dinsdag 29 maart 2016

Kwetsbaarheid

De afgelopen tijd is mijn thema 'kwetsbaarheid'. Dat heb ik soms, vooral in combinatie met mijn opleiding, dat mijn ontwikkeling te herleiden is tot één hoofdthema, een paar weken, en daarna verdwijnt het weer naar de achtergrond.

Dit thema nadert het moment van de wrap-up. Ik heb veel onderzoek erin gestoken en jongeren om hulp gevraagd die dezelfde hooggevoeligheid hebben. Hoe gaan zij om met hun kwetsbaarheid? Wat is die kracht van kwetsbaarheid waar ik zoveel over hoor? Ik heb geen eensluidend antwoord gevonden. Wel heb ik wat plaatjes opgeruimd en dingen geheeld, en daar ging het om.

Dit thema centreerde rond mijn hart. Ik merkte dat ik bepaalde dingen best wel spannend vond, maar dat ik stoer deed, alsof ik het allemaal op een rijtje had. Zoals in sociaal contact: ik voel me vaak verlegen, ongemakkelijk, en vind het eng om iemand lang aan te kijken. Nieuwe vrienden maken is veel slikken en drempels overgaan. Ook het eindelijk uit huis zijn vind ik spannend, want doe ik het allemaal wel goed? Ik mocht van mezelf geen heimwee hebben naar mijn ouders, want op mijn 26e zou ik dat toch allang achter me moeten hebben gelaten, want wilde ik niet al járen uit huis? Twee kanten van dezelfde medaille. Het mag er zijn.

Nadat ik al die dingen had erkend en geheeld, kwam ik uit op mijn innerlijk kind. Die zat in mijn hart en was een beetje leeg vanbinnen. Ik vroeg om heling, want ik had zelf mijn werk inmiddels gedaan, en geef het liefst zoveel mogelijk uit handen zodat ik niet zoveel hoef te visualiseren enzo.

En vannacht kreeg ik een droom cadeau, dat ik een kindje kreeg dat op mijn hart lag, waarbij ik zo'n enorme liefde en vervulling voelde, en toen ik wakker werd wist ik: ik ben compleet. Ik heb mijn innerlijk kind de liefde gegeven die het nodig had. Dit belichaamde mijn hogere zelf in de vorm. Mezelf van binnenuit opvullen, check.

En hoe die kracht van die kwetsbaarheid in dit verhaal komt, dat is weer een volgend hoofdstuk.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten