woensdag 5 november 2014

Lunchcafé de Verleiding #3

Het Lunchcafé waar ik twee maanden heb gevrijwilligd, is niet meer. Ik had het verwacht, maar niet zo snel. Het liep namelijk niet: er waren nauwelijks klanten. De winkel waar het was opgezet, Inspiratiewinkel Ana Sofia, heeft niet de middelen om zoiets lang vol te houden. Ze zouden het nog tot december de kans geven, maar het is met ingang van deze week gestopt. Geeft niet, ik was mijn bakens al aan het verzetten.


Het was een fijne ervaring, en een nuttige. Eentje waar ik zeker nog wat aan ga hebben, voel ik. In mijn eentje in het diepe gegooid te worden, maakte me weerbaar. En om bijna onbeperkt mijn creativiteit te mogen gebruiken, in een fantastische winkel met lieve mensen en bijzondere ontmoetingen, is iets waar ik heel dankbaar voor ben. Ik ben ervan overtuigd, dat wanneer je iets creëert, wat het dan ook is en hoe klein het ook is, dit altijd goed is. Beter nog, het is een heldendaad, en niets minder dan dat. Niet dat het nou zo ongelooflijk moeilijk is. Maar - hoe zal ik dit zeggen - omdat alles wat gecreëerd wordt, een expressie is van liefde. Soms is die liefde er wat moeilijker in terug te vinden, dat klopt, maar het is altijd iets wat gemanifesteerd werd door iemand die dacht dat hij of zij het juiste deed. Iedereen denkt altijd dat hij of zij het juiste doet. Daar, een wegwijzer naar non-dualiteit.


De vrijheid om onbeperkt te creëren, is in mijn ogen het grootste geschenk wat iemand kan geven. En deze vrijheid te gebruiken, te ontvangen, en vanuit vreugde in daden om te zetten, is een bijzondere prestatie. Er kunnen namelijk heel wat stemmetjes tussen zitten. Angst, normen en waarden, overtuigingen, belemmeringen. Je kent het wel. Voor je persoonlijke groei is het spannend om te zien wat er gebeurt als je die dingen aangaat. Als je ondanks de angst, gewoon doorbuffelt. Niet in ontkenning of stoerdoenerij, maar in acceptatie. Als die angst vervolgens weer wegebt - grijp 'm niet vast en hij doet dat vanzelf - kun je merken hoe belangrijk deze stap voor je was. Nadat ik zonder horeca-ervaring voor het eerst een sandwich had opgediend, voelde ik me als een kind dat voor het eerst op de kabelbaan was geweest. Exhilarated.



Al snel was ik in mijn element. Ik bedacht elke week een recept voor op Facebook, en elke donderdag zorgde ik dat het op voorraad was. Zo heb ik gember-citroenbonbons gemaakt, notenpasta en cashewkaas. De bonbons bleven liggen, maar het potje pecan-amandelpasta was helemaal leeggeschraapt, met het dringende verzoek om meer. De cashewkaas heeft helaas geen kans gehad, maar die vindt z'n weg nog wel. 


De afgelopen twee maanden was mijn leven ingevuld zoals ik het graag wil zien. Echt, ik kon me niet meer wensen! Ik heb vertrouwen gekregen in mijn innerlijke stem, die zegt dat ik nu niet moet pushen om een inkomen te krijgen. Ik heb de intentie, ik heb de motivatie, ik doe de dingen. Het komt vanzelf wel goed. Soms is het maar beter dat je niet weet wat de volgende stap is, las ik ergens (bedankt Stefan ;) ). Ik wacht rustig met lege handen, en ben dankbaar voor wat ik heb ontvangen. 

3 opmerkingen:

  1. Wat een fijne positieve blog! Wat fijn dat je je zo voelt terwijl het lunchcafé gestopt is. Lijkt me een heel mooi iets om verder mee te nemen naar wat er dan ook maar op de pad komt. Misschien moeten we samen een lunchcafé openen! ;)

    Mmm.. notenpasta moet ik ook weer eens gaan maken.. altijd alleen maar pindakaas.. ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jaaa, samen een lunchcafé openen! Met als verassing van de chef raasdonders met hete bliksem.

      Ja, is lekker he!

      Verwijderen
  2. Jammer dat het lunchcafé gestopt is, maar fijn dat het voor jou niet vervelend is :) Ik ben dan wel erg benieuwd wat voor nieuwe plannen je aan het maken bent! (Tenzij je iets anders bedoelde met bakens verzetten.)

    Bij je "vanuit het juiste handelen"-verhaal steken er in mij kwade stemmetjes op die willen discussiëren, maar je blog is aanstekelijk positief genoeg om ze de kop in te drukken :)

    Als jullie samen een lunchcafé openen, kom ik lunchen.

    BeantwoordenVerwijderen