zondag 24 april 2016

Over Reading en Human Design

Ik doe een opleiding Reading waarbij ik op een helderziende manier informatie over de ander duid. Dit doe ik door in meditatie te gaan waarin ik beelden doorkrijg over de ander. (fokking cool!)

Ook verdiep ik me in Human Design, waarbij ik op een logische, concrete, mechanistische manier informatie over de ander duid. Dit doe ik door een chart te lezen. (óók fokking cool!)

Deze manieren vullen elkaar aan.

Vanuit mijn opleiding heb ik geleerd om informatie over de ander zo tactvol en zuiver mogelijk over te brengen. Ik heb leren voelen wanneer ik toestemming heb om iets te zeggen, en wanneer ik mijn mond moet houden. Een soort ultra-empathisch zwemmen in het moment waarbij mijn intuïtie op scherp staat en hoofd en gevoel met elkaar verbonden zijn. Dit kan ik toepassen als ik een Human Design-duiding doe.

Maar zover ben ik nog niet helemaal. Beide manieren hebben nog niet helemaal hun vereniging gevonden. Wel ben ik ermee aan het experimenteren.

Een voorbeeld: ik Readde vanuit mijn opleiding een vrouw die het moeilijk vond om rust te nemen, de vraag was, waarom? Ik kwam er in mijn meditatie op uit dat ze het moeilijk vond om haar emoties te voelen, die dan aandacht zouden vragen. Later bekeek ik haar chart. Het bleek dat ze een gedefinieerd emotiecentrum had, en een heleboel andere gedefinieerde centra, maar dat haar ego-centrum open was. Dit betekent een thema van 'onzekerheid' en 'je niet goed genoeg voelen'. Tijdens de meditatie in de Reading had ik deze onzekerheid ook voorbij voelen komen. Haar emoties zijn haar innerlijke autoriteit, maar blijkbaar had ze nog niet helemaal vrede gesloten met haar emotionele golf. Misschien uit onzekerheid over of ze wel goed genoeg is zoals ze is, met al haar emoties en heftigheid, onzeker over wat anderen van haar zouden denken.

Wat mij hierin fascineerde, was dus dat zowel mijn intuïtieve, helderziende Reading als mijn logische Human Design-duiding op hetzelfde wezen. Maar Human Design had mij niet kunnen vertellen wáár op dat moment precies haar knelpunt lag. Er waren namelijk nog veel meer dingen te zien in de chart en ik had er de wereld aan informatie en mogelijke dilemma's uit kunnen halen. Maar in mijn helderziende, moment-gestuurde Reading was emotie en onzekerheid het thema, dat was alles, en dat was genoeg. In die zin kan Human Design een intuïtieve Reading aanvullen.

Linkerhersenhelft vs. rechterhersenhelft. Het logische overzicht versus de intuïtieve blik op het geheel. Bij mij werken ze goed samen, en dat hebben ze altijd gedaan. Dat is, boven alle puzzelstukjes van de talenten die ik heb, mijn gave. Want alle puzzelstukjes vallen daarin op hun plek. Dansen over de feiten, de wetmatigheden, en dan mijn empathie en intuïtie gebruiken om de ander aan te voelen en iets beeldends voor dát moment te zeggen. Teruggeleid naar en gefilterd via mijn eigen beleving, want ook ik vind het lastig om rust te nemen en te voelen wat er dan gebeurt, en ook ik ben onzeker over wat anderen van mij vinden. En dat toe te geven aan mezelf, maakt het helend voor de ander als ik het zeg. Een klinische Human Design-duiding zou ondanks de verbluffende, 'uncanny' accuraatheid niet helemaal hetzelfde effect bereiken als het niet gelijktijdig wordt liefgehad en geheeld.

Ik ben heel benieuwd hoe ik me hierin nog zal gaan ontwikkelen en wat voor eigen combinatie hieruit zal ontstaan voor het werk dat ik wil doen. Ik vind het heerlijk om zulke ontdekkingen te doen: mijn energie komt helemaal tot bloei. En ik kan er veel mensen mee helpen, dat heb ik al ervaren.

Een vriend zei gisteren tegen mij: je hoeft niet één ding te kiezen om te doen. En het is waar dat ik met mijn hoofd helemaal niet weet wat ik ga doen, alleen waar ik nu ben en waar ik heen schijn te gaan. Ik gebruik informele kanalen om mijn kennis, readings en duidingen te delen, ik heb veel energie over en ik verdien geen geld. Ik sta stil en mijn hoofd draait in cirkeltjes. Maar oh, wat weet ik donders goed dat ik me nu juist aan het ontwikkelen ben, en dat die puzzelstukjes nog op hun plek aan het vallen zijn. Met mijn hoofd kan ik ze niet bij elkaar schrapen, want dan ontstaat er een vervormd beeld. Ik probeer het desondanks keer op keer, zo van: is DIT misschien het moment waar ik op wachtte? Nee, nog niet. En dan is het weer een kwestie van wachten tot er nóg meer puzzelstukjes neerdwarrelen. Een kwestie van timing en niet alles NU hoeven te doen (weer een new-age paradigma ontkracht! grapje ;) ). Niet naar inspiratie hoeven zoeken. Het komt vanzelf naar me toe.

De kunst is, om in de tussentijd te genieten van het leven. En wat zei ik daar ook alweer over tegen iemand anders in een Reading? Dat het tot in de puntjes van je wortels jezelf zijn daar de sleutel in is. Want je kan alleen genieten van het leven als puur jezelf, met al je individualistische, unieke, gekke, geweldige en nare karaktertrekjes. Dat is alles dat er is. En de Liefde maakt het een wonder.

Dus laat ik met die gedachte maar weer eens dezelfde wandeling langs hetzelfde paadje gaan maken, hetzelfde, maar toch helemaal anders. Want niets en niemand staat ooit wérkelijk stil.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen