zaterdag 3 december 2016

Wat je deelt, wordt groter

Er is me iets opgevallen. Ik ben de laatste tijd - vooral omdat ik het niet kan laten, niet per se vanuit een hoger doel - druk bezig met het delen van mijn kwetsbaarheid. En elke keer dat ik dit deed, en er mensen reageerden, groeide ik. Het werd groter dan ikzelf. Ik kon plotseling een ander perspectief zien dat mijn eigen blik verruimde.

Ook al had ik het allemaal best zelf kunnen oplossen, het was een stuk trager gegaan. De grootste les die ik afgelopen jaar heb geleerd - ja we naderen de eindejaarsreflectietijd - is dat ik mijn leven niet in mijn eentje vormgeef. Dat ik mijn passies en ambities samen vormgeef met de mensen om me heen. Ik kan het niet alleen. Ik heb domweg niet een gefixeerde manier om dingen te manifesteren. Ik kan heel veel verschillende manieren uitproberen en in allerlei valkuilen vallen. Maar de snelste route door dat mijnenveld, is door gedragen te worden door het bewustzijn van andere mensen.

Als je een loep ergens op zet en je houdt 'm onder de zon, ontstaat er een brandpunt. Dat is wat dit is: er wordt zoveel licht (bewustzijn) ergens op gezet, dat het vanzelf ontbrandt, transformeert. Dat is één van de verdiensten van kwetsbaarheid.

Ik heb geleerd dat je pas iets hebt aan het perspectief van andere mensen als je van je eigen perspectief uit gaat. En dat volledig valideert. Dan pas kun je groeien door het perspectief van anderen. Niet omdat ze iets in jou vervangen dat kapot was, maar omdat ze iets aanvullen. En zo dragen ze bij aan je expansie. Dat is ook waar ik als Reader aan kan bijdragen: een stapsteentje in jouw groei, gebaseerd op het punt waar jij op dit moment staat. Zoals ik al uitentreure heb uitgelegd: ik ga niet één of andere hoge spirituele waarheid verkondigen zoals 'onvoorwaardelijke liefde' of 'vergeving' of 'zeg ja tegen het leven' (kijk maar wat er met Yes Man gebeurde) maar ik stem me af op jou. Ik ga in jouw frequentie zitten - zodat jij je volledig gezien en begrepen voelt - en vertel op zo'n manier dat jij het begrijpt wat ik daarin zie. Dat kan ik alleen maar zien, omdat het in mijn perspectief zit: het is een gedeeld thema. Ik transformeer ons gedeelde thema via mijn eigen energie, en daardoor gaat mijn frequentie vanaf dat punt weer een stukje omhoog. En afgestemd op jou, kan ik je meenemen. Omdat de energetische uitnodiging er is, en je zelf omhoog kan gaan. Dat is hoe heling voor mij werkt. En de energie kan pas omhoog gaan als je iets er volledig laat zijn, zonder het doel om het te transformeren. Want je bent al goed zoals je bent. Dat is de helingsparadox.

Maar goed, waar ik het over wou hebben: de reden dat ik zo'n allergie had tegen einddoelspiritualiteit is natuurlijk omdat mijn eigen schaduw is dat ik het perfect wilde doen. En 'verlicht' wil zijn. Want anders ben ik als Healer&Reader niet serieus te nemen en dat moest wel nu ik bijna mijn diploma had VOOR GELD weetjewel. Ook al preek ik over authenticiteit (doe ik dat?), ook ik vind het belangrijk wat andere mensen van mij denken. Ook ik probeer 'goed' te zijn, want dan krijg ik liefde. Dat is gewoon hoe mensen werken. Ik kreeg de ultieme test, door iemand tegen te komen die wél zei dat ze Verlicht is. Dat wekte dus mijn allergie op, het raakte me in mijn onzekerheid, en uiteindelijk zag ik dat ik niets anders hoef te doen dan op elk moment mezelf te zijn. Alsof het boek van mijn leven bestaat uit het steeds opnieuw opschrijven van mijn eigen naam. Een krachtdier dat mij hierbij helpt, is de zwarte draak. Een draak is een lichtbaken, maar omdat hij zwart is staat hij ook voor transformatie van de schaduw.

Ik zit in de fase van de alchemist. Mijn derde oog is zich in rap tempo aan het ontwikkelen, geleid door de thema's die in mijn lagere chakra's worden geraakt. De alchemist kan alles transmuteren en een balans tussen het donker en licht maken. Het volgende stadium is de tovenaar: die is dat ontstegen en creëert zijn eigen realiteit. Daar ben ik soms.
De twee voorafgaande stadia zijn trouwens de 'drone' (slapende mens, zombie) en de 'artiest' (bewustzijn van emoties & hogere energie via creatie) - de alchemist brengt hier balans in. De alchemist is puur bezig met transformatie. (Kijk deze video voor meer informatie over dit model van 4 fasen van bewustzijn.)

Juist doordat ik in deze fase zit, kan ik resoneren met de mensen die ik wil bereiken, de hooggevoelige jongeren. Mijn onzekerheid is hun onzekerheid. Mijn neiging om in mijn hoofd te zitten is hun neiging om in hun hoofd te zitten. Het is niet de bedoeling dat ik als een tovenaar op een wolk ga zitten - dat is niet mijn levenspad. Mijn levenspad is dat ik bijeenkomsten organiseer die tot bewustzijn leiden, en mensen raak met mijn authenticiteit, en anderen help te transformeren door mezelf te zijn. Allereerst door een sterk ego te ontwikkelen. Waarbij 'ego' voor mij betekent dat je een goed ontwikkeld persoonlijk besef hebt (grenzen, behoeftes, emoties), en dit is dus iets wat eerder opgebouwd mag worden bij hooggevoelige mensen dan afgebroken. De schaduw is hetgeen wat in mijn definitie mag worden getransformeerd, omdat dit bestaat uit delen van jezelf die zijn weggedrukt en ontkend. Die mag je weer omarmen zodat je zelfliefde vergroot. Elke keer dat ik een bijeenkomst organiseer, of iemand een Reading geef, krijg ik een déja-vu. Dat is het teken dat ik het (een) levenspad volg dat mijn hogere zelf voorafgaand aan mijn leven heeft uitgestippeld. Net als synchroniciteiten helpen déja-vu's je om je bewust te worden van je levenspad, trouwens. Een teken dat je het op het juiste pad zit.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen