woensdag 29 oktober 2014

Dubbelspi en het Reliëf van het Moment

deze blog bevat filosofische gedachten en een accumulatie van oneliners en een beetje onzin

Hallo beste mensen, ik wou het vandaag met jullie hebben over dubbelspi en de intense groenheid ervan. Allereerst: wat is dubbelspi? Velen van jullie lopen al enige tijd met deze vraag te worstelen. Welnu, talm niet langer op de drempel van de kennis, maar neem mijn hand en stap eroverheen. Dubbelspi is de naam van mijn favoriete detoxsmoothie. Hij bevat fruit, spirulina en spinazie. Soms, als ik mezelf heb herinnerd aan het Reliëf van het Moment, voel ik dat ik de dubbelspi weer nodig heb. Even een shot alkaliserende voedingsmiddelen, weet je. Met de juiste voedsel krijg ik grip op mijn aarde-element.

Deze foto maakt inzichtelijk dat spirulina een alg is. En een soort groen monster. 

Daarbij is spinazie het enige dat rijmt op de achternaam van mijn vriendje. Het wordt tijd dat ik hiermee mijn voordeel doe in een sinterklaasgedicht. En verder geeft het woord dubbelspi mij gewoon een badass-gevoel.

Dan, wat betreft het Reliëf van het Moment. Misschien dat ik deze term heb opgepikt in een mindfullness-gerelateerd artikel. Maar als ik het google, vind ik niks, behalve dan talloze hits met 'relief' als Engels woord voor opluchting. Dus misschien heb ik het ergens gehoord. Of gedroomd. Doet er ook niet toe, het bestaat en heeft nu een functie. Voor mij het betekent het dat alles wat er in het moment is, nodig is om dat moment te vormen. Het goede en slechte, het lichte en donkere: het Reliëf van het Moment. Zie het als een soort Romeins beeldhouwwerk met veel clair-obscur. Dat is handig, voor een beelddenker. Als je eens je aandacht richt op wat er allemaal is op dit moment, kan je het voor jezelf opsommen. Dat is weer erg handig voor een lijstjesmens. Bijvoorbeeld, eentje van gisteravond:

Donker: mijn buik zeurt (ik heb onregelmatig gegeten vandaag)
Dieper stukje donker: ik maak me zorgen om mijn financiële situatie (ik moet dit, moet dat)
Schaduwen hier en daar: ik voel dit, voel dat (deze emoties zijn nog niet geïntegreerd, moet ik ermee aan de slag?)
Grijs plateau: ik zit in de stoel
Lichte toppen: de muziek is prachtig
Stralend licht: het lamplicht is van goud

Even kort door de bocht: door het te accepteren, geef je je eraan over. Niet alles hoeft egaal te zijn, of goed. Je mag de donkere stukjes benoemen zoals ze zijn. En het moment wordt gloedvoller en dieper dan daarvoor. Je haalt je verstrooide aandacht terug en bundelt deze in een bewustzijn dat plots een omvattende kwaliteit heeft. En dat is lekker. Alles waar je je bewustzijn op richt, wordt groter. Hierbij moet gezegd worden, dat het de kunst is om je tijdens dit proces niet te verliezen in bovenstaande parenthesen. (Parenthese betekent: datgene wat tussen haakjes staat. Dit is een parenthese.) De gedachten over wat je waarneemt, voelt en denkt. De gedachten over de gedachten over wat je waarneemt, voelt en denkt. De verhalen die je hoofd maakt. Maar als het gebeurt, accepteer dat dan toch ook weer als een onderdeel van dit Reliëf. Het heeft geen zin om je te verzetten tegen wat er al is. Let wel, het Reliëf van het Moment leidt nergens toe. Het is een manier om het 'nu' te verdiepen. Ik vind het zelf al fijn genoeg om de woorden te denken en dan gaat de rest inmiddels vanzelf. Misschien dat het Reliëf een stukje lichter is geworden nadat je dit hebt gedaan, maar dat is niet het doel. Want als het je doel is, zal het je niet lukken.

Dan nog even over Stamppot Augurkje. De eindstand is 2 tegen 5 in het nadeel van de stamppotfoto's. Ik moet zeggen, dit betreur ik zeer. Ik had gehoopt dat de lezers van mijn blog toleranter zouden zijn ten opzichte van stamppot met augurken in een bloemetjesbord. Die hebben ook bestaansrecht, weet je. Oké, wat een onzin, sorry jongens. Maar het is sowieso stamppottentijd. Enes en ik hebben nog heel wat knollen en andere wortelgroentes liggen. Veel ervan heeft hij meegenomen van zijn stage, waar beschadigde of te kleine groentes worden meegegeven aan de stagiaires en medewerkers van het bedrijf. Een soort kromkommer-idee.

pompoen, zoete aardappel, wortel, knolselderij, meiraap, koolraap, pastinaak, aardappel, bietjes

Dus mocht ik weer eens stamppot gaan maken (zoals bijvoorbeeld Hete Bliksem), dan zal ik niet nalaten de foto's hiervan te delen en kun je weer 'ja' of 'nee' klikken. Met als centrale vraag: kunnen stamppotten er wel appetijtelijk uitzien? Als je inzendingen hebt, mail ze naar roosstokkel@hotmail.com onder vermelding van het codewoord 'kwestie stamppot'. Dan kunnen we de kwestie van alle kanten bekijken. Een bloemetjesbord is niet verplicht.

Goed, bedankt, dat was het weer voor vandaag. Ik hoop dat je er wijzer en ook een beetje minder wijs van bent geworden, want zeg nou zelf, is het niet heerlijk om af en toe je lange witte baard af te scheren?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen