zaterdag 22 oktober 2016

Jargon

Eigenlijk is deze persoonlijke blog vooral een Human Design-blog geworden! Met hier en daar een beschrijving van mijn ontwikkelingen in mijn opleiding Reading. Ik weet dat veel mensen daar niet zoveel aan hebben, als ik in Human Design-jargon begin te schrijven... Maar ik vind het gewoon zo leuk om bij te houden hoe de transits vanuit Human Design effect op me hebben, dus daar schrijf ik dan vrij ontoegankelijke blogs over. Sorry, eventuele nieuwe lezers!

Ook beschrijf ik hoe ik langzaam in het reine kom met mijn persoonlijke design. Maar eigenlijk is dat vooral een reis om mezélf te accepteren. Human Design kan heel ingewikkeld zijn, maar uiteindelijk gaat het erom dat je jezelf bent en accepteert. Dat je je gevoel volgt en alles wat je van jezelf in de schaduw hebt gedrukt, er weer kan laten zijn. Daarom vind ik het zo'n fijn systeem. Het geeft een landkaart van wat er in die schaduw kan liggen. Misschien dat het alleen maar een bepaalde richting op wijst, maar om schaduwwerk te doen - dat wil zeggen, als je echt eerlijk naar jezelf durft te kijken - is het soms fijn om een aanknopingspunt te hebben. Vooral als de buitenwereld je die even niet geeft. Dan gaat je binnenwereld in beweging komen. Want er is altijd contrast in je leven, dualiteit. Als het niet in de buitenwereld is, dan wel in de binnenwereld. Op het moment dat we in een rustige levensfase komen en naar binnen keren, kan het dus zijn dat er van binnen een heleboel loskomt. Er is dan de tijd, ruimte en veiligheid om dat op te lossen. Human Design is voor mij een zaklamp geweest die de boel even helder verlichtte, zodat ik ermee aan de slag kon.

Er zijn terugkerende valkuilen. De neiging om me beter voor te doen, terwijl ik eigenlijk heel onzeker ben - dat komt voort uit mijn open egocentrum. De neiging om conflict te vermijden en anderen te pleasen - dat komt voort uit mijn open emotiecentrum. De neiging om teveel te zeggen en te doen om aandacht te trekken - dat komt voort uit mijn open keelcentrum. De neiging om anderen te overtuigen dat ik het allemaal op een rijtje heb - dat komt voort uit mijn open ajna. En de neiging om vragen te beantwoorden die niet de mijne zijn - dat komt voor uit mijn open hoofdcentrum. Hierin ben ik op mijn kwetsbaarst.

En om dat te verhullen, dat kwetsbare, gebruik ik jargon. Misschien is het wel veel interessanter om dat Human Design-jargon weg te laten, precies op de moment dat ik me erin probeer te verstoppen. Wie weet wat voor blogs dat oplevert.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen