zaterdag 4 november 2017

Wanneer is het je ego en wanneer je intuïtie?

Heb je jezelf deze vraag wel eens gesteld? Gefeliciteerd! Op het pad van bewustwording kom je hem hoe dan ook tegen. En hij is cruciaal. Misschien wel de belangrijkste vraag uit het hele proces. Er is niet een direct antwoord op te vinden. Dat is juist de crux. Het antwoord vinden doe je steeds opnieuw, door je bewust te worden van je onbewuste patronen, door licht te schijnen op je schaduwkanten. Die vormen namelijk je ego. Dat stemmetje dat je aanspoort om dingen te doen die je eigenlijk belemmeren, waardoor je jezelf steeds weer saboteert. Zodra je vast komt te zitten in negatieve emoties, ben je de kant van je ego op aan het lopen, in plaats van de kant van je hogere zelf. Ik had wel even een triggerwarning op al die woorden kunnen zetten: ego, negatief, schaduw, zelf-sabotage... Een jaar geleden zou ik gillend weg zijn gerend van deze inleiding. Die zou me alleen maar dieper in mijn gevoel van mislukking hebben gebracht.

Maar wees gerust, je hogere zelf is als een tomtom die altijd de weg weet. (Die zin moet ik echt gaan patenteren ;)) En dan een goede tomtom, die direct de juiste route weet te berekenen op het moment dat je koppig links gaat waar rechts eigenlijk veel korter was. Net als een tomtom oordeelt je hogere zelf niet, maar begint direct, als een satelliet boven je hoofd, de nieuwe kortste route naar je verlangde bestemming te callibreren, je stap voor stap langs je stappen gidsend. Fijn toch? Je hoeft er alleen maar naar te luisteren, naar die stem die stukken mooier is dan die van die belgische mevrouw - tenzij je zelf natuurlijk een belgische mevrouw bent, dan klinkt je hogere zelf waarschijnlijk ook zo. En hoe doe je dat, luisteren naar je tomtom, terwijl je ook nog een duiveltje op je schouder hebt die zo z'n eigen propaganda fluistert?

Laat ik mijn hogere zelf even aan het woord laten. Ik channel graag mijn hogere zelf als ik even vastloop. Dat wil ik overigens niet aanraden als je vastzit in je emoties. Dan mogen die juist de aandacht krijgen en zal het verbinden met je hogere zelf ook niet echt lukken, in die zin, dat je hogere zelf je waarschijnlijk de weg terug naar beneden zal wijzen, naar je hart, je gevoel, je lijf. Maar als je in staat bent om alles in het hier en nu te voelen en integreren, om je emoties gezelschap te houden, ben je klaar om je hogere zelf te channelen, op elk moment dat je behoefte hebt aan helderheid en een hoger perspectief. Ik doe dit channelen via automatisch schrijven, zodat ik me tijdens het krijgen van de antwoorden niet direct hoeft te focussen op het begrijpen ervan, maar het later rustig kan teruglezen. Dat komt er ook steeds een andere betekenis uit naar voren, dat is het leuke. Dus, hier komt het, mijn essentie aan het woord:

We zijn ons vaak niet bewust van onze angsten, zorgen en zich kruisende verlangens, omdat we ons niet kunnen voorstellen dat ze echt zoveel impact zouden kunnen hebben. We hebben ze weggedrukt als hinderlijke vliegen die ons afleiden van ons doel. Maar in feite zullen ze ons juist de weg wijzen. En die weg gaat eerst naar je gevoel. De hinderlijke vliegen zijn dan boodschappers van een diepere waarheid. Je kunt jezelf hercallibreren en afstemmen op dat waar je naar verlangt via je gevoel. Je gevoel is een tool die je inzet om te weten te komen of je op het juiste pad zit of niet. Voelt iets goed? Dan ga je precies zo door als je wilt. Voelt iets niet helemaal lekker? Dan mag je een stapje terug doen en je opnieuw focussen op je hart en afdalen in je gevoelsautoriteit. Je gevoelens zijn soms als vastlopende platenspelers op de achtergrond, we horen het geruis niet eens meer. En temidden van dat geruis proberen we dan in te tunen op dat wat we willen, op iets hogers dat ons de weg zal wijzen als een zon in de mist. Maar het licht lijkt van alle kanten te komen en wordt diffuus. Je kunt de mist oplossen door terug naar je gevoel te gaan. Door je hart te sluiten voor de wereld van buitenaf, even maar, zodat je zeker weet dat wat je voelt van jezelf is. Je kunt je ogen sluiten voor de wereld van buitenaf en je zorgen even overlaten aan iets dat meer weet dan jijzelf, leg het maar in de handen van god, de bron, de kosmos, je engelen, hoe je het ook wilt noemen. 

Wanneer is het je ego? Ha, als je jezelf nu nog steeds die vraag stelt, is dat juist je ego. Die denkt dat alle gidsing van je hogere zelf niet kan kloppen. Want het is zo liefdevol, zo lichtend, zo treffend en zo'n opluchting... het maakt alles zó gemakkelijk... dat het bijna te mooi lijkt om waar te zijn. "Is het wel echt je intuitie? Zou het niet eigenlijk zus of zus horen te gaan?" Dat is je ego. Die vindt dingen soms te mooi om waar te zijn. We kunnen je helpen, wij, als hogere zelf, om in te zien dat jij alles verdient dat je diep in je hart ook wilt. Je ego schuift soms een wolkje voor de zon, om je te beschermen tegen teleurstelling. Maar die teleurstelling is een illusie. Die komt voort uit het verleden en dat mag je helen, integreren als een waterdruppel die steeds grotere kringen maakt en zo zorgt voor expansie en bewustwording. Dat gevoel mag de ruimte krijgen en mag trillingen gaan uitzenden in de wereld, om tot oplossing te komen, in wisselwerking met spiegels om je heen, om je ervan bewust te maken. Dan krijg je dezelfde trilling bij je terug, en die zorgt ervoor dat je de toon van de platenspeler wel kunt horen, een heldere zuivere toon, die klinkt als precies dat gevoel. Gevoelens zijn niet vals, geen dissonant, alleen als je ze beschouwt als minder dan jijzelf zul je ze niet kunnen horen, en dan lijkt de omgeving dissonant, niet bij je passend. Omdat je dan je omgeving niet kunt zien als deel van jouzelf, als spiegel voor jouw eigen trillingen. 

Zie je levenspad tot nu toe als een knikker die niet recht op z'n doel afgaat, niet loodrecht naar beneden valt op de grond, maar eerst via een kikkerbaan naar links en naar rechts gaat, steeds door een poortje, een luikje, een stapje verder, een stukje dieper. Zo komt je hogere zelf ook steeds meer in je leven. Steeds meer op aarde, steeds meer gegrond. Die knikker heeft geen haast. De paden die hij gaat, zijn juist de bedoeling geweest. Je hogere zelf heeft niet voor niets gekozen om in jouw vorm geincarneerd te worden, met alle dingetjes die daarbij horen, maar heeft bewust gekozen voor een vorm die ons doel zal dienen. 

Je mag in dit alles op je hart gaat vertrouwen. Je hart is de grote bemiddelaar tussen al deze lagen. Ik heb het gehad over gevoel, over ego, over emoties, of je lichaam en over het hogere zelf... je hart is als de grote toegangspoort die als een lift op en neer gaat tussen die dimensies. En soms zegt je hart - en nu komt het - iets dat helemaal niet liefdevol lijkt. En dan is het juist je ego dat zegt: "we moeten aardig gaan doen! We moeten nu ja zeggen en iemand aandacht geven en ons licht laten schijnen in de duisternis want anders worden we niet gezien!" En dat is een zielsverlangen, dat vervormd is geraakt in je onbewuste, om jezelf te beschermen tegen nog meer pijn vanuit een punt in het verleden. Hoe kunnen we ons afstemmen op ons hogere zelf? Door eerst ons hart te leren volgen. En hoe leren we ons hart te volgen? Door eerst naar ons gevoel te luisteren. Dat zijn de steentjes die je opbouwt, stapje voor stapje, om naar boven te kunnen reiken, naar de sterren, en jezelf te zien als god, jezelf te zien als één met de wereld, te voelen dat er geen afscheiding bestaat. Dat god alles is, en jij een deeltje van het geheel. En jij bent in staat om jezelf waar te nemen als afzonderlijk deeltje. Dat kan god niet. God heeft alleen maar het perspectief van alles. Er is niets dat god niet is. En daarom ben je hier. Om een deel te zien van alles. Op jouw eigen unieke manier. En jouw eigen unieke weg te gaan in het leven. Er is geen foute weg. Er is geen verkeerde richting, links of rechts. De planeet is rond. Je komt altijd uit waar je moet zijn, al ga je lijnrecht de verkeerde kant op. Het kan niet anders dan dat je je bestemming bereikt. En hoe sneller je wilt gaan, hoe sneller je zult gaan, want dan zullen zich de problemen opstapelen in je omgeving om je lichtweg in rap tempo te laten ontvouwen. Het lijkt dan even alsof het duisterder wordt, maar je bent in je eigen ziel aan het afdalen, en alles aan het integreren. Dit is het heilige werk. Weet dat je gedragen wordt door onzichtbare handen, al kun je het zelf niet zien en wordt het niet gezien door je omgeving. Dat lijkt zo. Je hart heeft het beste met je voor. Pijn is onderdeel van het geheel. Een signaal om aan te geven waar het leven huist. Want alleen in het leven huist pijn. En daar mag je aandacht naartoe gaan. Als een kiezelsteen in water zal die pijn zich uitbreiden in de wereld en de roep laten horen van de heling, zeggen 'hier ben ik, dit is mijn plekje op de aarde, dit is mijn rol in het geheel, voel mij, hoor mij, zie mij!' En hoe harder de pijn roept, hoe meer mensen gehoor zullen geven. 

Dit is het perspectief van mijn hogere zelf op pijn. Dit is een perspectief. Niet het jouwe. Maar misschien raak je erdoor geïnspireerd. Op menselijk niveau heeft pijn een andere betekenis. Daarom is het ook zo belangrijk om naar je emoties te luisteren en ze te behandelen zoals je een kind zou behandelen. Om ze gezelschap te houden zoals je wilt dat een vriend of geliefde jou gezelschap houdt. Als je in het donker zit, en als alle lichtwerkers ter wereld je alleen maar verder je schaduw in werpen, dan ben je héél dichtbij. Dan is het slechts een kwestie van tijd tot je voelt dat je er helemaal mag zijn, en dat alles wat er in het hier en nu opkomt, er ook gewoon mag zijn. Als een ontdekkingstocht door het leven. Dan hoef je niet meer om je plaats te vechten, omdat je uniek bent, en dus ook niet door iemand anders in de weg gezeten kan worden, omdat niemand anders jouw perspectief en levensmissies heeft. Soms heeft iemand een overlappende levensmissie, maar altijd een ander perspectief. En dan zul je merken dat je elkaar kunt aanvullen. En dat je van elkaar kunt leren. Dat je één bent met de ander maar die eenheid op aarde nu als polariteit kunt ervaren, omdat je ziel daarvoor gekozen heeft. Dan wordt je leven magisch en tegelijk heel normaal. Precies het soort normaal waar je altijd naar hebt verlangd. Je zult niet meer nooit op terrasjes gaan zitten, maar je zult op terrasjes gaan zitten en precies datgene bestellen waar je zin in hebt, zonder schuldgevoel, met een volle portemonnee, en lekker in het zonnetje. Als terrasjes je ding zijn, tenminste. Mijn ding zijn ze niet echt. Ik zit liever thuis Netflix te kijken. Daar heeft mijn ego het moeilijk mee, want stilzitten en 'niets doen', dat is nu het pijnstukje dat ik aan het integreren ben.

En ondertussen werk ik lekker door aan mijn Energietekeningen, één van mijn levensmissies (energie zichtbaar maken). Wil je ook contact met je hogere zelf? Ik stem me bij het maken van een tekening niet alleen af op mijn eigen hogere zelf, maar ook op het hogere zelf van de ontvanger van de tekening, en ik vraag om een beeld. De metaforen die ik doorkrijg, de beeldtaal, de woorden in de duiding, passen daardoor precies bij de ontvanger. Op een manier die ik zelf niet helemaal kan overzien, want ik geef het alleen maar door. Zo kan ik met mijn Energietekeningen een reminder geven, een geruststelling dat jouw waarneming inderdaad klopte, dat jouw gevoel klopte, door letterlijk een beeld te laten zien dat je eraan herinnert. Het is een manier, en zo zijn er nog veel meer manieren om tot bewustwording te komen... maar ik vind dit persoonlijk een hele leuke, want je kunt ook nog eens iets moois aan de muur hangen! Hier is mijn website, als je interesse hebt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten