donderdag 13 november 2014

Knollenparade

Een tijdje terug plaatste ik bovenstaande foto van de overweldigende voorraad knollen die wij in de herfstmaand hebben geoogst. Inmiddels hebben we al heel wat klaargemaakt, en niet alleen maar stamppotten. Er zijn overigens nog geen inzendingen voor 'Kwestie Stamppot', dus bij deze blaas ik het project af. Ik vind de vraag of er wel mooie foto's van stamppotten kunnen worden gemaakt bij nader inzien toch niet zo interessant. Er is zoveel meer in de wereld dan stamppot. Dus, om een kleine greep aan mogelijkheden te laten zien, speciaal voor u, een knollenparade. 


Allereerst: deze aardperen kwamen de gelederen versterken. 

Koolraap - wortelstamppot. Bij deze: de slechtste stamppotfoto ooit. Je kunt niet zeggen waar het bord ophoudt en de stamppot begint. Sinds deze oninteressante maaltijd (zelfs de augurken, appelmoes en tofu hielpen niet) ben ik eventjes stamppot-af. Gelukkig voerde mijn reis me verder in knollenland. 

Pompoen-worteltaart. In het echt was hij veel oranje'er. Maar de bodem blijft grijs: die is gemaakt van boekweitmeel. Ik kreeg er veel negatieve reacties op. Onder andere van de kettingrokende vriendin van mijn schoonmoeder, die zonder het te vragen een stuk had gegapt. Ha. Ik vond het een heerlijke, gezonde taart.

Pastinaakfrietjes. Als in 'chips'. Niet als in 'patat'. Met venkel en dragon. Hier gingen drie pastinaakwortels in. Chips maken is de perfecte manier om van je overschot aan knollen en wortels af te komen. Het water verdampt door het bakken op hoge temperatuur. Ik heb deze achter elkaar opgegeten, zo lekker waren ze.

Meiknollen-kerriechips. Bij deze verklaar ik de meiknol tot de goorste knolgroente die ik ken. Scherp, koolachtig, radijsachtig. Het doet me denken aan die keer dat ik in mijn studententijd onder het mom van experimenten (ja, ik heb ook mijn ruwe periodes gehad) een enorme rettich op de markt kocht. Die vervolgens een stille dood stierf, als een walvis aangespoeld in mijn koelkast. Die koelkast waar ik overigens nooit geld voor heb gekregen toen ik daar weg ging. Tja, soms blijven zulke dingen jeuken…

Aardpeer-pastinaaksoep, met boterbonen en tahin. Ik wist niet goed wat ik van de smaak van de aardpeer moest vinden, of wat ik ermee moest doen, culinair gezien. De leidster van de stadstuin raadde me aan er om toetjes mee te maken. Maar ik denk dat zelfs ik niet zover zou gaan. Brr. Na deze soep voelden ik en mijn vriendin ons allebei nogal zwaar en moesten we even gaan liggen.

Knolselderij-peer-gembersoep, met kikkererwten en venkel. Deze was daarentegen verrukkelijk zacht, licht, kruidig en verwarmend.

Daarnaast heeft mijn vriend nog een keer een tajine met pompoen gemaakt, voor het eerst in zijn leven. Maar dat was op een avond dat ik ongesteld was en er gasten waren en daar had ik mijn handen al vol aan, dus ik heb geen foto gemaakt. De bietjes hebben geen bestemming gevonden, behalve als aas voor fruitvliegjes.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen