maandag 23 maart 2015

Dromen #2

Deze blog schreef ik een paar weken geleden, toen ik in mijn cursus bezig was met de lessen over dromen. Inmiddels is het voldoende bezonken om te delen. 

Alle voorwerpen, personen of andere aspecten van je droom, zijn aspecten van jou. Dit betekent praktisch gezien, dat je bij het duiden van je droom kunt communiceren met deze aspecten. Door ze te worden, in hun huid te kruipen, kun je voelen wat ze voelen en wat ze willen. Daardoor krijg je meer inzicht in jezelf. In een bepaalde droom kun je dus zowel een saboterend als een heel liefdevol figuur worden - en beide zijn delen van jouzelf.

Stel, je droomt herhaaldelijk dat je achtervolgd wordt, en je wilt weten waarom je dit droomt. Je kunt dan beslissen de persoon/dier/ding te worden dat jou achtervolgt. Niet tijdens de droom hoor, dat (lucide dromen) is weer een heel onderwerp op zich, maar gewoon overdag als je goed bij jezelf bent. Je krijgt inzicht in hoe dit element voelt en wat het vertegenwoordigt. Met een beetje zelfinzicht kun je dat vervolgens koppelen aan verschillende stemmetjes in jou, of verschillende delen van je leven. Word je achtervolgd door jouw gebrek aan zelfliefde, dat gesymboliseerd wordt door Gollum? Of wil jouw bemoeizuchtige bazin je duidelijk maken dat je echt bepaalde dingen onder ogen moet zien, en aan moet gaan? En waarom kiest jouw droom voor dit specifieke symbool om deze dingen te symboliseren?

Het kan in een droom heel levendig en echt voelen als je iemand anders ontmoet. Tenminste bij mij wel. Of het nu een oude geliefde is of een overleden persoon, de gevoelens gaan diep, soms nog wel dieper dan overdag. Maar deze personages zijn delen van jouzelf. Als jij heel veel liefde krijgt van een voormalige lover, betekent dit niet dat je deze persoon nu meteen moet bellen om hem te bedanken en de relatie weer moet oppakken (duh) maar dat je zelf dus een heel liefhebbend stukje in je hebt, dat onvoorwaardelijk van je houdt. En blijkbaar symboliseert die voormalige lover onvoorwaardelijke liefde voor jou.


Ik heb een oefening meegekregen om astrale healings te geven. Hier ben ik nog niet aan toegekomen, en ik vind het voor nu ook niet zo nodig. Wel wil ik het even kort uitleggen, want op een andere manier bracht het me wel verder.

Het is mogelijk om van je lichaam weg te gaan en andere zielen te ontmoeten als je slaapt. Dit heet astraal reizen of astrale projectie. Je kunt daarmee ook astrale healings geven, op afstand dus. Ik vroeg me in de les af of je je dit nog herinnert als je wakker wordt, en hoe dit zit, als jij toch alle aspecten van je droom bent. Het antwoord dat ik kreeg was vrij onbevredigend: het astrale reizen gebeurt in droomtijd (REM-slaap), maar niet per se in de droom zelf. Al kun je er wel wat van merken in je droom, of bijvoorbeeld doordat je wakker wordt. Het gevoel te vallen vlak voor je in slaap valt, is je astrale lichaam dat via je zonnevlecht terug je lichaam in valt. Dit kan zo voelbaar zijn dat je er wakker van wordt.

Maar wat astrale healings betreft: je gaat niet heel bewust iemand anders zitten healen in je droom, zoals je het ook in het echt zou doen. Je gaat niet een droompraktijkruimte creëren waarin die persoon plaatsneemt op een stoel. Nee, je mediteert voordat je gaat slapen, je verbindt je met die persoon, vraagt toestemming op de healing, en de rest gaat vanzelf. Eventueel herinner je je nog iets van de nacht, of kun je de andere persoon vragen of hij iets bijzonders heeft ervaren. Maar het punt van een healing geven, is dat het gebeurt. Je geest houdt van een goed verhaal, maar eigenlijk hoef je helemaal niet te weten wat je doet. De energie doet het vanzelf, via jouw bewust openstellen, energieverhoging en intentie.

's Nachts maakt je astrale lichaam zich dus los van je lichaam. Niet heel ver, een paar meter, en het zit nog met een koord vast aan je zonnevlecht. Maar het bevindt zich in een andere dimensie en de regels van de waak-dimensie gelden niet. Daarom kun je bijvoorbeeld vliegen in je dromen. Je kunt grote afstanden overbruggen in minder dan geen tijd. Ik las eens over een sjamaan die een deurtje opende in de droom van een ander, en op die manier met hem communiceerde. Zelf droomde ik een paar weken geleden over een docente die mij in mijn droom een healing gaf op mijn zonnevlecht. Het voelde heel echt aan. En het lukt me niet om in de huid te kruipen van dat droompersonage, waardoor ik vermoedde dat ze echt zichzelf was. Maar ik durfde ook niet goed te vragen aan deze docent of ze mij een astrale healing had gegeven, want dat zou ik nogal naïef, fantasievol en aanmatigend van mezelf vinden. Dus ik besloot het eerst maar eens in mezelf te zoeken. Dat bleek de hele sleutel van de ervaring te zijn.

Een meditatie waarin ik dan weliswaar niet in haar huid kroop, maar haar tegenover me plaatste, bracht me op het spoor: ook zij is een deel van mij. Want ze veranderde in een zonnewijzer en een anker. Dat zijn twee aspecten die ze voor mij symboliseerde tijdens de lessen.


Gelukkig krijg ik in het komende trimester na een tijdje afwezigheid weer les van deze docente, die mij zo goed de weg kan wijzen. Ik ben benieuwd of ik in de tussentijd ook meer in mijn eigen zonnewijzer ben veranderd en haar anker niet meer zo nodig heb.

In ieder geval is het onthouden en duiden van mijn dromen nu geïntegreerd in mijn ochtendroutine. Als ik wakker word, grijp ik het staartje van de droom vast en scan ik naar het element dat me het meest aanspreekt. Hiermee ga ik communiceren: wat heeft het me te zeggen? Het is een vliegensvlug proces waarbij ik fysiek de vluchtige astrale beelden veranker, hetzij door integraal de beelden te herhalen in mijn hoofd, hetzij door een woordelijke beschrijving, en vervolgens de essentie eruit destilleer. Daarmee sla ik ze op in mijn fysieke geheugen. Ik bedank vervolgens de droom en integreer het stukje wijsheid in mijn bewustzijn.

Zo droomde ik dat ik met mijn vouwfietsje post moest bezorgen: dat arme vouwfietsje was hiervoor veel te klein, en viel steeds om door het gewicht. Ik noem deze droom nu, omdat ik na een aantal weken dit blogconcept opende om te kijken of het nog wat soeps was, en het fietsje in de keep calm-afbeelding zag. Ik vroeg me toen al af waarom er zo'n random fiets in zat. Dus nu heb ik mijn antwoord. Ook kreeg ik gisteren een 'keep calm'-kaart. Dus hoog tijd om deze blog te posten. Like deze post maar als je dit soort droomlogica begrijpt.

Ik leerde dat het vouwfietsje voor mijn lichaam stond, en de zware tassen voor de bagage van andermans energie. Vooral die van mijn moeder had ik op me genomen: haar emoties en denkbeelden over inkomen verkrijgen (what's new). Het fietsje stond dan ook voor haar huis geparkeerd, om de post terug te brengen, alleen was ik nog bezig uit te zoeken wat allemaal van haar was, wat van anderen, en wat mijn eigen werk was. Overigens had ik die dag behoorlijk hard gefietst op mijn real-life vouwfietsje met een zware rugzak, en heb ik laatst gesolliciteerd bij post.nl. Dit is dus hoe persoonlijke symbolen ontstaan. Vervolgens heeft dit me geholpen om ook bewust de energetische bagage sneller te laten verdwijnen. Als ik de droom niet had geïnterpreteerd, was dit ook wel verwerkt, maar langzamer. Vooral het doen van een healing op mijn droom, hielp daarbij. Ik ankerde mezelf en verbond me met mijn zon (hogere zelf) - zie, ik heb mijn docente niet nodig, ik kan dat gewoon zelf - en vroeg aan het droombeeld wat erin mocht gebeuren. Als vanzelf verdween de bagage van de anderen van de vouwfiets, die terstond groter werd in vergelijking met de bagage achterop. Nu is het een fiets van normale grootte geworden, omdat ze de last draagt die bij haar past, die waarop de fiets is berekend. De postvouwfiets bracht me verder op een thema waar ik de avond tevoren over had gepraat: de kracht in een klein en gevoelig lichaam te vinden en niet van mezelf te verwachten dat ik fysiek net zoveel kan als iemand die groter en sterker gebouwd is dan ik. En doordat ik dit lichaam heb, merk ik het meteen aan mijn fysieke signalen als ik andermans energie op me neem: in feite een heel handig mechaniek. Net zoals een vouwfiets een handig mechaniek heeft, en prima z'n werk doet, ook al is ie zo klein en laat hij zich opvouwen om maar niet teveel ruimte in te nemen. Echt, grotemensenfietsen zouden voor de lol eens een keertje moeten incarneren als vouwfiets, om wat nederigheid te leren.

Dit is maar een klein voorbeeldje van hoe het dromen duiden voor mij werkt. Ik heb er nog veel meer in te ontdekken, wat dat astrale stuk betreft, en waarschijnlijk snap ik er nog maar een miniem stukje van. Maar ik ben blij dat ik dit inmiddels heb geïntegreerd en ik vind het wel goed zo.

7 opmerkingen:

  1. Oké, de vraag die ik zojuist stelde is beantwoord: je hebt dingen geleerd bij een cursus (misschien las ik daar in de vorige post overheen).

    Het stuk tussen de twee plaatjes in is me een beetje té zweverig :P Het klinkt overigens wel cool en doet me denken aan Raspoetin, die onderdeel is van het "verhaal" dat een album van Mastodon vertelt en onder andere ook over astrale reizen gaat. Wel cool dus, maar tegelijkertijd iets wat ik niet echt aan kan nemen. Dit is ook iets wat volgens mij heel anders uitgelegd kan worden: "Het gevoel te vallen vlak voor je in slaap valt, is je astrale lichaam dat via je zonnevlecht terug je lichaam in valt." Laatst las ik iets over de volgorde waarin je lichaam gaat slapen. Bij de logische volgorde val je gewoon in slaap, zonder het gevoel te vallen, maar bij de verkeerde volgorde voelt het alsof je valt/schokt (dan zijn je hersenen nog wakker, terwijl je lichaam al slaapt, of zo (te lui om het op te zoeken)). Dat vind ik persoonlijk nogal wat aannemelijker :P Uiteraard probeer ik daar geenszins mee te zeggen dat ik vind dat je maar wat uit je nek kletst, want wie weet geloof ik gewoon in het verkeerde.

    Het laatste stuk kan ik dan wel weer goed volgen en klinkt voor mij ook gewoon logischer. Mooie analyse over het vouwfietsje.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja idd :P Heb ik nét je vraag helemaal beantwoord!

      Haha, snap ik. Ik geloof het zelf ook allemaal wel... Er zijn mensen die echt hard gaan op dingen als astraal reizen, maar ik ben meer van de praktische toepassingen, zoals het dromen duiden, die mij meer inzicht in mezelf geven. Toch wilde ik het niet onvermeld laten. Maar ik snap dat het nogal 'out there' klinkt, haha.

      Ah ja, de wetenschap wil zulke dingen natuurlijk verklaren. Ik zag ook ooit eens op tv dat er geen wetenschappelijke verklaring bestaat voor gapen, er is een heel boek over volgeschreven wat mogelijk de reden zou kunnen zijn. Terwijl ik zo'n beetje op de eerste dag van mijn cursus leerde dat het een manier is om (negatieve) energie te ontladen. Toen dacht ik wel even van 'ah, duh, weet ik dat ook weer', die wetenschappers zien de meest voor de hand liggende verklaring over het hoofd omdat het niet aan te tonen is.
      Ik vond de raakvlakken tussen wetenschap en het 'onverklaarbare' altijd wel interessant, maar de laatste jaren geloof ik het wel met die wetenschap, en ga ik liever op mijn eigen gevoel af, ipv de antwoorden buiten me te leggen. Niet dat jij dat doet hoor, maar wat ik wil zeggen: ik geloof gewoon in het vinden van je eigen waarheid. Is een stuk rustiger ;)

      Haha, dank je :)

      Verwijderen
  2. Haha, tja, ieder z'n eigen ding. Ik vertrouw op de wetenschap, maar probeer niets uit te sluiten. Daarom vind ik je blog ook boeiend; een andere kijk op dingen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hmm interessant. Je manier van tegen dromen aankijken vind ik wel interessant en is de afgelopen dagen blijven hangen. Me verplaatsen in de andere personen/aspecten. Ik droomde over een oude geliefde en voelde enorm veel liefde van hem uit komen en vanuit mezelf, wat waarschijnlijk o.a. betekent dat ik hou van de persoon die ik was bij hem, of dat deel van mezelf dat er nog steeds is. Mooi :)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Leuk trouwens van die 'keep calm' afbeeldingen ^^

    BeantwoordenVerwijderen