zondag 3 december 2017

November

Ik wil met deze maandelijkse blogs het bewustzijn van ons maandritme vergroten. Ik deel elke maand op in vier periodes, gelijk aan de seizoenen van de menstruatiecyclus. Mijn menstruatie valt op de afnemende maan, zodat ik dan kan loslaten en tot inkeer kan komen. Dit noem ik de winterweek van mijn cyclus. Mijn maand start tegenwoordig met de herfstweek, de week vóór mijn menstruatie. Duizelt het je van deze synchroon lopende maan(d)cycli? Zie hier voor een interessante blog over de maanfasen. En voel vooral zelf hoe de maanfasen op jou inwerken! Ik merkte dat mijn eigen ritme, mijn menstruatiecyclus, veel sterker effect op mij heeft dan de maanfasen, maar dit geldt niet voor iedereen, en bovendien kan het ook weer veranderen.

Herfstweek - oogsten en loslaten (volle maan)

Dit begon al goed, met het oogsten van alle vruchten van het tweede trimester van mijn opleiding. Dit trimester ging over overgave. We gingen met z'n allen onze overgave vieren. Stilstaan bij alles wat we hebben losgelaten aan controle en belemmerende plaatjes. En toejuichen wat we verlangen. Een enorm krachtig ritueel. Alles was goed op zo'n manier dat ik dacht: het kan echt niet beter - tot het nieuwe moment waarin er nog een schepje bovenop werd gedaan. We herhaalden de afsluitende intentie 'in enorme dankbaarheid sta ik volledig in het hier-en-nu'. En toen raakte ik daarna in een dip en mocht ik leren om mijn eigen emoties gezelschap te houden met volle maan. De lessen gaan nog steeds door! Ze zijn juist intenser als ik alles volledig beleef. Ik heb mijn gewoonte losgelaten om alles wat ik beleef te boekstaven, en daarmee mijn comfort zone. Nu kan ik het gewoon ervaren. Daarmee heb ik mijn angst voor het inert zijn omarmd. Ook als is het niet per se fijn om soms even helemaal niets te doen, ik kan er nu gewoon in zinken.

Winterweek - menstruatie en inkeer (afnemende maan)

Het is altijd goed te voelen wanneer mijn energie in de winterstand gaat. Wakker worden en geen invulling voelen. Geen enkele impuls om op te staan en dan maar blijven liggen. Dat kan deprimerend zijn, als ik ertegen vecht, gestresst tóch probeer te werken, en zoek naar bewijzen van vervulling in mijn leven. Deze keer was ik me daar allemaal van bewust. Ik had al wat voorwerk gedaan, door diepe gesprekken met mijn vriend te voeren over mijn behoefte meer in de rust te gaan. Ik reageerde nu heel duidelijk niet op gedachten die me pushten om iets te doen. Ik omarmde in plaats daarvan mijn emoties, deze maand met name mijn eenzaamheid, en stopte ze op anderen te projecteren. Daardoor kon ik mezelf gezelschap houden in wat er niet fijn voelde. Daardoor trok ik ook weer het gezelschap van vrienden aan, precies waar ik behoefte aan had. Hierdoor kon ik weer vol inspiratie verder werken, en vervullend werk, dat is wat ik als Generator het liefste doe! De kosmische wetten in werking. Opvallend genoeg had ik de tweede dag veel energie tijdens mijn menstruatie, en ben ik heel actief geweest, ben ik zelfs op een stadstrip gegaan met kruik en pijnstiller, terwijl ik dacht dat ik dan juist naar binnen zou willen keren. Maar mijn sacrale chakra had duidelijk behoefte aan heel veel activiteit. Ook heb ik veel gewerkt en nieuwe ideeën gekregen. Zo opende ik een groep om te sparren over spiritueel werk, iets waar ik al een tijdlang behoefte aan heb, en door mijn transformatie omtrent eenzaamheid eindelijk actie op kon ondernemen.

Lenteweek - nieuwe creaties (nieuwe maan)

Mijn nieuwe trimester begon, waarin we weer met ons licht naar buiten gaan treden. Normaal is dit de week dat mijn energie weer gaat kriebelen na een week van inkeer. Maar aangezien ik in de winterweek heel actief was geweest, ging ook dit een beetje anders. Op de eerste dag van de lenteweek werd ik wederom wakker met de behoefte aan rust, in plaats van kriebel-lente-energie. Mijn menstruatiecyclus was mij zo hard iets aan het leren over rust en inkeer! Dat het niet iets geforceerds moet zijn wanneer ik denk dat het moet gebeuren (zoals in de winterweek) maar dat het een kwestie is van continu vinger aan de pols houden: wanneer heb ik behoefte aan rust? En zodra ik wakker word en voel dat ik geen respons heb op werk (wat ik voel doordat mijn lichaam niet uit zichzelf uit bed springt en niet klaar gaat zitten voor schrijven of tekenen) is er geen andere optie dan te blijven liggen. Want waar moet ik anders mijn bed voor uit komen dan voor werk? = de onderliggende overtuiging. Aangezien mijn werk mijn passie is, heb ik zonder passie niets om voor uit bed te komen. Nieuwe affirmatie: ik vertrouw op mijn eigen aard, in actie en inactie.

Zomerweek - activiteit en extraversie (toenemende maan)

Ik werkte heel veel en had een sociaal weekend. Ik deed het inzicht op dat zelfs het contact met andere mensen mijn behoeften niet kan vervullen, omdat ik die zelf kan vervullen. Nadat ik dit stukje had getransformeerd, tenminste, want je kunt niet in één keer van A naar Z springen. Daar zit nog een niet-spiritueel klinkende tussenstap tussen waarin je alle spirituele mythes en einddoelen mag loslaten om in het gevoel te kunnen gaan. In het geval van eenzaamheid houdt dit in dat je mag erkennen dat je juist wél wilt dat je behoeften door iemand worden vervuld. Dat is de oorspronkelijke wond, namelijk. En als je dat kan erkennen, dan komt het universum meteen aanzetten met de vervulling van je behoeften. Toch is de volgende stap te voelen dat ook dat voortkomt uit je eigen getransformeerde punt van aantrekking: doordat je je eigen behoeften vervulde, kan iets van buitenaf dat spiegelen. 

Ik had inmiddels zoveel getransformeerd rondom de thema's rust en eenzaamheid, dat ik er nu achter kwam dat ik eigenlijk prima rust kan nemen. Ik weet precies hoe dat moet! Alleen veroordeelde ik de manier waarop: door achter mijn laptop te gaan zitten. Terwijl het me eigenlijk juist weer in verbinding met mijn eigen natuur brengt. Ook ging ik met mijn opleiding nog een laagje dieper in het transformeren van de (collectieve) eenzaamheid. Ik ontdekte dat er geen leegte of eenzaamheid bestaat, en je dat dus ook niet allemaal zelf hoeft te omhelzen, omdat alles al is opgevuld met licht en bewustzijn. Dit inzicht kwam in het bekende beeld uit het boeddhisme: de blauwe, lege lucht symboliseerde eenzaamheid, de witte wolken mijn eigen compassie voor de eenzaamheid, om die als het ware op te vullen als watten, maar het licht erachter is al de goddelijke essentie die alles vervult, zodat de wolken (jouw eigen inspanningen) niet zoveel werk hoeven te doen en gewoon voorbij kunnen drijven. In het boeddhisme wordt de werkelijke natuur van alles vaak voorgesteld als een strakblauwe lucht. Nu voelde ik van binnenuit hoe alleen al-één is, iets wat voorheen voor mij zo'n inhoudsloze spirituele mythe was.

Mijn intenties voor afgelopen herfst (meer contact met vrienden/een vriendengroep en meer eigen inkomen) zijn allebei vervuld. En het heeft me niet per se gelukkig gemaakt. Ja, het maakt me heel blij en dankbaar en ik heb er heel erg van genoten, maar het vervult niet álles in mijn leven. Er zijn nog steeds momenten, dagen, dat ik me onmachtig voel om het leven aan te gaan, momenten van niet-weten, momenten van niet-kunnen, etcetera. Wat ik heb gemanifesteerd in mijn leven is heel fijn... en verder ben ik nog steeds met mezelf, in elk moment van de dag. Heel fijn om dat inzicht te hebben én de overvloed van vervulde behoeftes te voelen. Het gaat er in een spiritueel pad tenslotte niet om dat je je behoeftes uitvlakt en helemaal niets meer nodig hebt, maar dat je continu bewust blijft van je innerlijke belevingswereld en de boodschappen van de buitenwereld in je opneemt, transformeert en weer uitzendt, terwijl je je behoeften als mens zo volledig mogelijk vervult. 

Inspiratie
Stranger Things s1&2 gebinget.
Mark Ferris & Harry Styles...
Laatste boek van de trilogie over Karou van Laini Taylor, eindelijk gevonden in de kringloop!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten