zondag 17 april 2016

Even een portie levensenergie pour vous

Grappig. Toen ik in november verhuisde dacht ik dat ik meteen zou gaan klimmen. Mijn healercertificaat verzilveren, werk vinden, actief met Jong Bewust aan de slag, samenwerkingen aangaan…

Niets van dat al. In plaats daarvan heb ik mijn eigen code gekraakt, en zoals ik al schreef deed dat pijn. Ik mocht wachten, niets doen, van het leven genieten (niet dat ik daar nou zo goed in geslaagd ben met een hysterisch stress-hoofd dat het niet meer hád van de vergezochte, niet-bestaande problemen) en Wachten, meeflowen met het leven zo lang er nog niets was om een beslissing over te nemen.

Er kwam niets op me af. Bijna niets. Ontmoetingen die ik probeerde te organiseren werden afgeblazen. Ik wist inmiddels wel beter dan werk zoeken recht tegen de stroom in - dat zou alleen maar weerstand veroorzaken, dus goddank heb ik dat niet gedaan. Ik stortte me op het schrijven, en dat stroomde twee maanden fantastisch, een ritme van zo'n 1200 woorden per dag (oké, weten jullie nog wat ik schreef over dat open ego van mij dat zich voordoet als de Beste? Hier is het!). Maar ook het schrijven kwam stil te liggen, omdat ik boek 1 afrondde. En voor boek twee moet er nog heel wat aan ideeën en inspiratie binnenkomen om een ritme op te bouwen. Dus ook dat kwam stil te liggen.

Ik mocht naar binnen. Totaal het tegenovergesteld dus van wat ik dacht dat er zou gaan gebeuren na mijn verhuizing. En precies goed. Ik heb niet alleen mijn code gekraakt - ik heb nu eindelijk een idee van hoe ik mijn strategie als Generator kan toepassen om mijn levenskracht te genereren en bevrediging te ervaren - maar ook mijn geest. Dat hysterische stress-denken is verbrijzeld. Dat klinkt een beetje agressief, maar het was eigenlijk best lekker. Alsof ik een wesp doodsloeg die al een hele tijd om mijn hoofd heen aan het zoemen was. Hèhè. Eindelijk rust.

Op een gegeven moment besloot mijn geest zich zelfs over te geven en de wijsheid van anderen binnen te laten! Wauw! Wat een doorbraak! Bam, mutatie. In rap tempo landde ik in alle theoretische kennis van Human Design die ik de afgelopen 3, 4 jaar heb verzameld. Ik begin mijn eigen uniekheid te zien en in één moeite door te accepteren, want daar ben ik meer dan klaar voor. Niet mijn Hogere Zelf, dat is gewoon licht en liefde, daar is niet zoveel aan te ontdekken, dat IS al. Maar mijn blauwdruk in dit leven. Alle kleine, wesperige details op hun plek.

Mijn geest heeft bedacht dat ie niet eens kan bedenken wat er nu in mijn leven gaat gebeuren. Ik BEN het leven, ik besta uit pure levenskracht. Het leven stalkt mijn ware zelf, de persoon die ik in dit leven hoor te zijn. En ik ben beschikbaar. Dat is gewoon de beste stalker ooit! Dat is waar je het allerliefste door gestalkt wil worden! Die trekt een mijn mouw en zegt: 'kijk, wat een prachtig vogeltje!' en 'ooooh, de zon schijnt, ga NU in de tuin zitten!' en 'hmmm, die favoriete tv-serie, wil je daar niet nu een aflevering van gaan kijken?' en 'kijk, hier heb je je vriendje, ga hem maar even helemaal platknuffelen!' en 'hmmm, zie je dit bed? Ga daar maar eens even heerlijk zonder schuldgevoel op liggen, en zink maar diep in een pure staat van overvloed en geluk'.

Genieten, dus. En melancholie is daar een groot onderdeel van, omdat ik 1 individueel en 1 integratiekanaal heb. De melancholie van de creatieve muze, die alleen ik kan uitdrukken op mijn unieke manier. Weet je dat ik dat gevoel na de laatste twee jaar kunstacademie (die ik beter niet had kunnen doen), volledig uit het vizier was verloren? Platgestampt. En nu is het er weer! En wat een kostbaar juweeltje, wat een springplank voor mijn creativiteit! Zo bekrachtigend! Ik hoef er alleen maar mee te zijn, en het cadeautje pakt zichzelf uit. Ik ga open naar binnen toe en ervaar een facet van het leven in al zijn diepte en wijsheid. Hmmm…

Voel je dit? Voel je dit door de tekst stromen? Deze tevreden spinnende, geëxalteerde creatieve energie? Dát is wat een Generator de wereld te bieden heeft! Dát is wie ik ben als ik mezelf ben! En dát is waarom ik van Human Design hou! Niet vanwege alle ingewikkelde theorie, maar vanwege Dit. Gevoel. Want mijn innerlijke autoriteit, de responsieve geluiden uit mijn sacrale centrum, geeft mij toegang tot die energie.

En het kan ook JOU dat gevoel geven! Als je een Generator bent, tenminste. Dan kun je ALLES van jezelf delen en je hele hart en ziel naar buiten laten stromen op een bevredigende, correcte manier.

Als je een Manifestor bent  - zeer interessante wezens, pardon my french, mijn ene hoofdpersoon is er één en geeft me bijzonder veel hoofdbrekens - kun je diepe VREDE ervaren. Hoe cool is dat?! Alleen jouw type is op deze aarde om vrede te manifesteren!! En die weerstand die je ontmoet in de wereld? Dat is omdat je heel veel impact maakt! Ja, interessant hè, die impact. Mensen zijn er een beetje bang voor. Maar wat nog interessanter is dan impact, is hoe je zoveel mogelijk vrede en zo weinig mogelijk woede kunt ervaren, en dat is door mensen een keertje te vertellen wat je gaat doen. Ga niet zoals FitzChevalric - een emotionele manifestor pur sang, net zoals z'n schepper - met je zwaard in de hand de wereld in stormen, want dat maakt dat je al die weerstand zult ervaren. Informeren is niet natuurlijk voor je, en serieus, niemand hoeft te weten wat je van plan bent, fuck them, en je hoeft al helemaal niet om toestemming te vragen, maar kijk eens diep naar binnen? Is daar niet de wens om eens vrede te ervaren? Speel het spelletje mee, probeer maar iets te manifesteren vanuit emotionele HELDERHEID, je intuïtie in het moment of je diepste wil, en vertel je omgeving erover vóór je impact maakt. Ze zullen aan je voeten liggen en al het harde werk voor je doen - geen enkele reden meer tot woede. Alsjeblieft, jij hebt een rol te spelen in deze wereld. Jij kunt VREDE manifesteren, misschien zelfs een emotionele impact maken (er is een reden dat Hobb mijn favoriete schrijfster is, pfoe hee, wat een rollercoaster!), als jij je kracht als Manifestor terugneemt. En natuurlijk laat jij je dit allemaal niet vertellen, want jij laat je niets vertellen (daar zit die woede), en dat is helemaal goed. Open het gesprek. Initieer. Manifesteer. Iedereen wacht op je. IEDEREEN WACHT OP JE. Daarom gebeurt er niks als jij niks doet. Daarom loopt het vast. Ze wachten op JOU.

92% van de mensheid, om precies te zijn. Die wachten allemaal, in het ideale geval.

De Generator wacht tot het leven aan z'n mouw trekt. De Projector wacht in de coulissen tot iemand hem of haar erkent en uitnodigt om zijn of haar talenten te delen, en bouwt dan de weg naar SUCCES, gidsend, leidend, stralend en voorzien van alle levenskracht die hij of zij nodig heeft. Ja, lieve Projector, dan word je GEZIEN, en dat is wat je het allerliefste wilt! Erkenning! En dat krijg je niet als je onuitgenodigd adviezen geeft of probeert mee te rennen met alle Generators tot je aan de grond loopt! Dus WACHT op de uitnodiging, of dat nu een letterlijke, fysieke of energetische is, en DAN plug je in op het juiste moment, in de juiste omgeving, in de juiste persoon en kan jouw talent om in te zoomen op de essentie iedereen verlichten. En een Reflector mag een stapje terug doen en reflecteren en de maanstanden door zich heen laten stromen, en wie weet, misschien wordt hij of zij wel VERRAST door het leven, in plaats van teleurgesteld.

Dus. Dat. Dat kwam er ook nog even achteraan. Herken het gevoel van weerstand en vermijd het door je strategie te volgen: informeren of wachten. Niet omdat ik dat zeg, maar alleen als jij daarmee resoneert.

Oké, ik ben klaar.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten