maandag 4 september 2017

Augustus

Augustus was een heftige maand. Heel veel oude onzekerheden kwamen naar boven en ik voelde me vaak emotioneel. Astrologisch gezien gebeurde er ook veel: Leeuwenpoort, zonsverduistering, en er scheen ook nog ergens een maansverduistering te zijn... Ik raakte naar binnen gekeerd en had al mijn energie nodig om mezelf hierin te leiden. Ik twijfelde of ik deze blog zou delen, want hij is best persoonlijk in al die heftigheid. Maar ik voelde dat dit juist belangrijk is om ook te delen, zodat mensen die ook regelmatig last hebben van depressieve gevoelens weten dat ze niet alleen zijn. 

NB: ik verdeel mijn maandelijkse blogs in vier delen, vanwege de vierdelige cyclus van mijn menstruatie, met fasen die lijken op die van de seizoenen, omdat ik meer volgens mijn eigen eb en vloed wil leven. 

Eerste week: zomer/herfst

Ik bleef oefenen met mijn Energietekeningen, terwijl ik worstelde met de druk die ik mezelf oplegde. Die was als volgt: "Ik moet er goed genoeg in worden om er straks geld mee te kunnen verdienen." [insert sarcastische modus] Zoals we allemaal weten, is die mindset de bron van elk succes. Zo bouw je een duurzame, luchtige creatieve flow op en rinkelt het geld op je glimmende blije hoofdje neer in ruil voor elke druppel bloed, zweet en tranen die je eruit hebt geperst. Bij-effect: de hoeveelheid tijd die je hebt loopt omgekeerd recht evenredig aan je geconstipeerde creatieve inspanningen. Niet alleen: hoe harder je drukt, hoe minder eruit komt; maar ook: hoe harder je drukt, hoe minder tijd je hebt, tot de tijd zich daadwerkelijk achterwaarts gaat bewegen en je weer terug bij af bent. [/sarcastische modus]

Door die innerlijke druk droogde mijn creativiteit dus op en werd het tekenen een moeizaam proces. Ik had geen zin meer in work-outs, ik had geen inspiratie meer om te schrijven, ik begon emotioneel te eten en ik zat vooral achter mijn laptop te bingewatchen.

Tweede week: herfst

Op de beruchte astrologische dag van de Leeuwenpoort op 8 augustus had ik zo'n pijnlijk depressief gevoel dat ik niet anders kon dan van zelfhealing mijn prioriteit maken. Ik schreef er al een uitvoerige, aparte blogpost over, dus hier in samenvatting: de ene na de andere emotionele wond kwam omhoog, en ik heelde ze stuk voor stuk. Toen zat ik muurvast. Uiteindelijk gaf ik me over aan het gevoel dat ik totaal geen controle meer had over de emotionele stroom waar ik in meegesleurd werd. Daardoor werd ik voornamelijk meegesleurd in de emotionele stroom waar ik geen controle over had. De volgende ochtend had ik een gapende behoefte aan aandacht, en klaagde dat ik die uit mezelf moest halen. Even later kreeg ik een sms van een vriend die die middag nog langs wilde komen, voor een paar dagen. Een geschenk uit de hemel. De rest van de dag kon ik alle zwaarte gewoon loslaten in het gezelschap van twee van mijn favoriete mensen. Behoeften vervuld. Welkom terug, flow! Even wat afleiding, goede gesprekken, gedachteloze gezelligheid en het opdoen van nieuwe inspiratie. Als deze blog een muziekstuk is, stel je dan voor dat de toon nu twee octaven omhoog schiet.

De week eindigde met een zomerfeest. Het was eigenlijk de bedoeling dat dit het afscheidsfeest van Jong Bewust zou zijn, maar de organisatie daarvoor was een mooie afspiegeling van hoe het altijd ging met Jong Bewust: moeizaam, met weinig aanmeldingen. Toch had ik een geweldige dag met precies het goede gezelschap, heel veel lekker eten, spelletjes en humor. Ik was helemaal opgeladen. Maar daarna pakte Augustus het thema van Astrologische Doem weer op, dus laten we weer één octaaf omlaag gaan.

Vegan plate met allerlei dips en gefrituurde oesterzwammen en guacamole en mmmmmmm...

Derde week: winter

Tijdens die sociale week had ik ongemerkt van alles losgelaten. Het belangrijkste was dat ik het gevoel niet goed genoeg te zijn had losgekoppeld van het doen. Want dat gevoel hecht zich aan alles wat ik doe, waardoor ik onzeker ben in alles wat ik creëer. Maar ik realiseerde me: dit is gewoon een onderliggend gevoel over mijn zijn, niet over mijn doen. Met andere woorden: ik heb mijn perfectionisme in het doen losgelaten. Een creatie kan toch nooit 100% perfect zijn. Een benadering van het beeld dat ik in mijn hoofd zie is goed genoeg, als een nabeeld. (Daarom heet deze blog ook nabeelden, bedankt Roos van 7 jaar geleden, voor de reminder van hoe het creatieve proces werkt). Ik begon zoetjesaan weer te werken, met nieuwe inspiratie. Ik pakte het schrijven weer op. Ik kon weer verder met de energietekeningen. Mijn tank was weer gevuld. Ik werd ongesteld en zodra ik ongesteld ben, verdwijnen mijn PMS-achtige zorgen en voel ik me een tevreden walvis die koerend door een warme zee glijdt. (Alsjeblieft, dat beeld heb ik speciaal voor jouw verbeelding ontworpen.)

In deze week was ook de zonsverduistering waar zoveel mensen op Facebook iets over hadden gedeeld. En aangezien alles wat op Facebook wordt gedeeld belangrijk, urgent nieuws is, en onomstotelijk waar, had ik me op allerlei manieren mentaal voorbereid op deze influx van energie - of wat was het ook alweer? De laatste restjes van dat emotionele walhalla van die eerste week (lees: de Grote Depressie van Augustus Waar Ik Bijna Geen Blogpost Over Had Geschreven Zo Erg Was het) kwamen nog één keer terug voor een grote toegift.

De zon werd verduisterd en ik ging los. Totale catharsis. Mijn hogere zelf sprak met mijn stem, bulderend als een koningin, mijn kundalini strekte zich uit in alle hoekjes en gaatjes, en alles waarvan ik dacht dat ik het moest doen smolt weg als sneeuw voor de zon. Of als een maan voor de zon. Wat je wilt. (Al smolt die niet weg, maar ging die er juist voor staan.) Ik herijkte mezelf. Ik gebood het universum mijn pure verlangen te vervullen en ik kapte de rest eromheen weg.

Even in praktische mensentaal: ik liet die Energietekeningen even los. Ik was er zo onzeker over. Ik had nog niet die stevige, verankerde innerlijke convictie om dit full time te doen. Dat gevoel dat de hele wereld het de grond in kan stampen, maar dat het niet uitmaakt omdat ik het zelf al geweldig vind. Ik zocht enorm naar bevestiging, begin augustus. Ik schaafde en schaafde aan de vorm tot de oorspronkelijke energie die in de vorm was gekomen een fata morgana aan de horizon van het verleden was. Ik moest zelfs het idee toelaten dat ik het helemaal niet meer ging doen, om mezelf wat ruimte te geven. Eigenlijk had ik gewoon tijd nodig om het even te laten rusten en rijpen. Daarnaast had ik al een tijdje terug een vervolgopleiding in Human Design ingepland, maar ook dat zei ik af. De reden van mijn bestaan is het schrijven van verhalen, zei mijn hogere zelf. En als ik dat niet kan doen, als ik daarin niet ondersteund word door het universum, dan kan ik net zo goed dood zijn, zo diep voelde ik het. Met andere woorden: ik heb niets te verliezen als ik in het diepe spring (immers, zon en maan in poort 29). Alle overlevingsangst viel van me af. Ik was puur, authentiek mezelf, volledig belichaamd, voor een avond, in een enorme energie-uitbarsting die mijn verlangens helemaal aflijnden met alles wat ik was. De volgende ochtend echter, klopten mijn twijfels weer aarzelend aan de deur, en aangezien ik ervoor lag als deurmat, was er niets om ze tegen te houden. Ach ja, hoort erbij. De metafysische les van deze week: verduistering en verlichting zijn in wezen gelijk.

Vierde week: lente/zomer

Iets dat goed bij de rauwe kracht paste die ik had ontdekt, was Game of Thrones. Ik schreef wel een beetje, maar in plaats van full time met mijn creativiteit bezig te gaan, zoals je het beste kan doen in dit deel van je menstruatiecyclus leidend tot je ovulatie, ging ik alle seizoenen van GoT bingen. Tot ik er letterlijk ziek van werd. Of nou ja, ik werd ziek van het boro-virus (buikgriep), en had anderhalve dag waarin ik niets anders kon dan (me) overgeven. Aan het nu, het accepteren van mezelf, het accepteren van de pijn en emoties en gedachten in het nu, in plaats van mezelf continu te pushen om te veranderen. Gedachtepatronen werden afgewikkeld tot hun bron. Toen ik beter was, realiseerde ik me dat ik mezelf niet zo meer wil pushen. Ik wil die mindset loslaten dat ik continu productief moet zijn, terwijl ik vaak niet eens zin heb om te creëren. Dus saboteerde ik mezelf door te gaan bingewatchen, door ziek te worden terwijl ik naar een concert wilde gaan, etc. Dat wil ik de komende periode loslaten. Nu is het alweer tijd voor de volgende herfstfase waarin ik kan oogsten wat ik heb gemaakt en los kan laten wat ik niet meer wil.

Ik heb het gevoel dat de maand Augustus een enorme opschoning was van oude patronen die mij niet meer dienden. Ik had in juli al een website gemaakt voor mijn Energietekeningen, maar die nog niet gepubliceerd. Hoewel ik had verwacht dit afgelopen maand te doen, moest ik het eerst een tijdje loslaten. Het was niet een maand die geschikt was voor een nieuw begin, creatie en productiviteit. En dus moesten al mijn patronen eraan die me daar wel toe pushten. Ik ben er blij om. Het was geen pretje, maar soms moet je door een donkere tunnel om weer boven te komen. Ik ben nu weer beter (van mijn buikgriep) en klaar om zachter met mezelf om te gaan en meer van mijn leven te verlangen dan dat ik altijd creatief en productief ben. Zoals leuke dingen doen met vrienden en familie. Met andere woorden, ik heb mijn extraverte kant weer ontdekt.

Zo terugkijkend verbaast het me dat het zo'n lineair en rond verhaal is geworden. Toen ik er midden in zat leek het één grote chaos. Ik ben blij dat ik deze maandelijkse blogs schrijf om daar wat perspectief op te krijgen.

Ik mediteerde weer even - iets wat de hele maand mijn weerstand alleen maar had versterkt - en voelde eindelijk weer het enthousiasme over mijn Energietekeningen. Ik zette in de eerste week van September mijn website online: kon ik toch wat oogsten! Ook al had ik die in Juli al gemaakt, en had ik er in Augustus vrij weinig aan gedaan, toch was deze maand nodig om mij innerlijk klaar te stomen om deze stap te zetten.

Inspiratie

Youtuber Melanie Murphy.
Youtuber JP Sears, die humor en satire gebruikt om spirituele boodschappen over te brengen.
GAME OF THRONES GAME OF THRONES GAME OF THRONES.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten