dinsdag 31 maart 2015

Human Design over mijn creativiteit


Mijn chart, een 3/5 sacrale Generator

Nog een blog over Human Design, jippie! Ik ben er zelf helemaal wild van, en ook heb ik veel reacties gekregen van mensen die mij vroegen iets meer te vertellen over hun chart. Dat vind ik erg leuk, maar het kan dus even duren voor ik aan die van jou ben toegekomen. Het kan ook zijn dat ik er iets te diep op inga en dat je dan vervolgens beduusd niks meer van je laat horen en dat ik dan niet weet of het nu klopte of niet - iets wat ik wel heel interessant vind -  dus ik zal proberen alleen een topje van de ijsberg te laten zien en niet al te ingrijpende dingen te zeggen. Maar oppervlakkigheid is niet mijn sterkste kant.  En bovendien vind ik het prettig om de denkbeelden van mensen wat op te schudden. Dat zijn nu eenmaal mijn poorten 38, 39, 58 en 49. Sorry jongens, het is gewoon mijn design… Oké, wie durft er nog?

Even een stapje terug. Human Design dus. Ik krijg er zelf regelmatig kippenvel van. Je weet wel, van het soort dat zich over je hele lijf verspreidt. Dat je denkt: holy guacamole, dit is echt episch. En dat je een tijdje in de verte staart. Of, in het geval je deze informatie van mij krijgt, dat je mij aankijkt met die speciale Human Design-blik. Die intense. De holy guacamole-blik, van hoe-weet-ze-dat. Door mijn inzichten te delen, hoop ik je zulke speciale momenten te geven, maar ik ben natuurlijk geen professional, want daar moet je 7 jaar voor studeren. En ik kan me ook goed voorstellen dat anderen niet zo hard gaan op zelfinzicht als ik. Dus ik zal het wat indammen wat jullie betreft, als je een duiding vraagt. Maar op deze blog ga ik voluit.

Voor mij slaat Human Design namelijk zó de spijker op z'n kop! Het helpt me inzicht te krijgen in mezelf, in anderen en in relaties. Vooral in de dingen die niet werkten. Zo heb ik door Human Design eindelijk een lastige verliefdheid uit het verleden begrepen, en dat was een grote opluchting. Je kunt namelijk heel letterlijk en concreet zien waarom je 'hooked' bent aan iemand. Jij hebt je eigen chemie, centra en kanalen gedefinieerd, en de ander heeft zijn eigen chemie, centra en kanalen, en samen ontstaan daar verbindingen tussen, waardoor een derde, unieke chemie ontstaat, die bij een hook zelfs verslavend kan werken.

Voorbeeld van een hook. De blauwe lijn tussen de gele en groene driehoeken is het kanaal van logica: poort 63 bovenin is van de vragen, poort 4 onderin is van de antwoorden. De poorten zijn de toegang waardoor de energie van logica van het ene centrum naar het andere stroomt. De één stelt de vragen, de ander geeft de antwoorden, en beiden helpen ze elkaar. Want hoe kan je tot een antwoord komen als je geen goede vraag hebt? 

Mijn twijfel is niet helemaal weg, en ik kan natuurlijk nooit ergens zeker van zijn met mijn open ajna (al ben ik wel graag op zoek naar HET antwoord aangezien ik poort 4 heb), maar ik kan wel zeggen, dat Human Design concreter en kloppender is dan enig ander systeem.

Als je meer wilt weten over Human Design en interpersoonlijke connecties, raad ik je aan om zelf op onderzoek uit te gaan. Generators: je kunt er zoet mee zijn tot je er bij neervalt, zoals ik heel obsessief doe, maar dat obsessieve is voor jullie juist heel gezond. En bovendien draait jullie leven om de vraag: wie ben ik? Ik hoef het de Manifestors niet te vertellen, want jullie laten je liever niet sturen, maar je kunt mij ook vragen om een duiding. Dan zet je mijn energie voor je aan het werk, aangezien jij er niet op gebouwd bent lange perioden van werk te verrichten, maar juist alleen om te sturen en initiëren. Projectors: bij deze de uitnodiging om mij om informatie te vragen en om zelf op onderzoek uit te gaan - vooral voor jullie zal het interessant zijn, maar niet per se om jezelf te begrijpen: jullie zijn hier namelijk om de Generators te gidsen met jullie talenten. En wat de zeldzame Reflectors betreft: ik hoop dat jullie stof tot reflectie hebben en dichter bij jullie eigen wijsheid komen, en een stukje van de stilte in jezelf ervaren. Ik zal hier in ieder geval over blijven schrijven tot het niet meer mijn medicijn is. Dus kom maar op, 19-en en 63-en! (Haha, een Human Design-grapje: ik bedoel dus degenen die mij benaderen (19) met de vraag (63) om iets meer over hun chart te vertellen.)

2010

Dus, over die lastige verliefdheid. Ik had een nogal romantische hook, op een kanaal dat 'Humeurigheid' heet, omdat er een onbestemd gevoel van melancholie bij komt kijken. Mijn nummertje 39 rechts onderaan verbonden met zijn nummertje 55. Een emotioneel adrenaline-kanaal, dat gaat over de madeliefjesplukvraag 'houdt hij wel van me, houdt hij niet van me?' De verbinding tussen het wortelcentrum en het emotiecentrum. Bam, ineens een elektrochemische stroom die ontstond in een deel van mij dat voordien stil was geweest. Het is het kanaal van de muze, de melancholieke inspiratie voor kunst.

Hart is een vogel die vliegend slaapt, 2011

2011

Het was het eerste jaar van de kunstacademie. Bij hem in de buurt had ik plotseling de toegang tot een manier van creëren die ik nog niet eerder had ervaren, een melancholieke diepte. Ik was heel productief, artistiek gezien. Ik ging zelfs voor het eerst dichten. (Een gevalletje hook 11-56?) Ik dacht dat ik mezelf had gevonden, terwijl het puur een chemie met hem was, die ontstond als ik in zijn buurt was. Maar tegelijk is het ook een kanaal van onzekerheid. Steeds dacht ik dat ik onze positie ten opzichte van elkaar had bepaald, dat ik wist of het wel of niet liefde was, en dan weer die onzekerheid, waardoor het maar in de lucht bleef hangen. Dat verklaarde waarom ik deze jongen zo moeilijk de liefde kon verklaren, en vervolgens zo moeilijk los kon laten, terwijl ik met mijn hoofd wel wist dat het anders allang wel gebeurd had moeten zijn. Die chemie bleef, namelijk. Ik wist ergens wel dat het onze vriendschap zou gaan beschadigen om duidelijkheid te scheppen, en onbewust vreesde ik mijn muze kwijt te raken. Dit heb ik ook zo ervaren: naderhand leek het alsof mijn creativiteit was geblokkeerd, omdat die - door de afstand na mijn liefdesbekentenis - niet meer door de hook werd aangevuurd. De artistieke productiviteit en dichterlijke inspiratie zwakten af. Ik moest het weer op mijn manier doen, en die was toch een stuk minder romantisch dan ik door de ervaring met hem had aangenomen. Nu pas begrijp ik dit. Het deel van het kanaal dat ik had, was namelijk onbewust. Ik had niet zoveel vat op deze hook. Het heeft me de afgelopen jaren grote verwarring gebracht omtrent mijn creativiteit. Tot ik zelfs begon te denken dat ik een 'creatieve blokkade' had - en deze bij tijd en wijle ook weer 'overwon' - wat een gedoe.

En toen kwam Human Design 

Het is helemaal prima dat ik niet in een slapeloze roes stapels schetsboeken volklad met emotioneel getinte ervaringen en gekwelde poëzie, als een melancholieke kunstenaar pur sang. Dat is niet mijn manier. Wat is dan wel mijn manier? Hoe zit mijn creativiteit in elkaar? Ik ging eens kijken in mijn chart en vond het volgende.

Ik ben een Generator, dus ik heb veel sacrale, creatieve energie tot mijn beschikking, al is dit onbewust. Ik heb meer energie dan ik denk. Ik kan de hele dag zoet zijn met het creëren vanuit deze vruchtbare energie, dit regenereert me, en als ik uitgeput ga slapen word ik de volgende ochtend weer helemaal fris wakker. Dat is de correcte manier voor een Generator om om te gaan met zijn energie: de hele dag doen wat hij leuk vindt. Als hij zijn energie niet op de juiste manier gebruikt, gaat hij juist degenereren en ervaart hij frustratie. Dit kan leiden tot een burn-out.

Mijn sacrale creatie ontstaat in respons op ervaringen die onprettig waren, waar iets niet aan klopte of werkte (profiel 3/5), waar ik vervolgens onbewust een oplossing voor universaliseer. Voor allerlei beslissingen in mijn leven geldt dit: zoeken naar werk, studeren, reizen, relaties, etc. Er zijn belemmeringen, dingen die niet werken, en ik ben gefrustreerd en wil een verandering. Eén van mijn manieren om met het wachten op deze verandering om te gaan, is om het 'van me af te schrijven'. Ik blog omdat ik anderen wil inspireren en informeren in wat niet werkt in het leven, uit mijn eigen ervaring. Dat is lijn 3. Onbewust kan ik daarmee een soort 'held' zijn, een leider in een manier die wél werkt, dat is lijn 5, althans, dat is de reputatie die ik zou moeten waarmaken in jullie ogen. Zelf heb ik niet zoveel vat op dit 'held'-zijn, ook al zou ik dit willen. Het kan zijn dat ik enigszins pessimistisch of sarcastisch overkom, maar dit is gewoon mijn design (fijn is dat hè). Het kan ook zijn dat ik onbewust dingen zeg die anderen helpen. Dat zou nou toch leuk zijn.

Voor mijn creativiteit heb ik gemerkt dat de respons die tot écht schetsen, dichten of schrijven leidt, vooral komt op ontmoetingen waarin ik me beperkt voelde. Dat is althans hoe ik bewust ervaar wanneer mijn creatieve motor start. Dan pak ik pen en papier erbij en laat ik de juices vrij. (Hè bah) En ziedaar: ik schrijf een soort geïllustreerd gedicht over mijn ervaring. Dat is in principe alles wat ik nog doe qua creativiteit dat niet op deze blog staat of verband houdt met externe activiteiten in mijn leven.

Er komen vanuit mijn sacrale centrum poorten en kanalen op gang, waarin de energie gaat stromen. Deze bepalen de manier waarop ik creëer. Dit zijn die van 4-formulering, 1-creativiteit, 56-storytelling, 5-15 flow, 3-60 mutatie en 10-57 perfecte creatieve vorm. Een mooi rijtje. Daarvan is vooral poort 1 typisch: dit is namelijk de poort van creativiteit, die bij definitie inhoudt dat je van jezelf een unieke creativiteit hebt. Nu wordt het een beetje ingewikkeld en technisch, maar wat de rest voor mij geloof ik betekent, is het volgende:

De sacrale respons-energie wordt in een flow (kanaal 5-15) in een unieke stijl van creativiteit (1) tot een verhaal (56) geformuleerd (poort 4), dit alles in een perfecte vorm vanuit intuïtie, die puur voor mijzelf nuttig is (10-57). Dat is mijn creatieve mechaniekje in een notendop. Tussen die muterende creatieve pulsen zit tijd (3-60), en bovendien heb ik de ruimte nodig om de wijsheid in mijn open centra te laten spreken: om mijn manier van expressie te bepalen, mijn denkbeelden te vormen en er vragen over te stellen. Dat is prima. Dat is gewoon mijn design.

En diep beneden, de wortel groeit en groeit, 2010

Dan de inhoud van mijn creativiteit. Poort 1. Het zijn diepe pluto-dingen: het liefst zijn ze enigszins duister en doorbreken ze een (innerlijk) taboe. Anderen projecteren op mij dat ik creatief ben (poort 1 in lijn 5). Ik ben graag met mijn creativiteit naar buiten gericht (lijn 5), maar onbewust ben ik een creatieve kluizenaar (lijn 2). Ik erken in mijn persoonlijke schetsboek, dat ik nooit aan iemand laat zien, donkere, sensuele elementen van bijvoorbeeld vriendschappen die ik nooit zo letterlijk aan ze zou communiceren. Het meeste hiervan speelt zich echter af in mijn onderbewuste en heeft een terugkerend thema van slapen, ogen die gesloten zijn. De schetsboeken moet ik zelf veel naslaan, om hier vat op te krijgen: het heeft de neiging om meteen weer onder de oppervlakte te verdwijnen. Ik bedek het graag met verfspatten. Dit taboe-doorbreken doe ik naar buiten toe niet heel uitgesproken, omdat ik bang ben mijn reputatie te beschadigen (lijn 5) - maar toch heb ik de neiging tot het delen van deze innerlijke diepte in de vorm van kunst, om deze te universaliseren.

Hier hebben we dus een typisch halfbewust lijn 5/2 poort 1 pluto-gedicht

Concrete voorbeelden van het naar buiten brengen van deze pluto-creativiteit: dat ene filmpje waarin ik halfnaakt in een in plastic ingepakte kamer lig te slapen, de slapende, dat wat verstikt is, en diep persoonlijk. Of dat andere filmpje waarin ik van zand, spijkers, huidkleurige kousen en bloedrode verf mijn eczeem had nagebootst op een stuk triplex, en hier met mijn nagels overheen krabde - een persoonlijk taboe, aangezien ik dit liever verberg. Of die keer dat ik mijn visuele dagboek toch bij een werkbespreking had neergelegd, met gedichten erin over mijn hopeloze romantiek, onder de ogen van het onderwerp ervan. Of al die keren dat ik op mijn blog rauwe emoties uitstortte, mijn persoonlijke taboe doorbrak omtrent mijn spirituele visie, die ik de afgelopen jaren steeds meer ben gaan ontwikkelen, of mijn frustraties uitsprak rondom het huidige wereld-paradigma. Ook het provocerende (39) hierin is onbewust, en niet zo uitgesproken als bij andere provocateurs omdat het in de kluizenaarslijn zit (2), maar it's there

Hartjesguerilla in Ecolonie: mijn creativiteit en mijn cross of laws verenigd, iets dat echter niet zoveel impact had omdat ik me toch liever aanpaste (kanaal 10-57)

Dit creëren is bestemd om beperkende paradigma's op te ruimen (cross of laws), en dat wat niet werkt, wat ik om me heen zie, op te schudden (39, 57). Het deel van mij dat beperkingen wil opruimen en tot revolutie oproept, dat principes (49) en waarden (50) heeft over welke structuren de beste zijn om in te leven (cross of laws), raakt verwikkeld met het deel van mij dat zich aanpast aan de omstandigheden en puur daarvoor haar creativiteit gebruikt (10-57), en het deel van mij dat beperking en frustratie ervaart rondom mijn sacrale energie. Die komt namelijk niet op een consistente manier tot uiting, omdat ik een open keelcentrum heb, het centrum van manifestatie. Ook heb ik daardoor niet echt een rode draad in mijn expressie. Het zijn losse flodders. Ziedaar, de 'creatieve blokkade'. Het is geen blokkade, het is gewoon een pulsbeweging, die weliswaar erg krachtig is door de sacrale energie van mutatie (3-60) die erachter zit, maar waar geen rode draad in zit omdat er niet een verbinding is met mijn keel-expressie. Ik hoef niet consistent te creëren. Ik hoef niet elke week een schetsblok vol te kladden. Wát een opluchting!

Nu komt het: ik raak in verwarring, omdat anderen dit wel van me schijnen te verwachten. De projectie van lijn 5 op poort 1. Het oproepen van de aandacht van anderen omtrent mijn creativiteit, komt in pulsen, waar lange periodes van wachten tussen zitten. Dit kan mijn creatieve reputatie beschadigen, het creatieve imago dat ik in de ogen van anderen heb. "Of ik nog wel bezig ben met mijn creativiteit", is een vraag die ik soms krijg. En met mijn open hoofdcentrum probeer ik deze vraag, die niet de mijne is, te beantwoorden, en ik raak geconditioneerd door de denkbeelden die anderen hebben over mijn creativiteit. Human Design noemt dit 'het leven van je niet-zelf'. Dan ga ik dus denken dat ik creatiever moet zijn. Dat ik dit weer moet 'oppakken' - ook om maar aandacht te krijgen (de makke van een open keel). Dat ze gelijk hebben, dat ik eigenlijk heel creatief ben, dat ik vast geblokkeerd moet zijn omdat ik niet zoveel meer maak, terwijl het eigenlijk helemaal oké is zoals het is - de makke van een open ajna en open wilscentrum.

Zelfs als een kunstenaar liegt, spreekt hij de waarheid, is een zin uit mijn tijd op de kunstacademie die sterk is blijven hangen, die ik op een diep niveau begrijp. Ik wil namelijk dat er betekenis (38) in mijn leven zit, en zelf zal ik dit dubbel willen ondersteunen met een fundering (in lijn 1), voor ik het naar buiten breng (in lijn 4). Want ook de waarheid (26) is voor mij erg belangrijk (in lijn 6) - wat integriteit betreft wil ik een rolmodel zijn. Voor deze waarden zal ik echt vechten.

Achteraf bezien heb ik dus veel creatieve trekjes in mijn design. Maar mijn denkbeelden hierover zijn geconditioneerd door andermans verwachtingen en oordelen over mijn 'talenten', of ze nou goed of slecht waren, en door die hook met die jongen. Ik weet niet of ik als echte kunstenaar zou kunnen overleven. Mijn creativiteit is vooral iets voor mezelf, namelijk. Een proces dat te diepgaand, persoonlijk en onregelmatig is om altijd maar te delen met jan en alleman, out there, terwijl dit toch ook mijn neiging is geweest. Nu leer ik langzaam om stil te zijn, en te kijken naar de manifestaties van anderen. Dat is mijn open keelcentrum: die heeft jarenlang de druk gevoeld tot expressie, onder de invloed van de gedefinieerde keel van anderen, maar hierin ontwikkel ik stukje bij beetje de wijsheid om stil te zijn. Ik hoef me niet te uiten. Ik hoef me alleen te uiten als het goed voor me voelt - vanuit wijsheid. Dan heb ik een heel rijke energie te delen, die echt wat in beweging kan zetten. Niet dat ik nou een enorme impact heb met mijn creativiteit an sich, op een kunstenaarsmanier. Want helaas mis ik poort 8, de poort van creatieve impact, waardoor ik het kanaal van creativiteit van 1 naar 8 niet afmaak, en geen impact, maar alleen wijsheid te bieden heb. Onbewust help ik andere mensen met mijn profiel 3/5, volgens Human Design. Vooral door ze met mijn eigen creatieve flow aan te steken tot hun eigen flow, en met mijn vermogen tot mutatie beperkingen op te ruimen en een nieuw paradigma aan te bieden. En dat is de richting die mijn creativiteit de afgelopen jaren ook als vanzelf is gaan volgen.

Dus hallo, plaatje van de getroebleerde melancholicus die zijn liefdesverdriet via zijn kunst uit, je mag je heil elders gaan zoeken.

Bij tijd en wijle kan dit stil zijn dat mijn open keel nodig heeft, frustrerend voelen, maar dat is oké. Dan kan ik gewoon geduld oefenen, en wachten op de volgende puls van mutatie, de volgende belemmering, de volgende prikkel van buitenaf waarop mijn creatieve proces wordt aangezet en ik weer in mijn flow kom (5-15). En that's when the magic happens.

En, om de dynamiek van een open hoofd-unit nog eens te benadrukken: met het schrijven van deze blog heb ik dus een vraag beantwoord die eigenlijk niet de mijne is, namelijk "ben je nog wel bezig met je creativiteit?" of een vraag die er niet toe doet, zoals "hoe zit mijn creativiteit in elkaar?" en heb ik antwoorden gegeven waar ik ook nooit zeker van kan zijn, tenzij iemand met poort 63 de vraag heeft gesteld. Maar ik geloof dat er altijd een creatief element in mijn leven zal voorkomen - dit voel ik tot in de vezels van mijn lichaam. En vooral in mijn sacrale centrum.

maandag 23 maart 2015

Dromen #2

Deze blog schreef ik een paar weken geleden, toen ik in mijn cursus bezig was met de lessen over dromen. Inmiddels is het voldoende bezonken om te delen. 

Alle voorwerpen, personen of andere aspecten van je droom, zijn aspecten van jou. Dit betekent praktisch gezien, dat je bij het duiden van je droom kunt communiceren met deze aspecten. Door ze te worden, in hun huid te kruipen, kun je voelen wat ze voelen en wat ze willen. Daardoor krijg je meer inzicht in jezelf. In een bepaalde droom kun je dus zowel een saboterend als een heel liefdevol figuur worden - en beide zijn delen van jouzelf.

Stel, je droomt herhaaldelijk dat je achtervolgd wordt, en je wilt weten waarom je dit droomt. Je kunt dan beslissen de persoon/dier/ding te worden dat jou achtervolgt. Niet tijdens de droom hoor, dat (lucide dromen) is weer een heel onderwerp op zich, maar gewoon overdag als je goed bij jezelf bent. Je krijgt inzicht in hoe dit element voelt en wat het vertegenwoordigt. Met een beetje zelfinzicht kun je dat vervolgens koppelen aan verschillende stemmetjes in jou, of verschillende delen van je leven. Word je achtervolgd door jouw gebrek aan zelfliefde, dat gesymboliseerd wordt door Gollum? Of wil jouw bemoeizuchtige bazin je duidelijk maken dat je echt bepaalde dingen onder ogen moet zien, en aan moet gaan? En waarom kiest jouw droom voor dit specifieke symbool om deze dingen te symboliseren?

Het kan in een droom heel levendig en echt voelen als je iemand anders ontmoet. Tenminste bij mij wel. Of het nu een oude geliefde is of een overleden persoon, de gevoelens gaan diep, soms nog wel dieper dan overdag. Maar deze personages zijn delen van jouzelf. Als jij heel veel liefde krijgt van een voormalige lover, betekent dit niet dat je deze persoon nu meteen moet bellen om hem te bedanken en de relatie weer moet oppakken (duh) maar dat je zelf dus een heel liefhebbend stukje in je hebt, dat onvoorwaardelijk van je houdt. En blijkbaar symboliseert die voormalige lover onvoorwaardelijke liefde voor jou.


Ik heb een oefening meegekregen om astrale healings te geven. Hier ben ik nog niet aan toegekomen, en ik vind het voor nu ook niet zo nodig. Wel wil ik het even kort uitleggen, want op een andere manier bracht het me wel verder.

Het is mogelijk om van je lichaam weg te gaan en andere zielen te ontmoeten als je slaapt. Dit heet astraal reizen of astrale projectie. Je kunt daarmee ook astrale healings geven, op afstand dus. Ik vroeg me in de les af of je je dit nog herinnert als je wakker wordt, en hoe dit zit, als jij toch alle aspecten van je droom bent. Het antwoord dat ik kreeg was vrij onbevredigend: het astrale reizen gebeurt in droomtijd (REM-slaap), maar niet per se in de droom zelf. Al kun je er wel wat van merken in je droom, of bijvoorbeeld doordat je wakker wordt. Het gevoel te vallen vlak voor je in slaap valt, is je astrale lichaam dat via je zonnevlecht terug je lichaam in valt. Dit kan zo voelbaar zijn dat je er wakker van wordt.

Maar wat astrale healings betreft: je gaat niet heel bewust iemand anders zitten healen in je droom, zoals je het ook in het echt zou doen. Je gaat niet een droompraktijkruimte creëren waarin die persoon plaatsneemt op een stoel. Nee, je mediteert voordat je gaat slapen, je verbindt je met die persoon, vraagt toestemming op de healing, en de rest gaat vanzelf. Eventueel herinner je je nog iets van de nacht, of kun je de andere persoon vragen of hij iets bijzonders heeft ervaren. Maar het punt van een healing geven, is dat het gebeurt. Je geest houdt van een goed verhaal, maar eigenlijk hoef je helemaal niet te weten wat je doet. De energie doet het vanzelf, via jouw bewust openstellen, energieverhoging en intentie.

's Nachts maakt je astrale lichaam zich dus los van je lichaam. Niet heel ver, een paar meter, en het zit nog met een koord vast aan je zonnevlecht. Maar het bevindt zich in een andere dimensie en de regels van de waak-dimensie gelden niet. Daarom kun je bijvoorbeeld vliegen in je dromen. Je kunt grote afstanden overbruggen in minder dan geen tijd. Ik las eens over een sjamaan die een deurtje opende in de droom van een ander, en op die manier met hem communiceerde. Zelf droomde ik een paar weken geleden over een docente die mij in mijn droom een healing gaf op mijn zonnevlecht. Het voelde heel echt aan. En het lukt me niet om in de huid te kruipen van dat droompersonage, waardoor ik vermoedde dat ze echt zichzelf was. Maar ik durfde ook niet goed te vragen aan deze docent of ze mij een astrale healing had gegeven, want dat zou ik nogal naïef, fantasievol en aanmatigend van mezelf vinden. Dus ik besloot het eerst maar eens in mezelf te zoeken. Dat bleek de hele sleutel van de ervaring te zijn.

Een meditatie waarin ik dan weliswaar niet in haar huid kroop, maar haar tegenover me plaatste, bracht me op het spoor: ook zij is een deel van mij. Want ze veranderde in een zonnewijzer en een anker. Dat zijn twee aspecten die ze voor mij symboliseerde tijdens de lessen.


Gelukkig krijg ik in het komende trimester na een tijdje afwezigheid weer les van deze docente, die mij zo goed de weg kan wijzen. Ik ben benieuwd of ik in de tussentijd ook meer in mijn eigen zonnewijzer ben veranderd en haar anker niet meer zo nodig heb.

In ieder geval is het onthouden en duiden van mijn dromen nu geïntegreerd in mijn ochtendroutine. Als ik wakker word, grijp ik het staartje van de droom vast en scan ik naar het element dat me het meest aanspreekt. Hiermee ga ik communiceren: wat heeft het me te zeggen? Het is een vliegensvlug proces waarbij ik fysiek de vluchtige astrale beelden veranker, hetzij door integraal de beelden te herhalen in mijn hoofd, hetzij door een woordelijke beschrijving, en vervolgens de essentie eruit destilleer. Daarmee sla ik ze op in mijn fysieke geheugen. Ik bedank vervolgens de droom en integreer het stukje wijsheid in mijn bewustzijn.

Zo droomde ik dat ik met mijn vouwfietsje post moest bezorgen: dat arme vouwfietsje was hiervoor veel te klein, en viel steeds om door het gewicht. Ik noem deze droom nu, omdat ik na een aantal weken dit blogconcept opende om te kijken of het nog wat soeps was, en het fietsje in de keep calm-afbeelding zag. Ik vroeg me toen al af waarom er zo'n random fiets in zat. Dus nu heb ik mijn antwoord. Ook kreeg ik gisteren een 'keep calm'-kaart. Dus hoog tijd om deze blog te posten. Like deze post maar als je dit soort droomlogica begrijpt.

Ik leerde dat het vouwfietsje voor mijn lichaam stond, en de zware tassen voor de bagage van andermans energie. Vooral die van mijn moeder had ik op me genomen: haar emoties en denkbeelden over inkomen verkrijgen (what's new). Het fietsje stond dan ook voor haar huis geparkeerd, om de post terug te brengen, alleen was ik nog bezig uit te zoeken wat allemaal van haar was, wat van anderen, en wat mijn eigen werk was. Overigens had ik die dag behoorlijk hard gefietst op mijn real-life vouwfietsje met een zware rugzak, en heb ik laatst gesolliciteerd bij post.nl. Dit is dus hoe persoonlijke symbolen ontstaan. Vervolgens heeft dit me geholpen om ook bewust de energetische bagage sneller te laten verdwijnen. Als ik de droom niet had geïnterpreteerd, was dit ook wel verwerkt, maar langzamer. Vooral het doen van een healing op mijn droom, hielp daarbij. Ik ankerde mezelf en verbond me met mijn zon (hogere zelf) - zie, ik heb mijn docente niet nodig, ik kan dat gewoon zelf - en vroeg aan het droombeeld wat erin mocht gebeuren. Als vanzelf verdween de bagage van de anderen van de vouwfiets, die terstond groter werd in vergelijking met de bagage achterop. Nu is het een fiets van normale grootte geworden, omdat ze de last draagt die bij haar past, die waarop de fiets is berekend. De postvouwfiets bracht me verder op een thema waar ik de avond tevoren over had gepraat: de kracht in een klein en gevoelig lichaam te vinden en niet van mezelf te verwachten dat ik fysiek net zoveel kan als iemand die groter en sterker gebouwd is dan ik. En doordat ik dit lichaam heb, merk ik het meteen aan mijn fysieke signalen als ik andermans energie op me neem: in feite een heel handig mechaniek. Net zoals een vouwfiets een handig mechaniek heeft, en prima z'n werk doet, ook al is ie zo klein en laat hij zich opvouwen om maar niet teveel ruimte in te nemen. Echt, grotemensenfietsen zouden voor de lol eens een keertje moeten incarneren als vouwfiets, om wat nederigheid te leren.

Dit is maar een klein voorbeeldje van hoe het dromen duiden voor mij werkt. Ik heb er nog veel meer in te ontdekken, wat dat astrale stuk betreft, en waarschijnlijk snap ik er nog maar een miniem stukje van. Maar ik ben blij dat ik dit inmiddels heb geïntegreerd en ik vind het wel goed zo.

zondag 8 maart 2015

Het genereren van mogelijkheden

Dit was twee weken geleden in Frankrijk, toen ik vond dat de appelcrumbleappels ook even op de foto moesten voor ze in de oven gingen, en de onschuld van appelwangetjes en een ruitjesschort door slechte belichting onontkoombaar veranderde in een dreigende atmosfeer die associaties oproept met Sneeuwwitje.

Volgens Human Design ben ik een Generator. Voor ik losbrand in een verhaal over geduld, mijn plannen voor de zomer en het volgen van mijn hart, laat ik mijzelf toelichten.

Human Design is een systeem dat is samengesteld uit de moderne en de antieke wetenschappen. O.a. de astrologie, genetica, i tjing, kabbala en het chakrasysteem. Aan de hand van je geboortetijd en -plaats berekent het je blauwdruk: jouw design als mens. Dit is het voertuig waarin je door het leven gaat. Dit voertuig kan vier verschillende types hebben: de Generator, Manifestor, Reflector en Projector. Je persoonlijkheid, die denkt dat het de touwtjes in handen heeft, zit in feite achterin dat voertuig en heeft als enige functie om bewustzijn te creëren over je leven. Jouw hoofd met z'n (geconditioneerde) ideeën over wie je bent, is dus niet het centrum dat jouw beslissingen aan zou moeten sturen! Dan loopt dat voertuig in de soep. Jouw beslissingen kunnen het beste worden aangestuurd door jouw persoonlijke motor, en genomen worden op basis van jouw innerlijke autoriteit.

De waterturbine in Frankrijk, die genoeg gratis stroom opwekt voor een ingenieus systeem van elektrische kacheltjes in het chateau

Per type zitten daar verschillen in. 70% van de mensen is een Generator, en ongeveer de helft daarvan heeft een 'sacrale' motor. Dat betekent dat je energie wordt opgewekt in je onderbuik, in het centrum van de ultieme creatie. Deze mensen hebben dus een enorme voorraad energie. Hier hebben ze toegang toe, mits ze hun innerlijke autoriteit maar als leidraad nemen. Twee opties: je onderbuikgevoel volgen of je emotie-golf afwachten. Anders loopt dus 70% van de mensen (en die overige 30% trouwens ook, al hebben die types minder energie tot hun beschikking en een andere autoriteit) tegen een burn-out aan. Geen wonder dat er zoveel burn-outs op de wereld zijn. Want onze maatschappij is niet ingericht op het volgen van je innerlijke autoriteit, tenzij je toevallig een zeldzame wil-gedreven Manifestor bent, die met zijn acties kan initiëren wat hij wil. Maar de meeste mensen (91%) kunnen niet initiëren en vanuit zichzelf in actie komen. Zij moeten wachten tot er een impuls van buitenaf komt. Net zoals een waterturbine alleen energie opwekt als er water doorheen stroomt.

Ik vind dit systeem een enorme eye-opener. Het heeft me veel inzichten gegeven in dingen die ik voorheen niet eens kon benoemen, en is helend wat dat betreft. Zelfkennis is een medicijn. Naast de korte samenvatting van hierboven, is Human Design ontzettend complex, iets waar je je hele leven op zou kunnen studeren. Waar ik het nu over wil hebben, is het afwachten op een impuls uit de buitenwereld, en vanuit mijn onderbuikgevoel beslissen of dit wel of niet iets voor mij is. Want dat is mijn persoonlijke strategie. Als je je afvraagt wat de jouwe is, vul dan hier je gegevens in: http://www.jovianarchive.com/Get_Your_Chart (En laat vooral een reactie achter, want ik ben benieuwd wat voor type je bent!)

Het is zo opladend, om in het bos te zijn, als je een open, omhullend aura hebt dat de omgeving in zich opneemt - niet alleen voor Generators een noodzaak om deze regelmatig op te schonen!

Dit betekent dus dat ik veel geduld zal moeten uitoefen, terwijl mijn motor stationair aan het draaien is, en mijn drijvende kracht die van een auto is die telkens wil opstarten. Story of my life. In ieder geval de laatste twee, drie jaar. Het thema van een Generator is dan ook: frustratie. Dat wil zeggen: zijn leven is frustrerend wanneer hij zijn innerlijke autoriteit niet volgt. Maar als hij dat wel doet, lo and behold, dan zijn het super-creatieve en gedreven mensen, die bevrediging ervaren in hun werk, relaties en leven. Toch zullen ze niet vanuit zichzelf die creatie kunnen initiëren. Hun aura zit zo in elkaar, dat ze automatisch aantrekken wat correct voor hen is: als Generator heb je een open, omhullend aura, dat als een soort fontein creatieve energie verspreidt en de hele omgeving in zich opneemt. Je hoeft dus niets te doen. 'Let your aura do the talking'.

Ik zie de overlap tussen het volgen van mijn onderbuikgevoel en het volgen van mijn hart. Mijn hart weet het eerder dan mijn onderbuik*, maar mijn sacrale centrum bepaalt of ik er ook de juiste (fysieke) energie voor zal hebben op dat moment. Je kunt dus even op je innerlijke respons moeten wachten als je dat type bent. Maar op dit moment zeggen mijn hart en onderbuik JA tegen: wil ik deze zomer naar een vredescentrum in Frankrijk gaan? Daar heb ik vorige week namelijk gevrijwilligt - daar zijn al deze foto's van, zonder al teveel details op internet te spuien. En ik ben uitgenodigd om zo'n twee maanden als kok te helpen in de keuken. Een super mooie kans. Maar mijn hoofd heeft z'n bedenkingen: dat duurt nog 4 maanden, hoe weet ik zeker of het dan nog wel past in mijn leven? En: ik moet eerst weten wat mijn vriendje gaat doen, want zijn leven zal de komende maanden enorm veranderen. En: kan ik niet beter een zomerbaantje nemen dan vrijwilligerswerk doen? En: kan ik überhaupt niet beter een baantje nemen? Nou ja, je kent het wel. Hoofd-dingen.

Maar mijn hart is zeker, en opent wijd. Mijn onderbuik laat een tevreden gebrom horen als ik eraan denk. En in de tussentijd kan ik erop vertrouwen dat er nog meer van zulke mogelijkheden op mijn pad komen, en dat ze correct voor me zullen zijn. Zonder wanhopig te gaan proberen initiëren, trek ik vanzelf de juiste omstandigheden aan. Dan zit ik in mijn flow. Want dat is het wondermooie kanaal dat bij mij geactiveerd wordt zodra ik mijn onderbuikgevoel volg. Het kanaal dat alle synchroniciteiten, intuïtief-afgestemde acties en magie in mijn leven brengt. En ik moet zeggen, sinds ik mijn onderbuikgevoel volg, vliegen ze me om de oren!

Ik ontmoet mensen die ik al in geen tijden meer heb gezien, door precies op het juiste moment op te duiken in het stadsbos of op de markt. Ik krijg spontaan berichtjes van andere dierbare vrienden, omdat mijn aura ineens van alles aantrekt dat me verder kan helpen. Ik besluit weer eens op vacatures te zoeken en zie dat er nét een passende bij mij in de buurt zit. De flow van inspirerende mensen in mijn leven is enorm. Dit is een niet onbekende dynamiek voor me. Als ik creatief (sacraal) bezig ben, gebeurt dit meestal. Maar het lukte me nooit om het vast te houden. Nu blijf ik gewoon in die energie, en ontvouwt elke dag zich als een geschenk vol met wonderen. Ik hoef niets vast te houden, ik hoef alleen maar mijn onderbuik te ontspannen, en mijn gevoel van 'daar heb ik zin in' te volgen. En het gevoel dat ik heb, is van zo'n ademende ruimte in mijn lichaam, zo'n onbelemmerde flow tussen mijn 1e en 8e chakra, dat ik me zelfs uit mezelf af begin te vragen: hoe kan ik deze liefde en levenslust en creatieve energie gebruiken? Niet alleen voor mezelf, maar ook voor de wereld om me heen? Want plots heb ik er zoveel van, en wat is meer natuurlijk dan deze overvloed te delen?

*zie The Power of the Heart, waarin met onderzoek wordt onderbouwd hoe intuïtie werkt: in een experiment met nare en mooie foto's, wist de hartslag al 20 seconden voor het zien van het beeld dat er een negatieve aan zat te komen! Waarbij aangemerkt werd, dat deze intuïties in het dagelijks leven ook langere tijd van tevoren kunnen opkomen. Pas nadat je hart het weet, wordt er een reactie-signaal naar je hersenen gestuurd, en die stuurt het vervolgens naar je onderbuik. Een voetnootje voor de mentaal-georienteerde mensen onder ons.

--

Wil je een Human Design Reading aanvragen? Ik ben geen gecertificeerde analist, maar gebruik mijn intensieve studie van Human Design om mijn energetische Reading mee aan te vullen. Zo ontdek ik vanuit mijn intuïtie direct waar jouw knelpunten op dit moment liggen en kan ik levensthema's zichtbaar en helder maken. Zie mijn website voor informatie over de Readings die ik aanbied, en als je interesse hebt, stuur me een mailtje met vermelding van Human Design!