zondag 9 augustus 2015

Zonnewijzer en blauwe calciet

Een tijdje geleden had ik het over de sfeer die ik creëerde in mijn kamertje. Twee dingen zijn als dominosteentjes op hun plek gevallen:


1. Ik realiseerde me dat die serene, blauwachtige, pastelsfeer was ontstaan door de steen die al een tijdje op mijn kast ligt: blauwe calciet. Die heb ik in maart gekocht in de uitverkoop in Groningen. Ik zag 'm liggen en werd ertoe aangetrokken, waarom-daarom. Ik kwam hem nu weer in een stenenwinkeltje tegen, waar ik las dat de steen negatieve energie verwijdert uit een kamer, en de energie verhoogt. De steen werkt kalmerend, verzachtend en ontspannend. Ook is hij helend voor het keelchakra, en bevordert creativiteit. Geen wonder dat ik naar deze steen geleid werd, en dat ik voor het eerst sinds tijden weer iets beeldends maakte: foto's van mijn kamer, een sfeer en daad die door deze steen werden geïnspireerd. Niet eerder heb ik op deze manier, half bewust, het effect van een steen ervaren. Het is een best klein dingetje, in verhouding, maar heeft een grote uitwerking, al heeft het een tijdje geduurd. Stapje voor stapje ruimde ik de spullen op die niet pasten bij deze sfeer, tot er alleen pastelkleurige, serene voorwerpen overbleven.

2. Ik beschreef in diezelfde blog ook hoe ik met mijn vriend ons huis visualiseerde aan de IJssel. Ik beschreef aan hem de sfeer die ik in mijn slaapkamer zou willen. Precies op het moment dat ik een affirmerende, liefdevolle gedachte had over het uitkomen van onze visualisatie, zoefden we op de fiets langs een tuin, en veegde een zonnewijzer langs mijn netvlies. Dit was een symbool voor mijn hogere zelf, waar ik in eerdere meditaties mee had gewerkt.


Bij het zoeken naar een woning zag ik deze zonnewijzer in de voortuin van een woning in Zwolle. We twijfelen nog of we deze woning willen, of liever wachten tot er iets in Arnhem voorbijkomt. Maar het gevoel is goed, en ik heb een teken gekregen. Wellicht is het geen teken om het huis ook daadwerkelijk te nemen, maar is het een eerder een soort ijkpunt op mijn pad, en zal het bezichtigen van dit huis ons weer een stapje verder helpen om te bepalen wat we willen. Ik vind het allemaal best en als ik zeg dat ik er vredig en vol vertrouwen onder ben, dan is dat de volle waarheid. Angsten over het hoe en wat van deze situatie laat ik door me heen gaan en vervolgens van me af nemen, met name door aartsengel Michael. Ik heb de laatste tijd veel contact met engelen, waar ik ook wel een keertje een blog over schrijf. Op het moment ligt die blauwe calciet op mijn hart, en voel ik niets anders dan verzachting en sereniteit.

Mooi hoe mijn vraag om hulp bij het her-inneren van mijn creativiteit ook via deze steen tot me is gekomen. Ik blijf de hele dag door duwtjes voelen om dat idee uit te voeren dat al zo'n anderhalve week door mijn hoofd spookt, en heb heel voorzichtig wat aan de randjes afgetast met pen en papier… Ik observeer hoe ik bijna alle andere dingen in mijn leven voorrang geef boven mijn creativiteit. Prima, drie euro voor een luxe glutenvrij product, maar een eurootje voor een nieuwe fineliner? Zonde, heb ik die niet nog ergens liggen? Een jurkje bij de kringloop, ach, lekker genieten van de zomer en de kleuren zijn zo mooi blauw-pastel, maar een nieuw schetsboekje van dezelfde prijs? Nee, leg maar terug, ik heb in Sneek nog wel een paar half volgetekende dummy's liggen. Even wandelen buiten, contact maken met de natuur, dat is belangrijk, lekker qi gong doen, elke ochtend mediteren, groente en fruit eten, check check check, gezonde dagelijkse gewoontes, mijn energie is helemaal op peil. Dan even ontspannen achter internet kruipen, en voor ik het weet is mijn hoofd wazig en de dag voorbij en ben ik nog niet creatief geweest: wanneer had ik het in moeten passen dan? Ik was toch al goed bezig? Maar vergat ik niet iets, iets dat aan de randjes van mijn gedachten bleef knabbelen?

Creativiteit is mijn grootste passie en prioriteit. Het opent innerlijke deuren en laat me geestelijk groeien, het doet me kristallijnen, uitgestrekte, fijnzinnig verweven dingen voelen die ik nergens anders door voel, brengt me in contact met al-dat-is, is een directe plug-in op de Bron, brengt elke cel in mijn lichaam tot leven en maakt mij tot wie ik ben, als een verwelkte plant die door een scheutje water weer helemaal opleeft.

En deze creativiteit blijkt in de praktijk een onderschoven kindje te zijn. Een mooie ontdekking, want nu kan ik het gaan veranderen, niet geforceerd en schreeuwerig, zo van hier-heb-je-mijn-vreemdheid-in-your-face, mezelf binnenstebuiten kerend zoals op de kunstacademie, maar zacht en vloeibaar, moeiteloos, stromend. Met als hulp de lichtblauwe steen die zelfs als ik tientallen kilometers verderop zit in me doorwerkt.


linksonder het nieuwe jurkje bij de kringloop

Het keelchakra is mijn zwakke plek en mijn grootste gave: dit is waar mijn eczeem ontstaat, waar al mijn human design-poorten verlangend naar uitreiken, waar ik meteen last krijg als ik teveel energie weggeef aan anderen of druk zet op mijn manifestaties… Het is waar ik me in de laatste lessen voor de vakantie al op focuste, nu ik mijn zonnevlecht heb geheeld en van binnenuit gevuld met mijn hogere zelf (vandaar dat ik toen bezig was met dat zonnewijzer-symbool) en het is waar ik me het komende trimester op ga focussen. En ik koos niet voor niets dit oude schilderij boven mijn blog: met een vibrerend blauwe uitwaaierende vorm.

Het keelchakra heeft een lichtblauwe kleur. Bovenstaand nog foto's van de kleren die ik de afgelopen tijd heb gekocht: lichtblauw, lichtblauw en lichtblauw… het modebeeld van de zomer volgens de media, pasteltinten en met name lichtblauw, past precies bij mijn innerlijke ontwikkeling - nee, een klein voorbeeld van hoe ik verbonden ben met het collectief. De ontwikkeling van het collectief richt zich nu op het keelchakra, het 5e chakra, de 5e dimensie, van verzachting en creëren met je gedachten als nooit tevoren, en dat is, hoe klein ook, zichtbaar in het modebeeld. Althans, wel in mijn wereld, en die creëer ik zo graag, rijk aan symboliek en synchroniciteiten, leven-weven, witte donsveertjes op mijn pad waar ik een kussen mee kan vullen...

donderdag 6 augustus 2015

Deviantart

Ik keek na lange tijd weer op mijn deviantart-account. Tussen de hartstochtelijke, lichtelijk homo-erotische vampierfanart vond ik een paar pareltjes, waaronder deze:



maandag 3 augustus 2015

Vuur en transformatie in relaties

De pijlen wijzen weer de kant op van verandering, transformatie, versnelling en een draaiend, allesverterend gevoel van voeding en opwaartse beweging. 'Het komt goed' verschuift van hoop naar waarneming. Hoe het goed komt, hoe interessant dit is en het bijna-er-zijn en verlangend terugkijken naar toen het nog bezig was. Al mijn verlangens komen uit. De boemerang die terugkomt, precies in mijn hand, met een geruststellend gevoel van zwaarte en gewicht.

De gesprekken die ik heb, mijn relaties. Hoe ik vier jaar geleden met alle kracht van mijn ziel verlangde naar een relatie die mij grondig kende en zag en liefhad en ondersteunde en voedde. Die verlangens zijn uitgekomen. Ik heb de beste vriend en vriendin die ik me kan wensen. Ik ontdek dat dit is wat ik wil. Voor minder doe ik het niet. Assertiviteit: geen genoegen nemen met relaties waar je moet inleveren. Voor het vuur willen gaan voor vrienden, en anders maar loslaten en afwachten of ze over de brug komen - wat ze eigenlijk nooit doen. Opgeruimd staat netjes.

Vuur. Dit is een maand van vuur en het brandt door me heen vol zuurstof. Mijn cellen blijven schoon en helder achter, als kristallen.

Ik heb zoveel geleerd over relaties. Dat liefde blind maakt. Wanneer je jezelf voorhoudt dat je een vriend(in) hebt terwijl je niet écht op iemand kan bouwen, maar toch vasthoudt omdat je denkt dat je niets beters waard bent, dat dit alles is wat er bestaat. Als iemand van je houdt, dan voel je dat wel. Dan is er geen twijfel mogelijk. Dan is elke ruzie, onenigheid of verschil in standpunt een interessant tussenstation, een vlekje op een verre oppervlakte, een blaadje op het water, een wolkje aan de lucht, terwijl jij op de bodem ligt en water kan inademen als zuurstof. Onenigheid werkt als een magneet die je dichter bij elkaar brengt.


Ik zie nu dat je altijd, in elke situatie, al jezelf was. Dat je dit later kunt zien, en hoe je je door je eigen twijfel hebt laten verleiden het standpunt van de ander als waarheid aan te nemen terwijl jouw wezen nooit echt in gevaar was. De angst voor verlies, afwijzing, eenzaamheid. En de realisatie dat alleen staan zoveel beter is dan pappen en nathouden.

De kracht die ik heb gevonden, is de mijne. Ik twijfel niet meer aan mijn intuïtie. Ik weet wanneer ik iets juist heb aangevoeld. En ik weet dat de energie van de ander hoe dan ook door mij heen zal varen en álles, álles op dat moment zal kleuren, terwijl ik zelf nóóit, nóóit wezenlijk zal veranderen. Ik ken mijn gevoeligheid en zal alles op het spel zetten om mijn behoeften te waarborgen. Die komen op de eerste plek. Mijn sacrale chakra is mijn heiligdom en mijn kracht en mijn sleutel: dit is mijn waarheid. Morele bezwaren, filosofische discussies en compromissen om de harmonie te bewaren zijn niet relevant. Ik ben de ster waar alles om draait. Ik hoef geen moeite te doen om in mijn hart te zijn, om liefde te geven. Onvoorwaardelijkheid vraagt geen werk, dat is er al, als de lucht die onzichtbaar overal omheen stroomt.

Relaties zijn niet ingewikkeld. Relaties zijn heel simpel. Ik sta hier en jij staat daar, we houden van elkaar, dus respecteren we elkaar en komt alles toch wel weer goed. En als we een duurzame relatie hebben, blijken we keer op keer op precies dezelfde plek te staan, en zodra we daar niet meer staan komt het vanzelf tot een einde. De liefde van een leeuwin, die haar kwetsbaarheid beschermt met de oerkracht van het vrouwelijke, en niets minder accepteert dan het pure en oneindige.