donderdag 26 mei 2016

Hoop en schuld

Een tijdje geleden schreef ik over hoe schuldgevoel een mentale constructie is. Dat is niet zo. Het is een motivatie en daardoor niet per se verkeerd. Ik kwam erachter dat er in Human Design een motivatie is die je drijft als je op het juiste pad zit. Iedereen heeft 1 van de 6 van deze motivaties: angst, hoop, verlangen, behoefte, schuld of onschuld. Dit is hoe de energiestroom die uit het universum door je heen stroomt. Hij maakt zich kenbaar op het moment dat die je weer verlaat. Met andere woorden: je blijft ermee achter. Het is dan ook een signaal of je op het juiste pad zit of niet, of je de juiste beslissing hebt genomen of niet, en geen innerlijke autoriteit. Want als je op het juiste pad zit, word je gedreven door de juiste motivatie. Tenminste, dat is hoe ik het begrijp.

Ik heb als motivatie 'hoop'. Als ik op het juiste pad zit, zal ik altijd de hoop hebben op iets beters en dit afwachten. Als ik mijn hoop verlies, met andere woorden, als ik iets probeer te initiƫren omdat ik het wachten niet meer vertrouw, zit ik in mijn schuld. Dat is mijn zgn. transference. Dat is de tegenoverliggende motivatie, als het ware, die laat voelen dat ik niet meer op het juiste pad zit. Voor mij is schuldgevoel dus een signaal dat ik van mijn pad van wachten en responderen ben afgeweken en in plaats daarvan probeer te initiƫren.

De schuld dat ik niets doe, dat ik lui ben, de schuld dat ik iets verkeerds heb gedaan, of dat er iets verkeerd is gegaan en dat het door mij komt, en dat ik het dus moet fixen, of dat iemand anders ergens schuld aan heeft en iets moet fixen. Ik kan maar beter gewoon hopen dat het vanzelf beter wordt.

Het kan uiteraard ook andersom zijn. Dan word je gedreven door schuld, met de vraag wie z'n schuld iets is, en wie het dus moet fixen. Dan is dat correct, terwijl het afwachten tot het vanzelf beter wordt weer een teken is dat je van je pad bent afgeweken.

Nou ja, dat wou ik even rechtzetten.

Follow my blog with Bloglovin

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen