dinsdag 13 september 2016

Hoe verstand en de realiteit los van elkaar staan

Ik heb afgelopen weekend weer een ontmoetingsdag georganiseerd voor Jong Bewust. Dat was een heel fijne ervaring. Wat vind ik dat toch leuk om te doen! Ik kon leiden en healen en vertellen over Human Design en het viel niet in het niets, maar werd opgepakt door anderen, die me vertelden dat ze er iets aan hadden. Een enorme bom van voldoening en succes barste in me open. (iew, dat klonk een beetje vies, ik had langer over die zin na moeten denken maar ik ben een beetje lui)

Ik heb hier een les uit getrokken, die ik mezelf door het schrijven van deze blog ga proberen in te prenten.

Door mijn verwarring omtrent mijn spirituele carrière heb ik aan den lijve ondervonden hoe ongelooflijk mis mijn hoofd het kan hebben. Het tast soms echt in het duister en vist naast het net, in een poging te begrijpen wat er aan de hand is.

Mijn hoofd neemt besluiten die helemaal niet gegrond zijn in de realiteit. Het denkt dat het weet wat er speelt, terwijl ondertussen het leven haar eigen gang gaat. En dan ineens blijken de antwoorden die mijn hoofd had gevonden weer onderuit gehaald te worden.

Dat is bekende theorie. Vooral als je Human Design gebruikt in het dagelijks leven. Maar nu ondervond ik het aan den lijve en kon ik het observeren terwijl het plaatsvond. Het verhaal van mijn verstand stond los van het werkelijke traject van mijn leven dat ik met mijn gevoel volgde. Dat kwam door de transit: ik heb al maanden een split definition doordat poort 63 is gedefinieerd en mijn hoofd dus continu aan staat, los van mijn 4 gedefinieerde centra. Dus zo voelt het als je een split hebt tussen je hoofd en je gevoel. Je hebt een drukke aap daar bovenin die probeert controle te krijgen over het hele ruimteschip. En dat terwijl het ruimteschip op de automatische piloot staat en zelf al heel goed weet waar het naartoe moet. Moraal van het verhaal: zo lang die aap niet teveel verandert aan het traject van het schip, maakt het niet uit dat hij de boel vanbinnen verbouwt.

Het heeft ook voordelen. Die aap heeft andere mensen namelijk wel veel te bieden: entertainment. Ik heb nog nooit zoveel antwoorden gevonden als deze zomer, die ik heb beschreven aan andere mensen en op deze blog. Het 'toneel' van mijn leven (de maansknopen) is dat ik mijn visie deel in logische formules, waarmee ik mezelf leid en op uitnodiging ook andere mensen kan leiden. Ik heb geen gefixeerde manier om dit leiderschap of deze visie te communiceren. Ik heb geen gefixeerde manier om dit in de wereld te zetten. Er moet echt vraag naar zijn. Het moet erkend worden dat ik dit te bieden heb, en dán kan ik op het juiste moment een leidraad geven met een logische formule. Daar heb ik dus nul komma nul controle over.


Terug naar de aap. Die vind het ontzettend lastig dat ie geen controle heeft. Hij wordt er helemaal bezorgd van en springt alle kanten op om ergens grip op te krijgen. Hij heeft weer ervaren dat ie impact kan hebben, en probeert dat nu vast te houden, niet wetende dat het moment alláng voorbij is en dat hij moet wachten op de volgende uitnodiging. Hij denkt dat hij iets heeft gepresteerd, dat hij geweldig is omdat hij zijn visie kon delen en iemand daarmee kon begeleiden, maar hij weet niet dat dit helemaal niet zijn eigen verdienste was. Hij is als een gierige Dagobert Duck die vast wil houden aan zijn geld, terwijl het geld helemaal niet van hem is. Hij misleidt me voortdurend door een gouden ring te dragen, maar is en blijft een lelijk ding.

Ik heb ervaren dat het healen, readen en het delen van mijn leidraad gewoon in me zit en dat het naar buiten komt op het moment dat er een beroep op wordt gedaan. Ik hoef me daar niet mee te bemoeien. Ik hoef het niet te plannen. Een transit maakt het waarschijnlijker dat ik mijn visie deel, maar zelfs dan nog moet het in reactie zijn op een impuls uit de buitenwereld, wil het effect hebben.

Ik ga dit de komende tijd gigantisch vergeten en erover struikelen. Dat is geen affirmatie of intentie, maar een geruststelling: ik mag fouten maken. Ik mag die aap helemaal wild laten worden. Want ik vertrouw op dat ruimteschip en heb dus niet de vrije wil nodig om affirmaties of intenties te doen. Wat heerlijk ontspannend. Ik kan niets verkeerd doen!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten