zondag 3 augustus 2014

Vakantietegenvallers en dankbaarheden


 We begonnen onze gezamenlijke vakantie op het festival De Dag buiten de Tijd in Utrecht. Dit viel enigszins tegen. Volgens de Mayakalender is 25 juli de dag tussen het oude en het nieuwe jaar. Dit vierden ze massaal met een vuurceremonie waaraan alle deelnemers aan het festival meededen. Dit hadden we niet verwacht. Toegegeven, ik had vooral de eettentjes op de website bekeken. Verder dacht ik dat het een soort beurs zou zijn met workshops. Maar ze wilden echt een bepaalde energie neerzetten, samen rituelen doen, gele kleding dragen en eenheid creëren. Ook lagen er bijv. schoonmaakspullen bij de wc's, voor de bezoekers. Dit om ieder zijn of haar steentje bij te dragen aan het schoonhouden van het festivalterrein. Ik voelde me niet echt dankbaar en verlicht, terwijl ik daar rondliep. We konden geen aansluiting vinden bij het energieveld, en er hing me toch een ingewikkelde, hoge energie! We waren niet goed geaard. De aarding-yoga 's ochtends hadden we gemist, en de yoga 's middags ging niet door. 

Zie mij zweven.

 Wel was er lekkere glutenvrije pizza! Zo vind je toch wel momenten om dankbaar voor te zijn, en even te aarden.

De dag erna: op naar Drenthe, om op het huis te passen van twee lieve mensen: Lense & Irma. We kennen ze nog uit Ecolonie en ontmoetten ze weer via een vriendin. Wonderlijk hoe ontmoetingen soms in en uit je leven gaan. Weer iets om dankbaar voor te zijn. Er liepen kipjes rond, grote kippen, fazanten, duifjes een oude poes en zelfs een konijntje. Ook dit was niet echt mijn ding: de dieren waren voor mij behoorlijk wennen. Ze stonken en poepten. Ik herinnerde me dat een vriendin van mij haar eerste eczeemuitbraak had door kippenpoep. Ik voelde me nerveus, omdat deze dieren wel aan ons toevertrouwd waren. Vooral de blinde, dove poes deed een beroep op mijn empathie. Soms wilde ze op schoot liggen, en soms wilde ik dat ook, maar vaker ook niet. En dan moest ik haar echt wegduwen, omdat dat de enige manier is om contact te maken. En dat voelde zo gemeen. Hierboven is het fijne tuinhuisje te zien, waar 's ochtends de zon schijnt.

Enes was verliefd op de schommelstoel.

We konden niet echt grote fietstochten maken samen, aangezien de mannenfietsen zo hoog en onverstelbaar waren dat Enes na 50 meter al zadelpijn had. We gingen toen maar samen met de bus naar Stadskanaal, om cadeautjes voor Lense en Irma te kopen. Het was daar niet zo mooi, maar ach, soms maak je er maar wat van.

Los van elkaar hebben we wel fijne fietstochten gemaakt. Ik op missie naar een hunebed, met een stukje broodnodig verdwalen inbegrepen. Pas als ik verdwaal, kan ik me echt overgeven aan de natuur.  En aan mijn eigen natuur. Heerlijk om zo te fietsen, waar het dan ook is. Met alleen een kaartje, wegwijzering en je eigen intuïtie de omgeving verkennen in je eentje.

Om een of andere reden heb ik vooral selfies genomen en is er vrij weinig fotomateriaal van de omgeving. Misschien omdat ik me een beetje verloren voelde, en even bij mezelfie moest komen? Dit is de enige foto van het huis. Overigens tokte ik aan het einde van de week vrolijk mee met de kipjes. 's Avonds, als het bedtijd was, zaten ze allemaal zo schattig opgepropt op een plankje bovenin, te wachten tot wij het hek zouden sluiten. En aan het einde van de week heb ik zelfs twee eitjes gegeten. Kortom, mijn weerstand tegen het fysieke, dierlijke is wel weer even uitgedaagd. 

En ter ere van Enes' verjaardag samen een dagje Arnhem, dat ook tegenviel, net als het festival. Tja, als we samen de dag beginnen terwijl één van ons moe/geirriteerd/nerveus is, voelt de ander zich in no time ook zo, en dan kunnen we van de buitenwereld wonderen verwachten om ons weer een goed gevoel te geven, maar in de praktijk werkt het niet zo. Na een ochtend vol gekibbel, broeiende irritaties, hitte, een vieze, vette, te dure champignonsalade, en een paar dreigementen om weer in de trein te stappen, waren we de weg flink kwijt. Tip: als je de weg kwijt bent, vraag dan iemand in een biowinkel om hulp. Dat zijn over het algemeen aardige mensen. En in dit geval een aardige jongen met een smartphone. Ik vroeg naar de lunchroom Rawsome. Hier serveren ze rauw, 100% plantaardig en glutenvrij voedsel. We konden er heerlijke mangotaartjes en brownies kopen, en dan naar Park Sonsbeek om de buit op te eten. Dat was mijn plan. En soms moet je daaraan sticken, wat er ook gebeurt, weet je. Toen we binnenstapten, zakte onze irritatie langzaam maar zeker weg. We hebben daar de hele middag gezeten. Met groene sapjes, een groene smoothie en vooruit, ook waterkefir, spoelden we de herinnering aan die vieze champignonsalade en al die verhitte discussies weg, koelden we af, en kregen we nieuwe energie. Eindelijk, DIT was onze vibe! Ik kreeg nog een lepeltje Liquid Aminos gevoerd, een soort sojasaus met allemaal eiwitbouwsteentjes erin, wat smaakte naar maggi. Eiwitten zijn aardend, trouwens. Een middag om dankbaar voor te zijn. Net toen we Park Sonsbeek binnen wilden stappen met onze taartjes, begon het keihard te hozen. Alleen maar een teken dat we hier nog eens terug moeten komen, om de rest van Arnhem te ontdekken. Ik vond het een erg leuke stad. En als we in balans zijn, is het vast een nog leukere stad. 

5 opmerkingen:

  1. Je vertelt het altijd zo dat ik toch een beetje moet lachen om de dingen die je tegenvielen, maar niet omdat ik je uitlach of zo :P Jammer dat het één en ander tegenviel, maar gelukkig waren er - zo te lezen - ook leuke momenten. Op de eerste twee foto's na ziet 't er ook wel uit alsof het leuk was; wellicht dat de zon daar ook bij hielp? De vakantie irritaties kent iedereen wel, denk ik, maar ik vind het wel dapper dat je dat hier gewoon deelt. De meeste mensen slaan dat stukje over in hun verslag ;)

    Rawsome is echt 200 meter van mijn huis :P Maar toch moest ik met Google Maps opzoeken waar het zit. Zelf ben ik niet zo'n fan van Arnhem (vooral door de sfeer), maar als het lekker weer is en de stad leeft, kun je er wel goed vertoeven. Jammer dat jullie bezoek aan Sonsbeek in het water viel, want dat is wel één van de mooiere plekken, maar ook daarvoor geldt dat het weer mee moet zitten. Als het regent, is Arnhem een depressieve plek (vind ik). Als jullie terugkomen, is de bibliotheek trouwens ook wel een aanrader; mooi gebouw, met gaaf café en restaurant en een cool dakterras. En het is een bibliotheek, dat doet het bij mij altijd wel goed :P Roof garden was ook wel een bezoekje waard geweest, maar afgelopen weekend was voorlopig (tot volgende zomer ws) hun laatste weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik zie nu voor het eerst de 'beantwoorden'knop trouwens. En ik heb al heel lang in mijn achterhoofd dat ik je nog zou laten weten hoe ik je boekje vond! Ik had er toen op willen reageren onder je blog maar vond dat gezien het onderwerp van je blog niet helemaal passend. Maar ik heb het met plezier gelezen. Ik kwam er pas echt in toen hij bij die viking was, toen werd het wat serieuzer/dieper, al waardeer ik dat het verhaal in principe luchtig bedoeld was ;) En ik vond ook inderdaad dat je filmisch schrijft, vooral in de vechtscenes. Wat een held, die Blauwe Nepkeizer, en wat een kameraadschap!

      Verwijderen
    2. Cool, leuk om te horen (/lezen)! :)

      Verwijderen
  2. Oh mooi :)
    Hm ja, scherp opgemerkt van die zon! Ik heb natuurlijk wel de leukste/meest vrolijke foto's uitgezocht.
    Haha, gelukkig maar, dan weet ik dat ik niet de enige ben!

    Oh echt?! Haha, dat is wel grappig.
    Ik vond de sfeer in Arnhem in ieder geval een stuk fijner dan bijv. Sneek of Zwolle. Maar kan me voorstellen dat dat anders is als je er woont. Ik woon tenslotte ook in Sneek/Zwolle :P Dank je voor de tips, ik zal ze onthouden voor de volgende keer! Park Sonsbeek zag er ook echt mooi uit van buitenaf. Roof Garden had ik gecheckt, maar er was niet veel bijzonders die dag, dus jammer, misschien volgend jaar weer ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hmm, weet niet of het te maken heeft met er wonen. Nijmegen vind ik namelijk nog steeds geweldig, ook na bijna twee jaar daar gewoond te hebben. Nijmegen is bourgondischer en (gemiddeld) hoger opgeleid. In elke stad loopt tuig rond, maar in Arnhem vele malen meer dan in Nijmegen; dat vind ik niet bijzonder aangenaam :P

      Verwijderen