zondag 5 maart 2017

Introvert en extravert//schaamte

Dit is iets waar ik de balans tussen probeer te vinden de laatste tijd. Hoeveel treed ik naar buiten, ben ik onder de mensen, in sociaal contact, met mijn aandacht naar buiten en opgenomen in groepsenergie? En hoeveel ben ik met mijn aandacht helemaal naar binnen en opgenomen in mijn eigen bron om te creƫren, om mezelf alles te geven wat ik nodig heb door in mijn eentje mijn flow te volgen?

Ik zit wat dit betreft in de polarisatie en innerlijke strijd. Soms voel ik me over-exposed, als een foto die teveel licht heeft gekregen. Maar me helemaal terugtrekken onder een steen vervult ook mijn behoeften niet.

Ik observeer waar ik tegenaan loop in mijn leven en ik breng dat tot expressie op deze blog, want dat is wat wil gebeuren, ook al lezen mensen het en voel ik me dan weer over-exposed en vraag ik me af waarom ik dit in godsnaam doe en heb ik vele cringe attacks, en ook al lezen mensen het niet en heb ik dan weer de snakkende behoefte aan aandacht en voel ik me eenzaam. De schaamte is de sleutel. Ik focus me de laatste tijd sterk op mijn schaamte, zoals je wel hebt kunnen lezen.

--dag later--

Ik heb The Completion Process toegepast op deze innerlijke strijd. Ik heb de herinnering geheeld waar dit uit voortkwam, het patroon doorgrond, alle afgesplitste delen van mij in me opgenomen. Ik ga niet het hele proces beschrijven. Maar ik heb mezelf de aandacht gegeven die ik nodig had, en alle emoties daaromheen (woede, schaamte, verdoving, verlorenheid, pijn, angst om anderen te belasten) helemaal doorvoeld tot ze oplosten. En nu is deze blog een test, net zoals de vorige een test was wat betrof ijdelheid. Hoe ga ik me voelen na het publiceren hiervan? Weer in die touwtrek tussen de schaamte van het uiten versus de angst om alleen te zijn? Of was dit de kernwond en is het nu geheeld? Wordt vervolgd!

En dan nu een foto van mijn dreads, ik kan ze wel opeten, zo blij ben ik ermee!

2 opmerkingen: