donderdag 19 februari 2015

Reïncarnatie

Heb je ook wel eens dat je rustig aan het mediteren bent en dan ineens terechtkomt in de herinnering aan een vorig leven? Nee? Over de inhoud ga ik verder maar niets vertellen, want de laatste keer dat ik dit probeerde, werd het enigszins freaky gevonden. Zelfs als mensen open-minded zijn, hebben ze al snel zoiets van 'ja, ik geloof wel dat er meer tussen hemel en aarde is, maar dit wordt me iets te concreet'.

Toch is het zo gemakkelijk om toegang te hebben tot informatie uit je hogere zelf of essentie. Het is anders dan het je herinneren van een droom. Het is niet ongrijpbaar, zweverig of etherisch. Het is eerder alsof je je plotseling een film uit je kindertijd herinnert. Je kunt bepaalde scènes nog voor de geest halen, wellicht een aantal personages, maar de volledige plot is weg, hoewel de sfeer je nog bijstaat, in flarden. Als je je ogen dichtdoet, verschijnen echter alle beelden die je nodig hebt voor je geestesoog. Alsof de film weer gaat draaien omdat je ernaar kijkt. Ondanks dat de rollen gespeeld worden met schmink, pruiken en kostuums, kun je de acteur erachter herkennen. Hij of zij speelt immers ook in de film waar je nu in leeft. Je ziet het aan de ogen. Je ziet het altijd aan de ogen. Die zuigen je naar binnen, recht de ziel in. Of ze nu blauw zijn of bruin, ze zijn altijd hetzelfde.

Tandraderen schuiven in elkaar en beginnen te draaien, en er wordt een groot licht geworpen op de situatie waar je nu in zit. Ah, dus zo zit het in elkaar. Er is sprake van karma. Er moet iets afgelost worden.

Alles heeft een betekenis, een zin. Toegegeven, in het geval van een jong, plotseling sterfgeval, zoals recentelijk in mijn omgeving gebeurde, is het absurd om hierover na te denken. Maar we zijn meer dan alleen ons vlees en bloed. We zijn spirituele wezens met een menselijke ervaring. Het leven houdt niet op bij de dood, maar ontstijgt de dood. Zowel tijdens het leven als erna. En soms wordt er even een stukje van de sluier opgetild, en kun je een stukje van the bigger picture zien. Voor mij is dat een troost. En ik bid, ja, ik bid, ervoor dat een stukje van die eeuwige liefde en troost, hoe klein ook, de nabestaanden zal bereiken.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen