donderdag 1 december 2016

Iemand in z'n waarde laten

Iets wat ik vaak heb gehoord, is dat ik niet zo onzeker hoef te zijn met het aanreiken van mijn helingtools. Dat ik iedereen misschien wel een beetje teveel in hun waarde laat.

Hoe kan je iemand teveel in zijn waarde laten?!

Dit zei een docent in mijn opleiding me, nota bene. Ik geloof het niet. Ik geloof dat je nooit iemand teveel in zijn waarde kan laten. Ik wil niemand helpen. Ik wil gewoon mezelf uitdrukken. En daar help ik toevallig mensen mee.

Ik heb besloten dat dit iets goeds is. En dan nog ben ik nog wel nerveus of ik het altijd kan - mensen mijn waarheid niet opdringen. Dat is juist weer omdat ik een beetje teveel mijn best doe.

Ik heb geen dubbele agenda. Ik vind het niet belangrijk of iemand iets doet met wat ik zeg in een Reading. Ik ga er eerder van uit dat ze het allang weer zijn vergeten, de volgende keer dat ik ze zie.

Toen ik dit voor het eerst ervoer, was het enorm schrikken. Ik dacht: maar als ik geen mensen wil helpen, hoe kan ik dan ooit nog een goede Healer zijn? Ik dacht dat dit betekende dat mijn hart zonder mijn medeweten de handdoek in de ring had gegooid. Dat ik op zoek moest naar een ander soort carrière. Dat mijn ambitie en motivatie waren verdwenen voor het pad dat ik had gekozen.

Het bleek dat dit het belangrijkste omslagpunt was dat ik tot nu toe in mijn opleiding heb meegemaakt. Ik heb niet meer de wens om mensen te helpen. En dat is een geweldige eigenschap voor een Healer. Ik zal uitleggen waarom.

De schaduwkant van de Healer is dat hij het lijden niet accepteert. Hij wil het lijden overstijgen. Hij wil ook andere mensen helpen om het lijden te overstijgen. Lijden is immers niet goed, niet wenselijk. En lijden mag er dus niet zijn. Daardoor ontstaat het doel om verlicht te raken van de pijn. Of Verlicht, met een grote V. Dit is wat ik 'einddoelspiritualiteit' noem. Het werkt me, kort gezegd, op de zenuwen. Als iemand tegen me zegt: 'je hoeft je niks aan te trekken van wat iemand anders jou vertelt', heeft dat niet een positief effect op mij. Het heeft een negatief effect op mij. Het is invaliderend. Het maakt mijn perspectief niet valide. Het zegt: het is niet correct, logisch, begrijpelijk en causaal dat ik me wél iets aantrekt van wat mensen van mij vinden. Het zegt: 'dat jij je iets aantrekt van wat iemand anders vindt, is niet wenselijk, hier, dit is de tegenoverstelde staat van zijn.' Alsof je in een vingerknip kan omschakelen. Snap out of it. En dat kan niet. Dat iemand je vertelt hoe het licht eruit ziet als je in het donker zit, betekent niet dat je de schakelaar kunt vinden.

Het is juist de bedoeling dat je rond gaat voelen in die duisternis, op zoek naar de schakelaar. En als je hem zélf hebt gevonden, dan weet je ook hoe het licht eruitziet. Maar dat wordt bijzaak. Het gaat erom dat je die schakelaar kunt vinden. Die specifieke helingstool, die jou helpt om van A via B via C naar D te komen. In plaats van dat iemand zegt: 'Je hoeft niet in A te zitten, hier, dit is D, ga dat maar voelen'. En daar sta je, op je A-eilandje, met D als fata morgana tegenover je, zonder dat je daar kunt komen want je hebt B en C nog niet gevonden.

Je kunt merken hoezeer dit me op de zenuwen werkt als ik er geïrriteerde grapjes over ga maken.

Ik laat jou dus in je waarde. Ik heb geen enkele wens om je te veranderen. Het is niet mijn zaak wat jij met je leven doet. Alles wat ik zeg, is mijn perspectief, en hopelijk helpt het je, maar ik zeg het niet om iets te fixen. Ik zeg het omdat ik niet anders kan. Omdat ik energie in me heb die uitgedrukt wil worden. Die energie is transformerend, transmuterend en liefdevol. Die komt vanzelf uit me stromen op de momenten dat er een beroep op wordt gedaan. Ik vind niets fijner dan die energie te kunnen uitdrukken. Mezelf te kunnen geven. Ik vertrouw daarop. Ik vertrouw erop dat wat ik het allerfijnste vind om te doen, precies die mensen helpt die het nodig hebben. Gewoon door mezelf te zijn. Dit garandeert dat ik dit altijd zal kunnen blijven doen. Misschien heb ik wel de helingstool die jij nodig hebt. Misschien ook niet. Dat geeft niet: iedereen heeft zijn eigen toolbox met tools die specifiek zijn toegerust voor die persoon. Misschien zit daar Human Design in, misschien zit daar 'einddoelspiritualiteit' in. Want wie weet, misschien helpt het jou wel om te horen hoe het licht eruit ziet als je in de duisternis zit. Heel fijn. Ik hoef je immers niet te helpen. Ik hoef alleen maar mezelf te zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen