woensdag 25 januari 2017

Januari 2017

De eerste helft van de maand zat ik in een extreme creatieve bubbel. Met de start van 2017 heb ik een nieuw werkritme ingevoerd en nieuwe prioriteiten gelegd. Het heeft de test doorstaan. Nu ik ook de noodzakelijke dipjes heb meegemaakt, de dagen dat ik niet wilde, en het ritme de volgende dag gewoon weer oppakte, kan ik zeggen dat dit een permanente verandering is. Het is een welkome afwisseling van het net-niet-weten van 2016, het worstelen om 'er iets van te maken', dat een grote aanslag was op mijn uithoudingsvermogen. Ik woon hier nu een jaar, en blijkbaar had het wennen aan deze nieuwe woonsituatie wat voeten in aarde, terwijl ik mijn richting probeerde te bepalen. Jong Bewust, Reading, Human Design... ik had er grote twijfels over. Maar ik gaf niet op, en besloot tot mijn verrassing toch het 4e jaar van mijn opleiding te gaan doen, het Lightworkerjaar. 

Dat leidde in een les over het hartchakra tot het vrijmaken van mijn creativiteit, waar sinds de kunstacademie - of eigenlijk sinds mijn tienertijd al - een blokkade op zat. Het is gek hoe het werkt met het oplossen van grote blokkades waar je al een tijd mee rondloopt: nu nog steeds heb ik de verwachting een beperking aan te treffen, elke keer als ik word geconfronteerd met de mening van andere mensen over 1) mijn eigen werk, 2) iets waar ik fan van ben of 3) creativiteit in het algemeen. Ik zet me nog steeds schrap. Maar dit heeft niet meer dezelfde vernietigende impact meer op me als voorheen, want de oorspronkelijke wond is geheeld. 

Ik zette de volgende stap: de coming-out. Want in een introverte bubbel zitten is één ding, maar als het daarbij blijft is het vermijding van de grotemensenwereld. Ik maakte dus het besluit het meteen te vertellen aan iedereen wiens mening belangrijk voor me is: mijn vriend, mijn ouders en de mensen van mijn opleiding (de 'autoriteit'). Ze hadden allemaal dezelfde reactie: ze waren heel blij voor me, grijnsden breed en feliciteerden me. 

In plaats van de afwijzing die ik gewend was en waar ik me schrap voor zette, stuitte ik nu op aanmoediging en zelfs toejuiching. Ik had het punt van aantrekking immers geheeld: op de plek waar voorheen zelfafwijzing zat, zat nu zelfliefde. En dus spiegelde de wereld om me heen dat naar me terug. Ik was behoorlijk ontroerd. Niet alleen was mijn dagelijkse levensgeluk en vervulling met 10 sprongen verbeterd sinds mijn nieuwe ritme, ook kreeg ik nog eens veel liefde uit mijn omgeving! 

Januari is voor mij altijd een betekenisvolle maand, misschien wel de fijnste maand van het jaar. De dagen tussen 1 en 18 januari voelen voor mij altijd als extra, buiten de tijd, waarin ik me volledig kan richten op zelfreflectie en een inwaartse beweging, zelfkoestering, herijking. Tot mijn verjaardag komt op de 18e (poort 60.3), en ik mijn nieuwe levensjaar vier, wat een sterk momentum geeft aan mijn hernieuwde richting. 

En natuurlijk was er ook taart. Ik gaf twee feestjes, en maakte dus twee taarten. 

De feesttaart van de Groene Meisjes, met kokosroom en blauwe bessen. Ik ontdekte dat kokosmeel door een zeefje over een taart strooien hetzelfde esthetische effect heeft als poedersuiker, en bovendien is het van zichzelf al zoet en rijk van smaak - vooral als je al een tijdlang geen suiker meer eet.

Tweede taart, ook gebaseerd op de feesttaart van de Groene Meisjes, met jam, (vegan) slagroom op amandelbasis, frambozen en vegan discohagel! En natuurlijk een fijn laagje van kokosmeel.

De 18e was de dag dat de wereld veranderde in een sprookjesachtig winterwonderland, waarbij alle takjes waren bedekt met een rijplaagje. 

Mijn cadeautjes!

Goede oefening om sneller en preciezer verhalen te vertellen!

Mijn vader had een geweldige gangspiegel voor me gemaakt, met geregen knoopjes aan de achterkant. Liefde!

Omdat ik nog wat discohagel overhad, maakte ik gisteren blueberry muffins met havermout en banaan, glazuur op basis van kokosmeel (want als je poedersuiker erdoor kan vervangen in strooivorm, kan het ook in glazuurvorm), citroensap, agavesiroop en rijstmelk. Zo lekker!

Ik heb ontdekt dat creativiteit het snijvlak is van mijn hogere zelf en mijn 'tijdelijke' zelf, en nu ik daar weer op afgelijnd ben, is mijn leven niet alleen bezaaid met synchroniciteiten, maar in zo'n grote hoeveelheid dat je eigenlijk niet meer echt van synchroniciteiten kunt spreken. Eerder van instant creatie, de vijfde en zesde dimensie. Een synchroniciteit is een teken dat je op het juiste pad zit, want het betekent dat je samenvalt met je oorspronkelijke creatiekracht, je hogere zelf, en dat meteen (gelijktijdig, synchroon) in de wereld om je heen weerspiegeld ziet. Als ik schrijf, gebeurt dit vaker wel dan niet, zodat ik mijn hogere zelf volledig kanaliseer via mijn creativiteit. Ik zit een beetje met woorden te spelen hier. Ik wil vooral graag uitleggen dat dit niet alleen 'soms' mogelijk is, maar dat je je op elk moment van de dag zo kunt voelen. En dat het ploeteren door een 'net-niet-weten' en toch doorgaan met het volgen van je innerlijke stem, precies datgene is dat je steeds meer aflijnt op jouw richting, net zolang tot de naald van je kompas met een klein rukje precies naar het noorden staat. De versnelling en energie daarbij vrijkwam verraste me. Alsof er een dam was doorgebroken en ik die stroom een nieuwe bedding kon geven. 

Een aantal jaren geleden had ik stevige vermoeidheidsklachten. Ik was depressief, chronisch ziek en eigenlijk continu overprikkeld. Nu bruis ik van de energie, in zo'n mate, dat alle gewoonten die ik toen heb aangenomen om mijn energie te sparen, één voor één ontmanteld worden. Ik kan niet alleen een uur wandelen op een dag, ik kan ook nog een work-out doen, urenlang schrijven, studeren en mijn bron vullen met nieuwe inspiratie, tot diep in de nacht, tot het tijd is om te gaan slapen. Creatieve overvloed. Deze mutatie valt - aangezien ik afgelijnd ben - precies samen met een heel gunstige transit van een paar maanden: poort 55 en poort 11, die mijn tegenoverliggende poorten een voortdurende toevoer van inspiratie geven. 

Ondertussen blijf ik gewoon doorgaan met waar ik mee bezig was: Readings geven en bijeenkomsten organiseren voor Jong Bewust. Mocht je daar interesse in hebben, laat het me even weten, want ik creëer in respons :) Het is nu precies 11.11 uur, dus dit is mijn wens!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen