn essentie. Zowel mijn verstand als mijn hart is daarop afgestemd. Elke gedachte die ik heb is dan zinvol en in lijn met de actie die mijn essentie wil ondernemen.

Wanneer het misgaat, is wanneer het allemaal NIET meer afgelijnd is. Dan wil en doet mijn lichaam van alles terwijl mijn hoofd heel andere plannen heeft. Dan raak ik in de weerstand en barst ik van de frustratie terwijl ik tóch doe wat ik denk dat ik moet doen! Hoe dat komt? Dat kan allerlei verschillende oorzaken hebben. Die zitten meestal (maar niet altijd) in mijn open centra: oude energieën uit het verleden die daar nog vastzitten en worden opgeroepen door mijn omgeving.

In dit geval was het een gevoel van onveiligheid, dat de laatste tijd werd getriggerd. Zonder er al te diep op in te gaan: in mijn opleiding had ik een spiegel met iemand die zich ook onveilig voelt (zonder dat te weten) en daardoor werd ik me bewust van mijn eigen onveiligheid. Ik dacht dat dit energiepakketje in mijn gronding zou zitten, want daar zit het meestal. Dat is immers de basis waarop ik als mens sta en groei. Maar, low and behold, het zat in mijn 7e chakra! Het kruinchakra, of, in Human Design-termen: het hoofdcentrum.

Die had even flinke anxiety. Ik voelde dat ik inmiddels zo sterk ben in mezelf, zozeer opgevuld met mezelf en vrijgemaakt in mijn essentie en energie en lichaam, dat ik in mijn hart, gronding en lichaam niets meer aan onveiligheid te vrezen heb. Maar mijn hoofd dacht van wel en dus probeerde die daar het werk te doen. Denkend dat ik me wel echt heel depressief zou moeten voelen. Mijn hoofd probeerde me te verleiden om eruit te schieten, en plukte aan mijn energie, om me naar boven te doen verdwijnen, net als vroeger. Maar dat ging niet gebeuren, dat was een oud overlevingsmechanisme dat geen vat meer op me had, want ik zat stevig in mezelf verankerd. En ik was eigenlijk heel gelukkig. En dus ging mijn hoofd allerlei controle-propaganda verkondigen. Ik ging to do-lijstjes maken, planningen, en elk moment van de dag zat ik in mijn drama omtrent alles wat ik nog moest doen. Daar werd ik doodmoe van. Door die vermoeidheid voelde ik me nóg onveiliger, en zo kwam ik in een vicieuze cirkel terecht.

Weg flow. Weg energie.

Ik wist me los te maken uit dit draairadje waar ik als een malle in aan het rondrennen was (jeej voor gefrustreerde uitvallen tegen mijn vriend waardoor ik mezelf ineens zag in mijn volle glorie - ai) en ging op mijn bed liggen (de perfecte tactiek als alles vastloopt) om even niets te doen. Ik focuste me op alle delen van mezelf die aandacht vroegen, zonder iets te willen veranderen. Ik voelde de verwarring en druk op mijn kruin. Ik voelde de rust en het geluk in de rest van mijn lichaam. Ik bleef in die frequentie van rust/geluk terwijl ik me op mijn kruin focuste. Dat was even lastig, maar ze verbonden zich weer met elkaar. Zo kwam ik tot inzicht, terwijl de druk oploste.

Het inzicht: mijn hoofd probeerde me alvast te beschermen voor alles wat ik ga voelen wanneer ik mijn toekomstplannen ga leven. Oké, heel lief, bedankt, hoofd. En het IS ook spannend wat ik allemaal gepland heb. Logisch. Maar ondertussen vindt mijn lichaam het allemaal heel leuk! Wat nu? Hoe weer een start te maken met nieuwe energie. Mijn aantrekkende aura deed de rest: mijn vriend kwam weer opdagen, want we hadden nog een emotionele flow uit te werken, en we raakten in gesprek. Dat ging allemaal heel natuurlijk. Het kwam zomaar op me af, zoals het meestal gaat met Generators. En ik wist: het was tijd voor ja/nee-vragen. Wat wilde ik nu echt? Ik liet mijn vriend vragen stellen en mijn lichaam voor me antwoorden. Want mijn hoofd was even niet afgelijnd en niet 100% te vertrouwen. En hé! Terwijl ik dacht dat ik de hele avond wilde schrijven en een linzenburger eten, wilde ik eigenlijk een tv-serie kijken met een chocoladekoekje! Daar had mijn lichaam een duidelijke respons op. Ik voelde mijn weerstand wegsmelten. Mijn flow kwam terug. Mijn energie kwam terug. De dag erna (red: vandaag, maandag) verdiepte dit thema zich, zoals thema's doen, en kwam er iemand op mijn pad waarbij ik de onveiligheid van de verbinding met boven, vanuit de kruin, een stukje mocht helen. Dit linkte en spiegelde weer aan andere delen in mijn chart en zo kreeg ik weer een nieuwe impuls om verder te gaan met het volgende thema.

Dit is mijn kracht: om in het moment te voelen waar de energie zich vastdraait, en in simpele formules mezelf (en anderen) terug te halen bij het wezenlijke. Zonder daar al te ingewikkeld over te doen met allerlei mentale kennis. Gericht op het helen van wat er op dat moment getriggerd is of 'speelt'. Dat herleiden tot het punt waar het in het lichaam te voelen is. Met liefdevolle acceptatie aandacht geven. En dan, vanuit stilte, met een nieuwe impuls weer het energiesysteem aflijnen op de authentieke levenskracht en die verbinden met het punt dat geheeld wil worden. Stapje voor stapje transformeren, met de wijsheid van mijn intuïtie wanneer het wél en wanneer het niet kan. Zo kan het systeem weer volledig afgelijnd zijn! Dit alles in de passende vorm die op dat moment nodig is: met geleide visualisatie, Healingsessies, Reading op de chart en op het aura, en natuurlijk gewoon goede gesprekken.

Ik ga hier vaker over delen. En ik ben nog volop aan het ontwikkelen en vormen. Dus wellicht dat het nog niet helemaal gegrond of helder of uitgewerkt voelt. Maar als je interesse gewekt is, houd dan mijn social media in de gaten of stuur me tegen die tijd even een bericht. Tot die tijd zal ik hier mijn eigen ervaringen met Human Design blijven delen als voorbeeld van hoe dit in het dagelijks leven te integreren is. We hebben allemaal, zoals een dierbare vriendin zegt, superkrachten in ons en het is heerlijk om daar weer op af te lijnen en de wonderen ervan zich in je leven te laten ontvouwen!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten