maandag 29 mei 2017

Mei

Mei begon met twee weken vakantie, waarin ik niets had gepland. Ik had weinig energie en was melancholiek, zoals ze in Human Design-jargon zeggen. In mijn eigen woorden: ik was een lethargische blob. Gelukkig kan ik daar steeds beter mee omgaan. Ook al voel ik me in die perioden leeg en niet echt gemotiveerd, toch heb ik geleerd dat juist dit de bron is van mijn creativiteit. Dit resulteerde erin dat ik weer begon te tekenen. Als ik nu terugdenk aan die dagen, voelen ze heel geborgen. Met een muziekje op eindeloos tekenen in mijn cocon, zonder enige afleiding. Mijn hand-oog-coördinatie was nog een beetje roestig, en mijn fijne motoriek was ook niet meer wat die geweest is, maar dat is gewoon een kwestie van oefenen. Deze tekeningen varieerden van illustraties voor blogs van Jong Bewust tot illustraties bij mijn eigen manuscript. Ik kan ze niet allemaal in deze blog delen, maar ik maakte ook foto's (die ik wel kan delen) en schreef veel. Af en toe verzette ik me tegen het melancholieke gevoel, als ik ergens in getriggerd werd of me zorgen ging maken, en dan kwam ik terecht in de zwaarte. Gelukkig was het allemaal van voorbijgaande aard.



Mijn energie ging - naast het creatief bezig zijn - in de meivakantie uit naar het volledig verslinden van mijn Human Design-studiemateriaal en het lezen van het Tibetaanse boek van leven en dood. Dit resulteerde erin dat ik in een nogal zelf-geabsorbeerde spirituele trip zat. Samengevat was mijn spirituele thema 'overgave'. Het sterven van mijn ego, of niet-zelf. Doordat de wekelijkse conditionering van mijn opleiding wegviel, richtte ik me volledig op mijn interne spirituele weg.

Daardoor ging ik nadenken over mijn spirituele werk. Ik redeneerde zo: ik weet hoe je de wereld kunt transformeren, namelijk door je eigen stukken te helen en alles in te ademen in je hart en weer los te laten. Ergo, daarvoor hoef ik niet naar buiten, de wereld in, of mensen te zien. Ik kan gewoon op mijn slaapkamer zitten ademen. Wel zo praktisch. En bovendien is dat (de 'grot') mijn ideale omgeving volgens Human Design, de plek waarin mijn leven zich hóórt af te spelen. Logisch dat ik daar automatisch in terechtkom, als ik mijn flow volg en me overgeef aan het leven. Alleen ben ik niet ontworpen voor al te grote isolatie, en begon mijn gebrek aan sociale reikwijdte (lees: knagende eenzaamheid) weer op te spelen. Dat is volgens mij echt mijn thema voor 2017: sociaal contact in balans brengen met mijn creatieve bubbel.


Door een co-creatiedag halverwege mei waar ik een respons op voelde, kreeg ik daar weer ruimte in. Die leverde me niet één cadeautje op, maar een heel pakket aan cadeautjes. Hij werd dan ook georganiseerd door iemand met het kanaal van mutatie, en voor mij levert dat in combinatie met mijn eigen mutatiekanaal altijd een dubbel intense mutatie op. Zo werd ik weer bekrachtigd in mijn eigen weg als schrijfster en snapte ik de betekenis van mijn periode van isolatie. Want diep in mijn hart wil ik het allerliefste schrijfster worden, en dus spiegelde de realiteit mij dit door me daar alle ruimte voor te geven en de rest van mijn bezigheden te schrappen, waaronder een aantal vriendschappen en zakelijk succes. Als een wens geen realiteit wordt, kan dit komen door 1) belemmeringen in jezelf en 2) doordat het niet écht je hartewens is. En als je niet bewust je hartewens gaat creëren, gaat het universum alles afbreken (op een vaak onprettige manier) dat er niet mee resoneert. Vooral in deze tijd van versnelling kun je het eigenlijk niet meer maken om niet je hart te volgen. Als je je hartewens wél bewust creëert, kun je alle pijnlijke weerstanden minimaliseren. Dat doe je door je strategie en autoriteit volgens Human Design te volgen - al is het niet voor iedereen nodig om die te kennen, want sommige mensen zijn van nature beter op hun innerlijke autoriteit afgestemd en herkennen beter wat ze richting hun gewenste realiteit brengt. Maar het kan verwarrend zijn voor ons verstand om ons gevoel te volgen, omdat het ons vaak in een andere richting brengt dan we verwachten. Daar kan Human Design een heldere uitkomst in bieden. Ons hart heeft een eigen plan, en vaak is wat je dénkt dat je wilt helemaal niet belangrijk voor je levenspad op dat moment. Voor mijn levenspad is het nu niet belangrijk om een eigen inkomen te hebben, bijvoorbeeld.


Ook voelde ik door de co-creatiedag weer zoveel inspiratie in het synchroniseren met gelijkgestemden, dat ik besloot om zelf ook meer sociaal contact te gaan creëren. Ik loste weer een stukje pijn op waardoor ik me zo had geïsoleerd. Die zat ergens in mijn 1e chakra. In het kort kwam het erop neer dat ik nog heel erg mijn hartewens aan het leven was vanuit gebrek. Doordat ik de oude overtuiging had dat ik anders geen motivatie zou hebben om iets te doen, ervoer ik gebrek in mijn sociale contact, waardoor het universum mijn vriendengroep ook ging afbreken, waardoor ik weliswaar wel veel ging schrijven, maar vanuit pijn - omdat ik niets anders had - en niet vanuit moeiteloosheid. Alsof ik een konijn voortdreef door een wortel aan een stokje, in plaats van erop te vertrouwen dat het konijn zelf wel op zoek zou gaan naar wortels. De transformatie hiervan leverde me verrassende nieuwe ervaringen op.


Direct na de co-creatiedag creëerde ik allerlei mogelijkheden om dat liefdesgevoel met gelijkgestemden nóg meer te vermeerderen. Zodat ik kan schrijven én vol in het leven kan staan. Wat een opluchting! Dit viel samen met mijn omslagpunt in mijn mobiele communicatie: eindelijk nam ik de smartphone in gebruik die al tijden klaarligt. Ik voelde me er enigszins opgelaten onder (en haalde mezelf naar beneden met grapjes als 'ik voel me net een oma die de moderne technologie aan het ontdekken is' omdat ik wist dat mensen het misschien raar vonden) maar het was overduidelijk dat ik eerder niet met een smartphone resoneerde omdat het een sterkere verbinding met de wereld om mij heen betekende. En door mijn introverte aard plús mijn oude eenzaamheid (vanuit de overtuiging in mijn 1e chakra dat ik alleen vanuit gebrek kon creëren) resoneerde ik gewoon niet met smartphones. Dan kon die nog zo dichtbij in een mandje liggen, voor mijn systeem voelde het verwisselen van mijn simkaart als het beklimmen van de Mount Everest. Alles is energie. Je trekt aan wat je bent. En je trekt niet aan wat je niet bent.


Meteen de volgende dag kwam er een festival op mijn pad (Living Village Festival) waarvoor ik een oproepje plaatste. Ik wilde er naartoe met meerdere mensen en was dit enigszins zenuwachtig aan het creëren. Ik ging daarmee uit mijn comfortzone, schreef daar een (nog niet gepubliceerde) blog over in de serie 'spirituele mythes' op Jong Bewust, en beloofde mezelf dat ik op mijn hooggevoeligheid en mijn grenzen zou gaan letten. Dat lukte prima, en het resulteerde in een fijne, zonovergoten dag met precies de gelijkgestemden die ik nodig had.


Het is mogelijk om alles te creëren wat je wenst, mits je het echt in je hart wenst, en mits je je gevoel volgt in het zetten van de stappen. Zodra er weerstand komt, ben je óf je gevoel/hart niet meer echt aan het volgen, óf is het nodig om iets te helen in jezelf dat je weg van A naar B belemmert. Die nuanceringen zijn zo ongelooflijk belangrijk in het werken met de Wet van Aantrekking! Anders zijn kreten als 'positief denken' een recept voor mislukking.

Er kwamen nog meer cadeautjes voort uit deze mutatie halverwege mei, maar het is voor mij niet handig om die online te zetten, en bovendien wordt deze blog al aardig lang. Terugkijkend op de maand mei (ik werd ongesteld, en dat is het moment dat ik vrij neem en ga zitten reflecteren) kan ik duidelijk zien hoe mijn energie werkt. Eerst een periode van melancholie, en hoe meer ik daarop mee kan surfen, hoe gelukkiger en creatiever ik blijf. Ook al heb ik dan geen zin om naar buiten te treden, het is belangrijk om dan álles te doen waar ik zin in heb (zoals tekenen en studeren) en werk te genereren, want zo blijf ik productief, en het is even belangrijk om echt 'ja' te zeggen wanneer er een kans komt waar ik een 'ja' op voel. Daar komt namelijk halverwege de maand de plotselinge omslag (mutatie) uit voort die mij de energie gaat geven om in korte tijd veel stappen te zetten. En dan kan ik wél weer naar buiten treden met alles dat ik heb geproduceerd. Ook op die golf moet ik meesurfen, wil ik zo snel mogelijk van A (mijn hartewens) naar B (de manifestatie van mijn hartewens) komen. In dit geval was mijn hartewens meer contact met gelijkgestemden. Maar ook als het niet gaat om sociaal contact, heb ik in dat proces van manifestatie andere mensen nodig: in mijn eentje kan ik namelijk niets manifesteren. Ik kan wél de energetische voorwaarden creëren voor de manifestatie, zodat ik de daadwerkelijke manifestatie aantrek. Maar er is een groot verschil tussen creëren (vrouwelijke energie, Generatorenergie) en manifesteren (mannelijke energie, Manifestorenergie).

Ik ben niet op deze aarde om een manifestor te zijn. Ik ben op deze aarde voor die perioden van leegte en melancholie. Daarin schuilt mijn werkelijke kracht. Daarin voel ik me geborgen in, en gelukkig, en vervuld. Als ik dán ga creëren, in mijn slaapkamer met de gordijnen dicht en een zielig muziekje op en antisociaal ten opzichte van de wereld om me heen, dan pas draag ik werkelijk iets van belang bij aan de wereld. Daarin hoort mijn leven zich af te spelen en alleen daarin kan ik mijn unieke essentie tot uitdrukking brengen. Ik peper het mezelf nog even extra in, want het is soms moeilijk om daar echt in te duiken. Ik voel me vaak een sukkel als ik alleen maar op mijn slaapkamer wil zitten. Het is maar goed dat ik weet wat mijn ideale omgeving is volgens Human Design. Die melancholie slaat namelijk om in zwaarte en depressie zodra ik me zorgen ga maken of ik niet 'iets zou moeten doen' in plaats van in mijn cocon te gaan - een sterke conditionering uit mijn jeugd waar ik net een vinger achter heb gekregen. Deze blog is bedoeld als reminder voor mezelf, zodat ik aan mezelf kan bewijzen (als ik dan toch iets moet bewijzen) (hilarisch Human Design-grapje over mijn open ego-centrum) dat het volgen van mijn flow echt werkt, waar die me ook naartoe brengt. Hoe meer ik dit zie, hoe meer ik dit doe en hoe groter de kwaliteit van mijn creaties wordt.

Ik heb mijn intentie voor mei vervuld en me overgeven aan het leven. Mijn intentie voor juni is zichtbaarheid: dat ik mijn sociale comfortzone oprek, nieuwe mensen ontmoet en synchroniserende ervaringen opdoe. Ik creëer mogelijkheden om mijn talenten neer te zetten en ik word ervoor betaald en met dat geld doe ik nog meer mooie ervaringen op, net zo gemakkelijk als in- en uitademen. Ik ben benieuwd waar mijn flow me naartoe brengt!

Inspiratie

Meer KickthePJ. En aan het begin van de maand, in mijn lethargische periode: de Youtuber Crabstickz, berucht om zijn video's waarin hij aankondigt te gaan stoppen met Youtube, die een interessant design heeft waarin het thema van afhaken en weer terugkomen duidelijk naar voren komt, onder andere uit een aantal nasty vijfde-lijn-poorten en het kanaal van mutatie. Heel bekrachtigend, zulke mensen, als ik een lethargische blob ben.


We hebben nu Netflix, want ook dat resoneerde met mijn intentie om meer in verbinding te staan met de wereld om me heen. Daarop heb ik in korte tijd de volgende series gezien:
  • Sense8, het tweede seizoen. Zeldzaam geestverruimend. Heeft alles in zich wat je hartje begeert: emotie, spiritualiteit, actie, geweld (niet dat ik daar nou zo van hou, maar heeft het wel), seks, interessante personages, slimme plottwists, spanning, goede opbouw... etc. Een subliem stuk kunst van de Wachowski's. 
  • Riverdale, een esthetisch gezien verbijsterende maar emotioneel gezien trashy serie die vooral mijn gevoel voor schoonheid voedde. 
  • 13 Reasons Why, een afschuwelijk realistische emotionele achtbaan-serie over zelfmoord, die voor mij diende als research voor mijn verhaal, en door de samenval met de 20-34-transit van 'druk bezig zijn' waar mijn 10-57 van smulde, ervoor zorgde dat ik voor het eerst sinds tijden een nacht heb doorgehaald met bingewatchen. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen