woensdag 1 juni 2016

Waarom aura beschermen niet werkt

In Young Adult fantasy zit vaak een paranormaal tintje. Ik lees regelmatig hoe de personages hele verdedigingsmuren opwerpen in het energieveld om hen heen. Er worden metaforische bakstenen opgestapeld, schilden opgetrokken, randen verstevigd en toegangen afgesloten. Handig, denk ik dan. Als de vijand erin door wil dringen, zijn dit soort verdedigingsmuren waterdicht. De energie van de ander heeft er geen vat op, tenzij de antagonist de protagonist dwars moet zitten ten gunste van het conflict van het verhaal. Een verhaal heeft namelijk altijd een conflict nodig. Beschouw de zin uit de titel maar als het conflict van dit verhaal.

In de new age-hoek, waar al die paranormale Young Adult op gebaseerd is, wordt er van alles geroepen over het beschermen van je aura, gronden, chakra's sluiten om je te verweren tegen de verwerpelijke energie van De Ander. Die Ander waagt het namelijk om zich niet goed te voelen. En dat wil je natuurlijk niet mee gaan voelen. Je bent tenslotte al gevoelig genoeg en je hebt je eigen shit om mee te dealen. 'Hoe doe ga je hier mee om?' wordt er geëist, en: 'Hoe kun je dit voorkomen?'

Ik ga weer een misvatting ontkrachten. Dit is de misvatting dat je je kunt beschermen tegen de ongewenste invloed van de ander door je aura of je chakra's met visualisatie of intentie te sluiten. Je kunt hooguit bij jezelf blijven. Die negatieve invloed voel je toch wel. Niks aan te doen. Als je het auracontact verbreekt (uit het aura gaat van de ander) ebt het vanzelf weer weg, tenzij het bij je blijft. Emoties zijn golven die door je heen stromen, depressie is een frequentie waar je in gebracht wordt. Dat onderscheid maak ik, maar mij moet je niet geloven, hoor. Het is een inzicht vanuit Human Design dat ik hier opschrijf als hypothese, niet als waarheid.

Het bespaart me in ieder geval een hoop schuldgevoel omtrent het 'overnemen van de emoties van de ander', iets wat in de new age-hoek onvermijdelijk samen gaat met hooggevoelig zijn. Met hippe online stappenplannen ('5 manieren om jezelf energetisch te beschermen') kun je leren om een aurisch verdedigingswerk op te trekken. Stel je een rand van rozen voor, dat soort dingen. Mij heeft het nooit geholpen.

Als je achter je rozenhaagje toch mee bent gaan voelen, gaat de new age verder, dan is dat een kwestie van resonantie. Je hebt zelf een stuk in je waar de emotie of depressieve frequentie van de ander op aan kon haken. Was de ander gefrusteerd en voel jij dat nu ook? Waarom ben je dan zelf gefrustreerd? Waar zit dan 'm in bij jou? Was de ander verdrietig en voel jij dat nu ook? Waar ben je dan zelf verdrietig om? Dat gaat meetrillen, en komt in je bewustzijn, terwijl je het eigenlijk altijd al in je had. Dat raak je niet meer kwijt. Het is shit waar je vervolgens mee moet dealen. Als je een Generator bent vermenigvuldigt de frustratie zich trouwens, als je hem van je af probeert te duwen. Maar over het algemeen worden oude stukken in je systeem aangeraakt die gelijksoortig zijn aan die van de Negatieve Ander.

Je kunt je na vervelend aurisch contact afvragen: is deze energie van mij? Als het antwoord 'nee' is, is het al even snel weer verdwenen. Desnoods vraag je een engel het van je af te nemen. Maar net zo vaak werkt dit niet (helemaal). En dan?

Er zijn verschillende typen aura's, en als je net als 70% van de mensheid een Generator bent, of erger nog, een Projector, neem je de energie van de ander in je op. Alleen Manifestors - en in mindere mate Reflectors - zijn van nature beter beschermd tegen de energie van de ander. Een Generator-aura vermengt zich als een vloeistof, een Projector plugt diep in op de essentie van de ander. Met andere woorden: geen verweer mogelijk. Aurisch contact verbreken is de enige manier om die invloed te stoppen. Wat van de ander was, ebt weg, wat in je geraakt is aan emoties blijft. En als het een depressieve frequentie betreft waar je in mee bent gaan trillen, is het een kwestie van schuilen voor de bui (onderdrukken) of dansen in de regen.

De vraag is: is deze invloed slecht? Is het slecht om zogenaamd 'negatieve emoties over te nemen'? Voor een Reflector is het z'n hele levensdoel om de invloed van anderen in zich op te nemen. Nee, natuurlijk is het niet fijn. Maar als je een beetje inzicht in jezelf hebt, in de verschillen van emotie en frequentie, of in hoe je kunt bepalen welke aura's je moet vermijden, is het net zo natuurlijk als een regenbui. Aurisch weer: wat doe je eraan?

We denken vaak dat negatieve gevoelens slecht zijn. Verdriet, angst en woede zijn nog tot daaraan toe: dat zijn gewoon emoties. Maar depressie? Dan moet je aan de slag. Werken aan jezelf omdat er met een depressie iets mis is. Dan ben je iets aan het onderdrukken. De-pressie: onder-drukken. Daarbij maak ik een onderscheid tussen een zware depressie, wat een ziekte is en voorbij mijn voorstellingsvermogen en ervaring reikt, en (vlagen van) een lichte depressie, waar ik bekend mee ben. In dat laatste voel je je niet de hele tijd verlamd en doods, maar is het meer een zwarte donderwolk die voorbij trekt en alles doordringt, waarna je je weer goed voelt. Veel mensen hebben zulke weeromslagen in hun systeem ingebouwd. Ik ook. Met andere woorden: soms straalt de zon, soms komen er donkere wolken voorbij. En deze donkere wolken kunnen ook voor de zon van de ander schuiven. Niks aan te doen. Een donkere wolk is niet tegen te houden met verdedigingsmuren, die dringt er dwars doorheen. Een moment van stilte voor alle geliefden die onze negatieve buien moeten verduren en erdoor naar beneden getrokken worden.

Dit gaat over individuele kanalen, trouwens, als je geïnteresseerd bent in Human Design. En ze noemen het niet 'depressie' maar 'melancholie'. Het wordt pas depressie als je ertegen gaat vechten. Of als je probeert te onderzoeken wat het veroorzaakt heeft: waarom regent het? Tja, omdat de natuur nu eenmaal zo werkt. Het blijft bij melancholie als je het beschouwt als een tijdelijke regenbui die je creativiteit kan bevruchten. Daarom noemde ik het dansen in de regen. Zodra je jezelf toestaat om in de modder te zakken, om deze lage frequentie te omarmen, vind je je kracht. Daaruit ontspruit verandering en creativiteit. Melancholie is pure levenskracht op de manier van compost, schimmels, bacteriën en zaadjes. En net zoals het in de natuur het geval is, heeft het seizoenen nodig. Een zaadje kan niet ontkiemen zonder voeding. Die voeding ontstaat uit het verval, de herfst, de winter, de leegte. Dan komt er het wonder van de lente. Wonderen komen voort uit individuele kanalen: in Human Design-termen heten ze mutaties.

De vraag is nu: hoe gá je dan om met de aurische invloed van de ander? Het is toch geen onzin om je te beschermen? Hebben al die stappenplannen vanuit de new age-hoek het dan verkeerd? Moet je je als een weerloze speelbal laten meeslepen door de modderige rivieren des levens? Nee. Lees die artikelen maar eens.

Stap nummer 1 is goud waard: blijf in contact met jezelf. Voel wat er in je gebeurt. Blijf in je kracht. Geef je kracht niet weg aan de ander door hem te beschouwen als de autoriteit - beschouw jezelf als de enige autoriteit die je hoeft te volgen. Daarmee kun je voelen of het contact met de ander juist voor je is. Als dat het geval is, is het dus ook juist voor je om in slecht auraweer terecht te komen. Je weet wel, shit happens. Planeet van dualiteit. Het hoeft niet altijd goed te voelen. Pieken en dalen. Het heeft je iets te leren. Dat werk.

De rest is een kwestie van wachten tot de ander weer weg is. Ben je achtergebleven met een vervelende nasmaak die je wilt uitspugen?
Stap 2. Maak het onderscheid tussen wat van jezelf is en wat van de ander. Je hoeft die vraag alleen maar te stellen, en het is al weg. Hoe meer zelfkennis je hebt, hoe sneller dit gaat.
Stap 3. Deal op je eigen manier met de emoties die het contact in je heeft opgeroepen. Geef het aandacht, dan heel je het.
Stap 4. Is er nog iets van de negativiteit over? Duik in de melancholie en ga iets creatiefs doen met een fijn muziekje op.

Dat is mijn stappenplan. Je hebt ongetwijfeld gemerkt dat daar geen gronding, aura-bescherming of chakra-sluiten aan te pas kwam. Het punt is: die dingen weten wat ze moeten doen. Net zoals je lichaam weet hoe het moet ademen, weten je chakra's, aura en gronding hoe ze je energetisch in leven moeten houden. Maar dan moet jij wel bij jezelf blijven. In je kracht, in je autoriteit. Dat is de beste verdedigingslinie die er is, omdat er geen conflict aan te pas komt. In verhalen werkt conflictloosheid natuurlijk niet, dus vandaar dat magie zo ingewikkeld is en ze verdedigingmuren moeten bouwen met hun aura. Maar laat je niet misleiden. Ken jezelf, ken de ander, en wees gegrond in je eigen autoriteit. Dat is alle bescherming die je nodig hebt. En dat is waar de echte magie ontstaat.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten