maandag 11 juli 2016

Relaties en Human Design

Iemand zei een keer tegen me: zoveel verschillende soorten mensen als er zijn, zoveel verschillende soorten relaties zijn er. Je maakt samen een unieke verbinding, die niemand anders kan maken. In die zin is er dus ook geen algemeen geldende norm voor een relatie. Vergelijken is niet zinvol, en bovendien pijnlijk. Vooral als je erop uitkomt dat jouw relatie op één of andere manier minder is dan die van iemand anders.

Sommige stellen kunnen heel goed met elkaar praten. Andere stellen hebben vooral geweldige seks. Weer anderen steunen elkaar door dik en dun. Sommige partners vullen elkaar aan, anderen lijken op elkaar. Bij sommigen is een relatie een achtbaan van up en downs, bij anderen een stabiele lijn. De ene relatie zit vol met verwachtingen, de andere is onvoorwaardelijk en met alle ruimte voor individuele vrijheid. Sommigen zijn samen heel ondernemend, anderen komen de deur niet uit. Sommigen praten vooral over de toekomst, anderen over het verleden. Het ene is niet beter dan het andere. Een interessantere vraag is: waarom? Wat maakt een relatie zo uniek? Hoe kun je omgaan met de teleurstellingen, en begrijpen waar de verschillen tussen jou en je partner zitten, zodat je voor begrip nooit meer jouw relatie met die van een ander hoeft te vergelijken.

Voor mij geeft Human Design weer onbetaalbare inzichten. (Goh, verrassing, die zag je vast niet aankomen!) In Human Design heb je verschillende vormen van energie, die op myriaden verschillende manieren kunnen worden uitgedrukt. Daardoor is één persoon ook uniek, en als twee personen een relatie aangaan, krijg je eigenlijk een soort 'derde persoon', de energetische som van beide delen, die weer heel andere dynamieken heeft dan de personen op zich. Zolang je je ervan bewust bent wat voor impact die derde persoon op je heeft, is er geen probleem. Mits de relatie correct voor je is, natuurlijk. Je kunt dan gewoon toeschouwer zijn van de relatiedynamiek, en ervan genieten.

Laat ik een voorbeeld geven van de verschillen die er kunnen zijn in energie. Je hebt bijvoorbeeld het verschil tussen emotioneel zijn en niet-emotioneel zijn. Emoties komen in golven: en als er maar één is die die golven heeft, kleuren ze de hele relatie. De ander versterkt de emoties ook nog eens, dus er kan een hoop drama ontstaan - bij wie kwamen al die emoties oorspronkelijk vandaan? Misschien heb je beiden een gedefinieerd emotiecentrum: je hebt je eigen ups en downs, en als je relatie correct is en je komt samen wanneer dat afgelijnd is, dan vormen deze golven een prachtige zee. Maar ze kunnen ook op elkaar botsen. Als je beiden emotioneel open bent, kun je je op dit gebied ontwikkelen en je lessen met elkaar delen. En als je er een hook op hebt, heb je samen emoties uit te werken, maar niet als je alleen bent.

Ook is er een verdeling in collectieve, individuele, integratieve en stamkanalen. Ik heb van alles eentje, dus ik kan er vanuit ervaring over schrijven.

Stamkanalen zijn gericht op wederzijdse steun: voorwaardelijke liefde dus. Daar is niks mis mee. Als je die stamkanalen hebt, werkt een relatie nu eenmaal zo. Verwachtingen zijn prima, zolang beide partijen ze na kunnen komen. Ik heb een stamkanaal en vind het concept van 'onvoorwaardelijke liefde' in een relatie nogal onpraktisch. Het werkt gewoon niet zo op deze planeet. Er zijn nu eenmaal stamkanalen, en het bijbehorende gedrag. 'Voor wat hoort wat. Als jij dit doet, doe ik dat, en dan steunen we elkaar door dik en dun, en anders lig je eruit.' Prima. Het geeft een gevoel van veiligheid en evenwicht. Als één van de twee geen stamkanalen heeft, kan dat evenwicht misschien wat lastiger te bereiken zijn, maar een stam-hook houdt de boel dan weer bij elkaar. In mijn relatie heb ik zowel een stam-hook als een gedeeld stamkanaal. We hebben een érg stevige basis samen. Omdat we beiden het transformatiekanaal hebben, steunen we elkaar in onze ambities, en omdat we een 19-49 hook hebben, zijn we gevoelig voor elkaars behoeften. Dit is iets waarvoor we vaak worden bewonderd door anderen. Maar we kunnen er niks aan doen - het is geen prestatie of zo, gewoon onze dynamiek.
Als de één geen stamkanaal heeft en de ander wel, en je sticht een familie, kan niet-stam papa zich altijd onttrekken aan het familiegebeuren. Dat ligt dan niet aan papa: hij heeft gewoon geen beschikking over dat soort energie. Hier kunnen natuurlijk hele drama's omheen ontstaan. Begrip hiervan kan al zo helend zijn!

Ook zijn er de individuele kanalen, die, de naam zegt het al, zijn gericht op een unieke expressie. Het volgen van je eigen weg, ook al doet de ander iets anders. Ook dit hoeft geen probleem te zijn. Als de één zijn passies najaagt, kan dat bekrachtigend zijn voor de ander om het ook te doen. Je hebt je eigen pad in het leven, je eigen innerlijke drang tot vernieuwing, en in een relatie kan dit natuurlijk op ontelbare manieren op elkaar inwerken. Als er één geen individueel kanaal heeft, kan de individuele ander misschien niet altijd worden geaccepteerd of begrepen. Op de ruimte voor zijn vrijheid, zijn persoonlijke impulsen, wordt dan beknibbeld. Er is altijd een element van onvoorspelbaarheid in de relatie, als die ene weer eens niet weet wat hij moet doen, terwijl de ander meer continuïteit ervaart. En dan komt er ineens weer iets nieuws uit de koker van het individu, en moet de niet-individuele ander zich erop aanpassen. Dit kan in harmonie en bewondering gaan - ook als beide een individueel kanaal hebben - of met weerstand en onbegrip. Het is belangrijk als het verschil wordt begrepen, want of je het nu wil of niet, de pulsen van vernieuwing blijven komen. Als er geen plek aan wordt gegeven binnen de relatie, kan deze uit elkaar getrokken worden.

Mensen met vooral integratieve kanalen (een vorm van individualiteit, maar puur voor je eigen overleving, je eigen bekrachtiging) zijn echt op zichzelf gericht. Het is de oudste kanalengroep van zoogdieren. Onze instinctieve ruggegraat, die onze survival bewerkstelligt. Ze worden misschien niet echt beschouwd als 'relatiemateriaal', als dit niet wordt begrepen. De ander heeft geen toegang tot die energie, tot die persoon. Er is geen delen, geen steunen, geen bekrachtigen. Deze mensen zijn vooral op deze planeet voor hun eigen integriteit en voortbestaan. Ik ken zo iemand, en het is dat ik dit weet, anders zou ik hem puur egoïsme hebben verweten. Je staat erbuiten en kijkt ernaar.

Dan heb je nog de collectieve kanalen. Daarmee kun je vooral veel met elkaar delen. Ervaringen, ideeën, talenten, flow, herinneringen, concepten, focus, groei, etcetera. Ook een fijn onderdeel van een relatie. Ik heb een collectieve hook in mijn relatie, 13-33, waardoor we goed over onze herinneringen kunnen praten. Als we een reis (in wat voor vorm dan ook) hebben gemaakt, kunnen we napraten, onze diepste ervaringen delen en weer op verhaal komen. Als je dit niet echt hebt, kun je misschien langs elkaar heen praten als je iets wilt delen, of helemaal niet zo geïnteresseerd zijn in 'delen' in het algemeen. Of als de één het wel heeft, kan die iets delen, waardoor de ander het versterkt. Ik heb dit met mijn collectieve kanaal van ritme: ik deel mijn flow met mijn vriend, en samen hebben we een heel eigen ritme.

Alleen al in het soort kanaal kan er dus een hemelsbreed verschil zijn. Er kan harmonie zijn, compromissen, chemie, stabiliteit, steun, individuele vrijheid, wederzijdse steun, een intellectuele verbinding, maar dit kan allemaal net zo goed ook ontbreken, en dan is het ook goed. Alles bij elkaar geeft dit een complex beeld van die 'derde persoon'.

Een paar misvattingen die ik vaak tegenkom over relaties: het is niet erg om voorwaarden aan de ander te stellen, als je stamkanalen hebt. Zolang je beiden je innerlijke autoriteit en strategie volgt, kun je automatisch voldoen aan de verwachtingen. Of niet - maar dan wordt het ook in vrede opgelost. Het is niet erg als de één meer ruimte nodig heeft voor zijn individualiteit dan de ander, of nooit iets wil delen. Het is mooi als je een intellectuele verbinding hebt, maar het hoeft niet. Het is spannend als er een enorme emotionele golf in een relatie zit, maar passie is geen afspiegeling van de hoeveelheid liefde die er wordt gevoeld - een stabiele relatie is net zoveel waard. En andersom: een relatie hoeft niet stabiel te zijn, en als de wederzijdse steun ontbreekt doordat er geen stamkanalen zijn, zijn er misschien weer andere dingen die het stel binden. Zoals hun vermogen om te delen, of elkaar de ruimte geven voor individuele vrijheid.

Je kunt nooit alles bij één persoon vinden, geloof ik. Je maakt samen maar één 'derde persoon', en je hebt nog zoveel meer mogelijkheden tot verbinding. Het zou verdrietig zijn als een relatie stukloopt omdat die 'derde persoon' van alles verweten wordt, omdat die dingen mist die er in andere relaties wel zijn. Je kunt de ene derde persoon niet met de andere derde persoon vergelijken. Mijn tactiek in zulke gevallen, is om een vriend of vriendin op te zoeken. Zo heeft mijn vriend geen collectieve kanalen. Ik kan wel dingen met hem delen - herinneringen, zoals ik al zei - maar verder is hij niet zo delerig Het is moeilijk om de deur uit te gaan, aangezien we een 9-0 connectie hebben (alle centra zijn vervuld), maar ik word altijd beloond als ik een gesprek heb met één van mijn vrienden. Het deelproces stelt me in staat om mijn steentje bij te dragen aan het collectief. En daarover kan ik dan weer heel fijn met mijn vriend napraten.

Moraal van dit verhaal: bewonder andermans relatie niet om de dingen die je in je eigen relatie niet hebt. Daarmee doe je jezelf, de ander en de 'derde persoon' onrecht. Je kunt het niet gaan zitten creëren, en als je gaat verlangen naar iets wat er niet is kan dit als een zweer verergeren, tot de relatie is verzuurd. Mijn relatie is niet beter dan die van een ander. Ja, we hebben een sterke band van wederzijdse steun, kunnen goed napraten, geven elkaar individuele vrijheid, hebben een bescheiden emotiegolfje, maar dit is geen bewuste prestatie die wij op relatiegebied hebben geleverd. Ik vind het altijd enigszins ongemakkelijk als ik complimenten of bewondering krijg over mijn relatie. Want het is niet zo dat wij daar nou heel erg ons best voor doen.

Ook al zeg ik: alles is goed in een relatie, ik spreek mezelf in deze blog ook tegen door voorkeuren uit te spreken of dingen als 'moeilijk' te beschouwen. Dat komt omdat ik mijn eigen persoon ben, en daar alle ruimte aan geef. En dát is het allerbelangrijkste om te doen in een relatie. Ook al heb je dan de voorwaardelijke liefde van stamkanalen, dan wordt dit overkoepeld door onvoorwaardelijke liefde. En die begint bij jezelf de ruimte geven om jezelf te zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen