donderdag 26 oktober 2017

Wanneer dromen maar niet realiteit worden

Ik wil mijn ervaringen delen over de valkuilen in het creëren van je droomleven. Deze blog gaat over de mitsen en maren in het creatieproces met behulp van de Wet van Aantrekking. Mocht je daar nog niet zoveel van weten, dan raad ik je aan om elders informatie op te zoeken. Andere mensen hebben hier al genoeg informatie over uiteengezet en methodes voor ontwikkeld. Als je er hulp of heldere informatie over wilt, aanrader: http://ambersapulette.nl, die je met haar creatiekracht uitdaagt om zelf ook in je kracht te komen. Verder is er een bekende channelaar, Esther Hicks, die heel veel informatie over de Wet van Aantrekking door heeft gegeven. Je kunt jezelf een dagelijkse stoot Abraham-Hicks toedienen om je te herinneren aan wat er mogelijk is, maar zonder de tools om om te gaan met de keren dat het niet lukt om iets te creëren, kan je daar afhankelijk van worden. Ik ben meer van het delen van verhalen en perspectieven, met de nadruk op wat er niet werkt. Zo hoop ik met humor en zelfreflectie helderheid te geven in levensprocessen, ook voor andere mensen.

Bij mij ligt de sleutel voor het creëren van mijn droomleven altijd in de acceptatie van wat er is. Op het moment dat ik iets anders wil creëren dan wat er is, ga ik er dus voor het gemak vanuit dat ik in de weerstand zit. Dit is een ietwat andere benadering van de Wet van Aantrekking dan gewoonlijk. Meestal wordt er meer nadruk gelegd op het creëren met je gedachten van wat je wilt, dan op het accepteren van de status quo. Ik zie dat als iets uit mijn Human Design-chart: mijn zonpoort is poort 60, de poort van acceptatie, dit is waardoor mijn persoonlijkheid wordt gekleurd. Poort 3, de poort die de verandering begint en ordent, is bij mij onbewust en wordt door mijn lichaam, mijn 'vorm', geregeld. Als ik achteroverleun in mijn leven en mijn hart laat leiden, zal die verandering vanzelf ontstaan. Ik hoef met mijn verstand alleen maar alles te accepteren wat er al is, dat is waarvoor mijn verstand ontworpen is. Samen vormen die twee poorten het kanaal van mutatie en creëren ze de volgende stap in mijn evolutie. 

Acceptatie is belangrijk voor elk mens, of je die poort nu hebt gedefinieerd of niet. Alleen dan kun je loslaten wat je belemmert om te creëren. Dat vraagt om eerlijk naar jezelf te kijken. Waar sta ik nu? Wat voel ik nu? En, heel belangrijk: hoe héb ik eigenlijk al wat ik verlang? Bestaat er misschien een kans dat mijn verlangen allang vervuld is, terwijl ik het gewoon niet zie? Misschien is het dan tijd om de minder fijne kanten van het leven te accepteren. Dat is mijn les hierin, en die wil ik graag delen.

Mocht je dit herkennen, dan ga ik het nu even flink uitmelken. Het grote struikelblok hierin is de manier waarop ons verstand werkt. Ons verstand is er niet voor ontworpen om alles te zien en begrijpen. Ons verstand ziet maar een deel van het geheel. Eén dimensie, terwijl er veel meer zijn. We kunnen dus dénken dat iets er nog niet is, terwijl het er allang is, alleen niet op een manier waarop we denken dat het er zou moeten zijn. Dat heeft te maken met ons onderbewuste. Laat ik een voorbeeld geven.

Eén van mijn grootste verlangens is vriendschap. De rest van deze blog zal dus over vriendschap gaan. Ik kan op mijn vrije dagen echt snakken naar het gezelschap van een groepje mensen om me heen. Dit is een oud verlangen, aangezien op de middelbare school mijn vriendengroepje uiteen viel terwijl er ook andere heftige dingen gebeurden in mijn leven. Een vriendengroep geeft mij dat gevoel van zekerheid, onschuld, speelplezier, creativiteit, mezelf zijn, intimiteit en humor dat ik toen kwijtraakte. Er zit pijn op. De pijn van het niet hebben. Maar, voor de duidelijkheid: op die dagen dat ik hiernaar snak, weet ik dit allemaal nog niet. Ik weet alleen maar dat ik het wil.

Ik kan nu gaan nadenken en dagdromen over wat voor soort vrienden ik het liefste wil aantrekken in mijn leven, zo van "boehoehoe, waarom heb ik dit niet?" Wat voor soort eigenschappen ze zouden hebben, hoe mijn relatie met hen zou zijn, hoe intiem ik met ze zou willen zijn, wat voor fijn gevoel me dat zou geven. Beelden van tv-serie-ensembles komen in me op: zo wil ik ook met mijn vrienden omgaan. Een beetje gênant eigenlijk. Ik kan zelfs hun kledingstijl gaan bedenken. Ik zet ze op een voetstuk en tegelijk geloof ik er zo niet in. Mijn gedachten worden enigszins gekleurd door zelfmedelijden, zeg maar.

Niet echt productief. Hoezeer ik me ook focus op die vriendschappen die ik graag wil ervaren, en hoezeer ik die ook visualiseer, de Wet van Aantrekking is complexer dan dat. Ik héb namelijk al vriendschappen. Moet ik die dan maar in de wacht gaan zetten, terwijl ik hoop op iets beters? Ook niet echt productief. Of aardig. Ik kan beter de niet fijne dingen in die huidige vriendschappen aangaan en goed bij mezelf voelen wat ik hiermee wil. Daarnaast kan ik natuurlijk genieten van de vriendschappen die wél stromen en het contact met die mensen vermeerderen. Dat is productiever. Maar daarmee heb ik mijn verlangen nog niet vervuld, alleen weer een reality-check gedaan. Om mijn verlangen te vervullen probeert mijn geest nu de vriendschappen die ik al heb om te vormen tot een groep, waardoor het gevaar bestaat dat ik over mijn grenzen ga, mensen op een onbewuste en dysfunctionele manier bij elkaar forceer die niet bij elkaar passen, of te lang loyaal blijf aan mensen die me eigenlijk niet dienen, vanuit een 'maar ooit'-waanbeeld.

Ik ben er dus nog niet. Terug naar die gevoelens. Terug naar die pijn. Blijkbaar geloof ik niet echt in een vriendengroep voor mij. Ik geloof niet dat ik dat verdien. Daar komt de gêne vandaan. Dit leidt me naar de onderliggende gevoelens en overtuigingen. Die ontkent mijn geest liever, want die doen pijn. Misschien is er wel iets mis met mij. Misschien is het veiliger om gewoon allerlei losse vriendschappen te hebben, dan een vriendengroep. Dan heb ik minder kans dat ik het verlies. Een poging van mijn geest om controle te hebben over omstandigheden die buiten mijn controle lagen. Maar die overtuigingen werken nu nog steeds door en creëren mijn leven, ook al zijn de omstandigheden waarin ze ontstonden allang voorbij. Hier komen de beperkingen van de Wet van Aantrekking in zicht. De grote ironie ervan.

Die ironie is dat ik eigenlijk al precies creëer wat ik wil. Alleen is het deel van mij dat vriendschappen creëert, onbewust, en de positieve intentie eronder (mezelf beschermen tegen pijn) is ook onbewust. Terwijl ik met mijn verstand iets probeer te creëren wat er niet is, zit er al een deel van mijn creatiekracht op dit onderwerp (vriendschap), signalen uit te zenden naar het universum. Namelijk: doe maar losse vrienschappen, dat is veiliger. Ik trap op de rem terwijl ik op het gaspedaal trap. Dan kom ik niet echt vooruit. Met gemengde signalen geeft het universum je een gemengde situatie, waarin datgene dat onbewust is de overhand voert. Want ons onderbewuste is veel krachtiger dan ons verstand. Waarom? Omdat we dan wel tot bewustzijn over ons onbewuste moeten komen, willen we vooruit gaan. Dat is hoe dit universum tot expansie komt. Zo is het ontworpen.

Oké, een samenvatting tot dusver: Ik wil iets in mijn leven, maar onbewust creëer ik het tegenovergestelde vanuit een overtuiging uit het verleden. De crux zit 'm in het bewustworden van de positieve intentie onder die overtuiging. Dan kan ik 'm opnieuw stellen. Wil ik inderdaad alleen maar losse vriendschappen, of wil ik echt een vriendengroep? Nu komen er ineens allerlei angsten in me op die ik voorheen niet bewust voelde bij het idee van een vriendengroep. Stel dat ik door de mand val als meerdere mensen met elkaar over mij kunnen praten? Stel dat ik mijn grenzen verlies in groepsintimiteit? Zijn die angsten realistisch? Door mijn bewustwording slinken ze tot normale grootte, tot waarschuwingssignalen die me zullen vertellen wanneer ik mijn grenzen verlies, en wanneer ik me teveel aantrek van wat mijn vrienden van me vinden.

Is er nu nog iets wat ik moet doen? Nee. Ik kan gewoon afwachten wat ik nu weer zal aantrekken. Ik heb waardevolle inzichten opgedaan, oude pijn losgelaten, en een reality-check gedaan met mijn huidige situatie. Ik ben begonnen met het oprecht kijken naar de staat van mijn vriendschappen in mijn leven. Ik ben begonnen met bewuste keuzes maken in mijn vriendschappen, en ben stappen gaan zetten die ik nu kan zetten met wat ik heb, ongeacht het beeld van hoe ik het zou willen zien. Ik weet dat ik niet veel kan doen om een vriendengroep te creëren, in die zin: ik kan dit niet in de winkel kopen. Maar ik geloof er nu weer in. Ik voel weer dat ik het waard ben. Ik focus me op de vriendschappen die ik al heb, ik accepteer die en ik vervul mijn eigen grenzen en behoeften daarin, terwijl ik losjes (zonder weerstand naar wat er is) hoop op dat beeld van een vriendengroep. Zo werkt de Wet van Aantrekking.

Dit is niet echt een stap-voor-stap-verhaal. Daar ben ik niet zo goed in. Maar ik hoop dat het voorbeeld verhelderend was. Dingen kunnen complexer in elkaar zitten dan je denkt. En onderschat vooral niet de kracht van een inzicht! Misschien dat je denkt dat inzichten als 'hé, mijn problemen omtrent een vriendengroep komen voort uit ervaringen uit het verleden' niet zoveel kracht hebben. Het tegenovergestelde is het geval. Elk moment dat je zelfinzicht opdoet en een les leert, komt er creatiekracht vrij en zend je daarmee een signaal uit naar het universum. En dan krijg je ineens wat je wilt. Niet door het heel hard te willen of forceren. Maar gewoon, omdat alles wat je ooit hebt gewenst gemanifesteerd wil worden (zo werkt het universum), en alleen maar belemmerd wordt door onbewuste overtuigingen. En het leuke is, die onbewuste overtuigingen hebben eigenlijk een onderliggende positieve intentie. Je hebt het beste met jezelf voor. Je ziet het alleen nog niet. Daardoor lijken dromen soms niet realiteit te worden. Dat is een uitnodiging om te gaan kijken naar wat er nu écht speelt. Op welke manier je al creëert wat je wenst - alleen op een onbewuste manier.

Dat legt je kracht terug in eigen handen. Bovendien is de belangrijkste vraag uit dit verhaal (hoe heb ik al wat ik wens?) tevens ook een scortcut naar manifestatie. Als je bekend bent met de Wet van Aantrekking zul je dit begrijpen. Manifestatie treedt op wanneer je in de vibratie gaat zitten van datgene wat je wenst. Met andere woorden, erover nadenken alsof je het al hebt. Je focussen op hoe je verlangen al vervuld is, is dus niet alleen een manier om je onbewuste overtuigingen op te sporen, maar ook een directe manifestatietool. Twee vliegen in één klap.

Nog even een stukje Human Design, wat ik altijd doe in miniletters: bovendien is het de sleutel voor manifestatie voor niet-Manifestors, met name Generators. Kijk om je heen, kijk naar wat er in feite is, en reageer daar dan op. Daar is het aura van een Generator voor ontworpen, voor het in zich opnemen van wat er is en daarop responderen. Ook een Reflector-aura sampelt de omgeving, de situatie. En een Projector neemt het diep in zich op, vooral via andere mensen. Aangezien ik geen Projector-aura heb, weet ik niet hoe je het beste gebruik kunt maken van het typische gefocuste aura, maar het lijkt me dat die focus zowel een voor- als een nadeel kan zijn, afhankelijk van waar je op ingeplugd bent. Mocht je dit lezen als Projector, dan ben ik benieuwd hoe jij dit ervaart.

Dus, als je een droom hebt die maar niet realiteit wordt, is mijn persoonlijke tip: kijk naar hoe die droom al wél gemanifesteerd is. Spoor zo de onbewuste patronen op waardoor je er geen controle over lijkt te hebben en heel ze (=word ze bewust). Wees dankbaar voor wat je al wel hebt, en vermeerder dat door je erop te focussen en van daaruit stappen te gaan zetten. Misschien kom je tijdens dit proces wel tot het verbluffende inzicht dat er helemaal niks veranderd hoeft te worden. En dat de huidige staat van je leven helemaal zo gek nog niet is. Dat het enige probleem was, dat je dacht dat het anders zou moeten zijn. En misschien kun je daardoor accepteren dat de reden dat er iets ontbreekt juist onderdeel van het leven is. In mijn voorbeeld: in vriendschappen zijn er soms pieken en dalen, zoals in alle dingen, en misschien bevind ik me nu wel even in een natuurlijk dal. Laat je verrassen en betoveren door het leven. De dingen kunnen heel anders in elkaar zitten dan je denkt. Misschien leef je stiekem al je droomleven.

Of niet. Misschien is jouw blokkade wel dat je juist teveel verzoent met wat er al is, en mag je juist je creatiekracht meer in eigendom nemen. Nogmaals: dit is mijn eigen levensles, dus neem hem ter harte als hij resoneert, maar er zijn meerdere wegen naar Rome. Als je helderheid wilt over hoe dit specifiek voor jou werkt, kun je een sessie bij mij aanvragen via mijn website. Daarbij kan ik ook je Human Design-chart meenemen, en in hapklare brokjes informatie eenvoudig jouw gebruiksaanwijzing tot creatie doorgeven. Natuurlijk helemaal op jou afgestemd, in begrijpelijke taal, met Reading op de specifieke, onbewuste processen die je belemmeren om je droom te leven, zodat je met meer zelfinzicht verder kunt op je weg.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten