woensdag 19 oktober 2016

Fouten maken, groeien en accepteren wat niet te transformeren is

Dit is een transitblog, gaat over Human Design!

Ik beschreef twee blogs geleden dat ik een beetje tegen afgelopen weekend aanhikte. De transit van 'de angst voor morgen' (poort 57) gaf me kopzorgen op spiritueel gebied. Ik had een gastenles voor de boeg (waarin ik de coördinator, de leider van het Readingroepje, zou zijn) en ik ging een ontmoetingsdag voor Jong Bewust leiden. Ik zag dat de transit in het weekend nog een stapje verder ging, namelijk naar de 'angst om te falen'. Dit is een bekende angst voor mij, vanwege mijn 3/5 profiel met open ego. Stel dat ik zou falen in mijn leiderschap?

Poort 32, waar de zon vrijdag in kwam, gaat over faalangst. En dat was toch een beetje anders dan ik had verwacht. Me verstandelijk zorgen maken of ik ga falen of niet, is iets heel anders dan de angst die opkomt bij de instinctieve erkenning van wat wel en niet losgelaten kan worden. Dat is een gezonde angst, die alleen in het moment te voelen is, alsof je je adem inhoudt als je van de duikplank springt. Normaal is mijn 32 onbewust, en het was een verademing om bewust te begrijpen hoe mijn Transformatiekanaal in zijn geheel werkt.

Ik kan namelijk transformeren. Maar wat ik nog niet wist, is dat ik ook niet kan transformeren. Niet transformeren met een reden, namelijk: omdat dit niet in mijn capaciteiten ligt of omdat het niet correct is in de situatie. Dat is de functie van mijn 32.2: instinctieve terughoudendheid. Je kunt het wel voor je zien: met mijn continu aftredende leiderschap (7.4), mijn mentale onverantwoordelijkheid (lees: subjectieve waarheden aannemen en weer verwerpen, de eerste dertig jaar van de 4.6) en mijn instinctieve terughoudendheid, ben ik niet bepaald een dominante leider in een informele setting. Ik ben conflict-ontwijkend (39.2) met een reden: alles komt vanzelf wel op z'n pootjes terecht. Een informele setting is wat vaak ontstaat als ik mijn levenspad volg: poort 54.3, covert interaction. Dat is prima, alleen gaf ik mezelf op mijn kop. Ik vond dat ik meer had moeten doen, omdat 'dat nu eenmaal zo hoort als je leider bent'.

Maar wat ik dus ontdekte, is dat ik niet álles kan transformeren, en dat het ook gezond kan zijn om dingen gewoon te accepteren zoals ze zijn. Ook al veroorzaakt dat ongemak bij mij en bij anderen. Als het niet in mijn macht ligt om iets te sturen, is dat geen vereiste voor correct leiderschap. En door dat inzicht ben ik weer gegroeid (de 42-aarde die bij de 32-zon hoorde). Ook al heb ik een visie van hoe de dingen het meest efficiënt kunnen verlopen, het leven is rommelig en chaotisch. Dat is prima. Iedereen is weer anders. Iedereen mag fouten maken en inefficiënt zijn. Leiden betekent in mijn geval (met mijn design) dat ik instinctief erken welke 'fouten' correct zijn om te maken met een groep, en welke 'fouten' anderen moeten maken om te kunnen groeien. Ik zeg 'fouten', maar eigenlijk is dat alleen maar hoe mijn geconditioneerde verstand dat begrijpt. Als er in zo'n situatie een schaduwkant (iets wat je verstand als 'fout' heeft bestempelt en weggedrukt) zichtbaar wordt, is dat precies wat er mag gebeuren, hoe oncomfortabel dat misschien ook lijkt.

Dit is de werkelijke kracht van het proefondervinderlijke proces van de 3/5: dingen uitproberen en ervan leren. Daar komt het woordje 'fout' niet eens in voor. Laat staan 'falen'.

En zo heb ik ontdekt hoe mijn hoofd de onbewuste faalangst van poort 32 heeft verdraaid: door zich zorgen te maken over van alles en nog wat wat verkeerd kan gaan, terwijl het allemaal juist goed verkeerd gaat.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen