maandag 6 oktober 2014

bedankt, hoofd, voor deze poëtische aardappel

of het nu door de stand van de sterren komt
of door de maan en mijn hormonen
ik voel me vandaag eenzaam
en droom de verkeerde dromen
ik ga naar buiten en koop eten
maar de lege schappen blijven
ik zink in mijn midden en
mijn licht kan niet beklijven
een oud klein meisje kijkt me aan
met de ogen van mijn grootmoeder
en verandert in mijn angst
mijn onschuld te doen sterven
ik ben aan het gebeuren
de lampion gaat aan
soms duren dingen langer
dan je innerlijk kunt verstaan
en daarom schrijf ik nu een gedicht
met sinterklaasrijm, het is geen gezicht
want zelfspot en melancholie gaan moeilijk samen
ach ja, het zij zo en amen.

1 opmerking: