dinsdag 31 maart 2015

Human Design over mijn creativiteit


Mijn chart, een 3/5 sacrale Generator

Nog een blog over Human Design, jippie! Ik ben er zelf helemaal wild van, en ook heb ik veel reacties gekregen van mensen die mij vroegen iets meer te vertellen over hun chart. Dat vind ik erg leuk, maar het kan dus even duren voor ik aan die van jou ben toegekomen. Het kan ook zijn dat ik er iets te diep op inga en dat je dan vervolgens beduusd niks meer van je laat horen en dat ik dan niet weet of het nu klopte of niet - iets wat ik wel heel interessant vind -  dus ik zal proberen alleen een topje van de ijsberg te laten zien en niet al te ingrijpende dingen te zeggen. Maar oppervlakkigheid is niet mijn sterkste kant.  En bovendien vind ik het prettig om de denkbeelden van mensen wat op te schudden. Dat zijn nu eenmaal mijn poorten 38, 39, 58 en 49. Sorry jongens, het is gewoon mijn design… Oké, wie durft er nog?

Even een stapje terug. Human Design dus. Ik krijg er zelf regelmatig kippenvel van. Je weet wel, van het soort dat zich over je hele lijf verspreidt. Dat je denkt: holy guacamole, dit is echt episch. En dat je een tijdje in de verte staart. Of, in het geval je deze informatie van mij krijgt, dat je mij aankijkt met die speciale Human Design-blik. Die intense. De holy guacamole-blik, van hoe-weet-ze-dat. Door mijn inzichten te delen, hoop ik je zulke speciale momenten te geven, maar ik ben natuurlijk geen professional, want daar moet je 7 jaar voor studeren. En ik kan me ook goed voorstellen dat anderen niet zo hard gaan op zelfinzicht als ik. Dus ik zal het wat indammen wat jullie betreft, als je een duiding vraagt. Maar op deze blog ga ik voluit.

Voor mij slaat Human Design namelijk zó de spijker op z'n kop! Het helpt me inzicht te krijgen in mezelf, in anderen en in relaties. Vooral in de dingen die niet werkten. Zo heb ik door Human Design eindelijk een lastige verliefdheid uit het verleden begrepen, en dat was een grote opluchting. Je kunt namelijk heel letterlijk en concreet zien waarom je 'hooked' bent aan iemand. Jij hebt je eigen chemie, centra en kanalen gedefinieerd, en de ander heeft zijn eigen chemie, centra en kanalen, en samen ontstaan daar verbindingen tussen, waardoor een derde, unieke chemie ontstaat, die bij een hook zelfs verslavend kan werken.

Voorbeeld van een hook. De blauwe lijn tussen de gele en groene driehoeken is het kanaal van logica: poort 63 bovenin is van de vragen, poort 4 onderin is van de antwoorden. De poorten zijn de toegang waardoor de energie van logica van het ene centrum naar het andere stroomt. De één stelt de vragen, de ander geeft de antwoorden, en beiden helpen ze elkaar. Want hoe kan je tot een antwoord komen als je geen goede vraag hebt? 

Mijn twijfel is niet helemaal weg, en ik kan natuurlijk nooit ergens zeker van zijn met mijn open ajna (al ben ik wel graag op zoek naar HET antwoord aangezien ik poort 4 heb), maar ik kan wel zeggen, dat Human Design concreter en kloppender is dan enig ander systeem.

Als je meer wilt weten over Human Design en interpersoonlijke connecties, raad ik je aan om zelf op onderzoek uit te gaan. Generators: je kunt er zoet mee zijn tot je er bij neervalt, zoals ik heel obsessief doe, maar dat obsessieve is voor jullie juist heel gezond. En bovendien draait jullie leven om de vraag: wie ben ik? Ik hoef het de Manifestors niet te vertellen, want jullie laten je liever niet sturen, maar je kunt mij ook vragen om een duiding. Dan zet je mijn energie voor je aan het werk, aangezien jij er niet op gebouwd bent lange perioden van werk te verrichten, maar juist alleen om te sturen en initiëren. Projectors: bij deze de uitnodiging om mij om informatie te vragen en om zelf op onderzoek uit te gaan - vooral voor jullie zal het interessant zijn, maar niet per se om jezelf te begrijpen: jullie zijn hier namelijk om de Generators te gidsen met jullie talenten. En wat de zeldzame Reflectors betreft: ik hoop dat jullie stof tot reflectie hebben en dichter bij jullie eigen wijsheid komen, en een stukje van de stilte in jezelf ervaren. Ik zal hier in ieder geval over blijven schrijven tot het niet meer mijn medicijn is. Dus kom maar op, 19-en en 63-en! (Haha, een Human Design-grapje: ik bedoel dus degenen die mij benaderen (19) met de vraag (63) om iets meer over hun chart te vertellen.)

2010

Dus, over die lastige verliefdheid. Ik had een nogal romantische hook, op een kanaal dat 'Humeurigheid' heet, omdat er een onbestemd gevoel van melancholie bij komt kijken. Mijn nummertje 39 rechts onderaan verbonden met zijn nummertje 55. Een emotioneel adrenaline-kanaal, dat gaat over de madeliefjesplukvraag 'houdt hij wel van me, houdt hij niet van me?' De verbinding tussen het wortelcentrum en het emotiecentrum. Bam, ineens een elektrochemische stroom die ontstond in een deel van mij dat voordien stil was geweest. Het is het kanaal van de muze, de melancholieke inspiratie voor kunst.

Hart is een vogel die vliegend slaapt, 2011

2011

Het was het eerste jaar van de kunstacademie. Bij hem in de buurt had ik plotseling de toegang tot een manier van creëren die ik nog niet eerder had ervaren, een melancholieke diepte. Ik was heel productief, artistiek gezien. Ik ging zelfs voor het eerst dichten. (Een gevalletje hook 11-56?) Ik dacht dat ik mezelf had gevonden, terwijl het puur een chemie met hem was, die ontstond als ik in zijn buurt was. Maar tegelijk is het ook een kanaal van onzekerheid. Steeds dacht ik dat ik onze positie ten opzichte van elkaar had bepaald, dat ik wist of het wel of niet liefde was, en dan weer die onzekerheid, waardoor het maar in de lucht bleef hangen. Dat verklaarde waarom ik deze jongen zo moeilijk de liefde kon verklaren, en vervolgens zo moeilijk los kon laten, terwijl ik met mijn hoofd wel wist dat het anders allang wel gebeurd had moeten zijn. Die chemie bleef, namelijk. Ik wist ergens wel dat het onze vriendschap zou gaan beschadigen om duidelijkheid te scheppen, en onbewust vreesde ik mijn muze kwijt te raken. Dit heb ik ook zo ervaren: naderhand leek het alsof mijn creativiteit was geblokkeerd, omdat die - door de afstand na mijn liefdesbekentenis - niet meer door de hook werd aangevuurd. De artistieke productiviteit en dichterlijke inspiratie zwakten af. Ik moest het weer op mijn manier doen, en die was toch een stuk minder romantisch dan ik door de ervaring met hem had aangenomen. Nu pas begrijp ik dit. Het deel van het kanaal dat ik had, was namelijk onbewust. Ik had niet zoveel vat op deze hook. Het heeft me de afgelopen jaren grote verwarring gebracht omtrent mijn creativiteit. Tot ik zelfs begon te denken dat ik een 'creatieve blokkade' had - en deze bij tijd en wijle ook weer 'overwon' - wat een gedoe.

En toen kwam Human Design 

Het is helemaal prima dat ik niet in een slapeloze roes stapels schetsboeken volklad met emotioneel getinte ervaringen en gekwelde poëzie, als een melancholieke kunstenaar pur sang. Dat is niet mijn manier. Wat is dan wel mijn manier? Hoe zit mijn creativiteit in elkaar? Ik ging eens kijken in mijn chart en vond het volgende.

Ik ben een Generator, dus ik heb veel sacrale, creatieve energie tot mijn beschikking, al is dit onbewust. Ik heb meer energie dan ik denk. Ik kan de hele dag zoet zijn met het creëren vanuit deze vruchtbare energie, dit regenereert me, en als ik uitgeput ga slapen word ik de volgende ochtend weer helemaal fris wakker. Dat is de correcte manier voor een Generator om om te gaan met zijn energie: de hele dag doen wat hij leuk vindt. Als hij zijn energie niet op de juiste manier gebruikt, gaat hij juist degenereren en ervaart hij frustratie. Dit kan leiden tot een burn-out.

Mijn sacrale creatie ontstaat in respons op ervaringen die onprettig waren, waar iets niet aan klopte of werkte (profiel 3/5), waar ik vervolgens onbewust een oplossing voor universaliseer. Voor allerlei beslissingen in mijn leven geldt dit: zoeken naar werk, studeren, reizen, relaties, etc. Er zijn belemmeringen, dingen die niet werken, en ik ben gefrustreerd en wil een verandering. Eén van mijn manieren om met het wachten op deze verandering om te gaan, is om het 'van me af te schrijven'. Ik blog omdat ik anderen wil inspireren en informeren in wat niet werkt in het leven, uit mijn eigen ervaring. Dat is lijn 3. Onbewust kan ik daarmee een soort 'held' zijn, een leider in een manier die wél werkt, dat is lijn 5, althans, dat is de reputatie die ik zou moeten waarmaken in jullie ogen. Zelf heb ik niet zoveel vat op dit 'held'-zijn, ook al zou ik dit willen. Het kan zijn dat ik enigszins pessimistisch of sarcastisch overkom, maar dit is gewoon mijn design (fijn is dat hè). Het kan ook zijn dat ik onbewust dingen zeg die anderen helpen. Dat zou nou toch leuk zijn.

Voor mijn creativiteit heb ik gemerkt dat de respons die tot écht schetsen, dichten of schrijven leidt, vooral komt op ontmoetingen waarin ik me beperkt voelde. Dat is althans hoe ik bewust ervaar wanneer mijn creatieve motor start. Dan pak ik pen en papier erbij en laat ik de juices vrij. (Hè bah) En ziedaar: ik schrijf een soort geïllustreerd gedicht over mijn ervaring. Dat is in principe alles wat ik nog doe qua creativiteit dat niet op deze blog staat of verband houdt met externe activiteiten in mijn leven.

Er komen vanuit mijn sacrale centrum poorten en kanalen op gang, waarin de energie gaat stromen. Deze bepalen de manier waarop ik creëer. Dit zijn die van 4-formulering, 1-creativiteit, 56-storytelling, 5-15 flow, 3-60 mutatie en 10-57 perfecte creatieve vorm. Een mooi rijtje. Daarvan is vooral poort 1 typisch: dit is namelijk de poort van creativiteit, die bij definitie inhoudt dat je van jezelf een unieke creativiteit hebt. Nu wordt het een beetje ingewikkeld en technisch, maar wat de rest voor mij geloof ik betekent, is het volgende:

De sacrale respons-energie wordt in een flow (kanaal 5-15) in een unieke stijl van creativiteit (1) tot een verhaal (56) geformuleerd (poort 4), dit alles in een perfecte vorm vanuit intuïtie, die puur voor mijzelf nuttig is (10-57). Dat is mijn creatieve mechaniekje in een notendop. Tussen die muterende creatieve pulsen zit tijd (3-60), en bovendien heb ik de ruimte nodig om de wijsheid in mijn open centra te laten spreken: om mijn manier van expressie te bepalen, mijn denkbeelden te vormen en er vragen over te stellen. Dat is prima. Dat is gewoon mijn design.

En diep beneden, de wortel groeit en groeit, 2010

Dan de inhoud van mijn creativiteit. Poort 1. Het zijn diepe pluto-dingen: het liefst zijn ze enigszins duister en doorbreken ze een (innerlijk) taboe. Anderen projecteren op mij dat ik creatief ben (poort 1 in lijn 5). Ik ben graag met mijn creativiteit naar buiten gericht (lijn 5), maar onbewust ben ik een creatieve kluizenaar (lijn 2). Ik erken in mijn persoonlijke schetsboek, dat ik nooit aan iemand laat zien, donkere, sensuele elementen van bijvoorbeeld vriendschappen die ik nooit zo letterlijk aan ze zou communiceren. Het meeste hiervan speelt zich echter af in mijn onderbewuste en heeft een terugkerend thema van slapen, ogen die gesloten zijn. De schetsboeken moet ik zelf veel naslaan, om hier vat op te krijgen: het heeft de neiging om meteen weer onder de oppervlakte te verdwijnen. Ik bedek het graag met verfspatten. Dit taboe-doorbreken doe ik naar buiten toe niet heel uitgesproken, omdat ik bang ben mijn reputatie te beschadigen (lijn 5) - maar toch heb ik de neiging tot het delen van deze innerlijke diepte in de vorm van kunst, om deze te universaliseren.

Hier hebben we dus een typisch halfbewust lijn 5/2 poort 1 pluto-gedicht

Concrete voorbeelden van het naar buiten brengen van deze pluto-creativiteit: dat ene filmpje waarin ik halfnaakt in een in plastic ingepakte kamer lig te slapen, de slapende, dat wat verstikt is, en diep persoonlijk. Of dat andere filmpje waarin ik van zand, spijkers, huidkleurige kousen en bloedrode verf mijn eczeem had nagebootst op een stuk triplex, en hier met mijn nagels overheen krabde - een persoonlijk taboe, aangezien ik dit liever verberg. Of die keer dat ik mijn visuele dagboek toch bij een werkbespreking had neergelegd, met gedichten erin over mijn hopeloze romantiek, onder de ogen van het onderwerp ervan. Of al die keren dat ik op mijn blog rauwe emoties uitstortte, mijn persoonlijke taboe doorbrak omtrent mijn spirituele visie, die ik de afgelopen jaren steeds meer ben gaan ontwikkelen, of mijn frustraties uitsprak rondom het huidige wereld-paradigma. Ook het provocerende (39) hierin is onbewust, en niet zo uitgesproken als bij andere provocateurs omdat het in de kluizenaarslijn zit (2), maar it's there

Hartjesguerilla in Ecolonie: mijn creativiteit en mijn cross of laws verenigd, iets dat echter niet zoveel impact had omdat ik me toch liever aanpaste (kanaal 10-57)

Dit creëren is bestemd om beperkende paradigma's op te ruimen (cross of laws), en dat wat niet werkt, wat ik om me heen zie, op te schudden (39, 57). Het deel van mij dat beperkingen wil opruimen en tot revolutie oproept, dat principes (49) en waarden (50) heeft over welke structuren de beste zijn om in te leven (cross of laws), raakt verwikkeld met het deel van mij dat zich aanpast aan de omstandigheden en puur daarvoor haar creativiteit gebruikt (10-57), en het deel van mij dat beperking en frustratie ervaart rondom mijn sacrale energie. Die komt namelijk niet op een consistente manier tot uiting, omdat ik een open keelcentrum heb, het centrum van manifestatie. Ook heb ik daardoor niet echt een rode draad in mijn expressie. Het zijn losse flodders. Ziedaar, de 'creatieve blokkade'. Het is geen blokkade, het is gewoon een pulsbeweging, die weliswaar erg krachtig is door de sacrale energie van mutatie (3-60) die erachter zit, maar waar geen rode draad in zit omdat er niet een verbinding is met mijn keel-expressie. Ik hoef niet consistent te creëren. Ik hoef niet elke week een schetsblok vol te kladden. Wát een opluchting!

Nu komt het: ik raak in verwarring, omdat anderen dit wel van me schijnen te verwachten. De projectie van lijn 5 op poort 1. Het oproepen van de aandacht van anderen omtrent mijn creativiteit, komt in pulsen, waar lange periodes van wachten tussen zitten. Dit kan mijn creatieve reputatie beschadigen, het creatieve imago dat ik in de ogen van anderen heb. "Of ik nog wel bezig ben met mijn creativiteit", is een vraag die ik soms krijg. En met mijn open hoofdcentrum probeer ik deze vraag, die niet de mijne is, te beantwoorden, en ik raak geconditioneerd door de denkbeelden die anderen hebben over mijn creativiteit. Human Design noemt dit 'het leven van je niet-zelf'. Dan ga ik dus denken dat ik creatiever moet zijn. Dat ik dit weer moet 'oppakken' - ook om maar aandacht te krijgen (de makke van een open keel). Dat ze gelijk hebben, dat ik eigenlijk heel creatief ben, dat ik vast geblokkeerd moet zijn omdat ik niet zoveel meer maak, terwijl het eigenlijk helemaal oké is zoals het is - de makke van een open ajna en open wilscentrum.

Zelfs als een kunstenaar liegt, spreekt hij de waarheid, is een zin uit mijn tijd op de kunstacademie die sterk is blijven hangen, die ik op een diep niveau begrijp. Ik wil namelijk dat er betekenis (38) in mijn leven zit, en zelf zal ik dit dubbel willen ondersteunen met een fundering (in lijn 1), voor ik het naar buiten breng (in lijn 4). Want ook de waarheid (26) is voor mij erg belangrijk (in lijn 6) - wat integriteit betreft wil ik een rolmodel zijn. Voor deze waarden zal ik echt vechten.

Achteraf bezien heb ik dus veel creatieve trekjes in mijn design. Maar mijn denkbeelden hierover zijn geconditioneerd door andermans verwachtingen en oordelen over mijn 'talenten', of ze nou goed of slecht waren, en door die hook met die jongen. Ik weet niet of ik als echte kunstenaar zou kunnen overleven. Mijn creativiteit is vooral iets voor mezelf, namelijk. Een proces dat te diepgaand, persoonlijk en onregelmatig is om altijd maar te delen met jan en alleman, out there, terwijl dit toch ook mijn neiging is geweest. Nu leer ik langzaam om stil te zijn, en te kijken naar de manifestaties van anderen. Dat is mijn open keelcentrum: die heeft jarenlang de druk gevoeld tot expressie, onder de invloed van de gedefinieerde keel van anderen, maar hierin ontwikkel ik stukje bij beetje de wijsheid om stil te zijn. Ik hoef me niet te uiten. Ik hoef me alleen te uiten als het goed voor me voelt - vanuit wijsheid. Dan heb ik een heel rijke energie te delen, die echt wat in beweging kan zetten. Niet dat ik nou een enorme impact heb met mijn creativiteit an sich, op een kunstenaarsmanier. Want helaas mis ik poort 8, de poort van creatieve impact, waardoor ik het kanaal van creativiteit van 1 naar 8 niet afmaak, en geen impact, maar alleen wijsheid te bieden heb. Onbewust help ik andere mensen met mijn profiel 3/5, volgens Human Design. Vooral door ze met mijn eigen creatieve flow aan te steken tot hun eigen flow, en met mijn vermogen tot mutatie beperkingen op te ruimen en een nieuw paradigma aan te bieden. En dat is de richting die mijn creativiteit de afgelopen jaren ook als vanzelf is gaan volgen.

Dus hallo, plaatje van de getroebleerde melancholicus die zijn liefdesverdriet via zijn kunst uit, je mag je heil elders gaan zoeken.

Bij tijd en wijle kan dit stil zijn dat mijn open keel nodig heeft, frustrerend voelen, maar dat is oké. Dan kan ik gewoon geduld oefenen, en wachten op de volgende puls van mutatie, de volgende belemmering, de volgende prikkel van buitenaf waarop mijn creatieve proces wordt aangezet en ik weer in mijn flow kom (5-15). En that's when the magic happens.

En, om de dynamiek van een open hoofd-unit nog eens te benadrukken: met het schrijven van deze blog heb ik dus een vraag beantwoord die eigenlijk niet de mijne is, namelijk "ben je nog wel bezig met je creativiteit?" of een vraag die er niet toe doet, zoals "hoe zit mijn creativiteit in elkaar?" en heb ik antwoorden gegeven waar ik ook nooit zeker van kan zijn, tenzij iemand met poort 63 de vraag heeft gesteld. Maar ik geloof dat er altijd een creatief element in mijn leven zal voorkomen - dit voel ik tot in de vezels van mijn lichaam. En vooral in mijn sacrale centrum.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen