vrijdag 28 november 2014

Prim(er)a energie

Het was maandagochtend. Ik liep door een parkje, en voelde de herfstzon op mijn gezicht. Ik bleef even stilstaan.
Mijn bestemming was de Primera, om een pakje op te sturen. Er liep een hondenbezitter langs, die naar me keek. Ik bleef staan waar ik stond en begrensde mijn aura. Ik begon op te zien tegen het bezoek aan de Primera, in een beetje een armoedige wijk met veel allochtonen en tienermoeders. Terwijl ik daar zo in de zon stond wapende ik me alvast met een extra dikke rand tegen het tl-licht, de straling en de winkelmedewerkers. Ik voelde me al snel een beetje gedeprimeerd. Had ik me weer laten inpalmen door de negatieve energie, aangestoken door de hondenbezitter?

Maar ik had die zon naar binnen laten komen. Flow, ruimte en moeiteloosheid in mijn hart. En ineens had ik een inzicht. Het gaat er bij energetische bescherming niet om dat je datgene van buiten niet binnen laat komen, met alle muurtjes en weerstand vandien. Het gaat erom dat je je eigen licht naar buiten laat stralen. Je zon is de beste bescherming. Zo creëer je innerlijke ruimte, energetische ruimte, die gevuld is met zoveel positieve energie, dat er geen plek meer is voor negatieve energie van buitenaf. En daarmee verhoog je ook nog eens de energie waar je gaat.

Aldus verlicht liep ik de Primera binnen. Als ik in mijn specifieke (tl-licht, straling, ongelukkige winkelmedewerkers) weerstand was gebleven, had ik ongetwijfeld de angst voor een negatief gebeuren in de Primera waargemaakt en vooral tl-licht, straling en ongelukkige winkelmedewerkers waargenomen. Nu glimlachte ik naar de winkelbediende, zei haar gedag en bedankte vriendelijk voor het bonnetje, zonder iets terug te verwachten, gewoon vanuit het plezier om dat lichte ruime gevoel in mijn borst te voelen en naar buiten te laten komen. Ze glimlachte terug en reageerde erop. Het was een fijn en licht contact. Ik liep de Primera uit met een verhoogde energie, in plaats van met een verlaagde.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen