donderdag 26 december 2013

Wilt u uw windei gekookt of gebakken?

Er is toch geen kip die dit leest en ik moet volgens mijn horoscoop mijn emoties uiten want dat geeft lucht

Het is alweer een tijdje geleden. De herfst werd gelukkig wat substantiëler dan de voorgaande zomer, lente en winter, getuige de voorgaande gedichten die niemand leest. Na die vertraging en losmaking en nikserigheid van het afgelopen jaar, waarin mijn lichaam moe werd gemaakt door alle golven energie, begin ik nu eindelijk weer een beetje te creëren.

Ik bedoel, ik heb nog steeds geen baan, maar ben wel begonnen met een cursus en ben betrokken bij een stichting, Hartverwarmend Wijs, waarbij ik mee zal helpen ontmoetingsmiddagen voor jongeren te organiseren. Ik heb de kwijtschelding van mijn studieschuld aangevraagd. Ik ga nooit meer terug naar de kunstacademie. Ik woon nog steeds niet samen omdat we dikke sukkels zijn die geen inkomen hebben (volgens de oude paradigma's dan… en volgens de nieuwe lukt het ook nog niet echt). En ik doe nog steeds hier en daar wat oppaswerk. Bijna zou ik op de markt gaan werken, maar dit ging om praktische redenen niet door. Hopelijk hoor ik daar nog van.

Volgens de astrologie is zelfexpressie heel belangrijk voor mij. Het niet uiten van mijn waarheid maakt me ziek. Ook moet ik zo nu en dan primair reageren, vanuit de emotie dus, al heb ik hier geen controle over en speelt dit zich voornamelijk thuis af. Rode energieën. Maar ik kan dan wel weer heel goed mijn gevoelens communiceren om alles te luchten. Gelukkig maar. Ik ben een koppige, consciëntieuze, creatieve, dienstbare steenbok, die het zichzelf heel moeilijk kan maken met zelfkritiek en perfectionisme, en een intens gevoelsleven heeft dat geuit moet worden. Over mijn kracht en mijn groei heb ik niet zoveel controle, waardoor ik soms niet op gang kan komen, en vaak moet stoppen met dingen en weer terug naar mijn gevoel moet gaan, ondanks mijn plichtsgevoel. En dan knalt er ineens weer van alles uit, maar dit speelt zich vooral thuis af. Ik heb een onzeker stukje in me dat veiligheid en erkenning nodig heeft, maar reizen maakt me juist gelukkig. Ik ben voorzichtig en wat betreft creativiteit heel gevoelig voor kritiek. En ik hou niet van oppervlakkig geklets. Getuige deze blog, lekker samen de diepte in. Gelukkig hoef ik er niet over in te zitten dat ik aan het navelstaren ben, want dat staat gewoon in mijn horoscoop!

Ik ben niet erg toegerust voor een volwassen leven in deze maatschappij, doordat ik een gerafelde lappendoek van een cv heb, omdat het schoolsysteem mij als een wrak heeft afgeleverd. Maar gelukkig geloof ik erin dat deze maatschappij aan het instorten is, dat wil zeggen, de oude paradigma's die het systeem instandhouden. Is dat even fijn voor mij?! Niet dat ik zo'n verlicht persoon ben, ook ik laat mij vaker leiden door angst dan ik zou willen. En niet dat werkeloos achteroverzitten en wachten tot het paradijs ontstaat zal helpen, beste innerlijke therapeut. Maar ik ben een stuk verantwoordelijker en hartgerichter geworden, en ik heb het grootste deel van mijn shit al opgelost toen mijn chronische ziekte anderhalf jaar geleden de pas uit rees, dus nu kan ik met een min of meer schone lei de vormgeving van de nieuwe wereld gaan co-creëren. Die chronische ziekte heeft me ondanks al mijn affirmaties niet losgelaten, en ik gebruik veelvuldig medicatie, wat veel mensen uit het spirituele wereldje veroordelen. Dat maakt me boos en verdrietig, hoe weten zij nou wat mijn lessen zijn? Maar goed, op zo'n moment zal ik dan wel weer assertief moeten zijn enzo. Ik weet het ook allemaal niet. Volgens mijn horoscoop wek ik trouwens de indruk van wel. Maar ja, dan komt daar weer die ongeaspecteerde Mars in een onderschept 4e huis op Boogschutter.

Intuïtieve inzichten ontvang ik meestal via helderweten: zomaar iets weten wat ik een moment daarvoor nog niet wist. Iedereen maakt gebruik van deze vaardigheid, al kan het ondergesneeuwd zijn, of is er een andere intuïtieve vaardigheid (zoals heldervoelen, helderhoren, helderzien) dominanter. Dat leer ik allemaal op mijn cursus Intuïtieve Ontwikkeling. En dat ga ik dan weer lekker communiceren, want dat is mijn missie. Weet ik.

De blauwe kaars had een enorm dikke tong en van dat soort dingen zou ik wel foto's willen maken om op facebook te zetten en geliked te worden, maar eigenlijk boeit dat me ook niet meer, maar er komt niets voor imponeerdrang in de plaats en dan voelt het weer leeg, meneer Boeddha, wat moet ik daarmee doen? Voor ik het weet heeft mijn pijnlichaam het als als een pacman opgevroten. Volgt iemand nog wat ik allemaal zeg? Sorry voor mijn sarcasme dan, en dat ik niet lieve en aardige blogjes schrijf, dat is mijn duistere kant. Net als die dwerghamster op Animal Planet die de lente, zomer en herfst heel koddig bloemetjes verzamelt, maar ook dode vogels, en die dan de hersenen van deze vogels in de winter leeglepelt met zijn slagtanden. De duistere kant van de dwerghamster. Al heette die eigenlijk een m-m-m-haas, maar hij zag eruit als een dwerghamster en op deze manier is het beeldender. Want ik wil tenslotte wel neurotisch eerlijk zijn, want dat doe ik graag. Dat is dan weer een eigenschap van een steenbok. Gelukkig heb ik ook de angstaanjagende duistere kant van een dwerghamster. En vind niemand dit duister sarcastisch. Denk ik. Maar ik heb mijn Tweelingen onderschept, dus hoe kan ik dat weten?

Uhm, nog meer windeieren? Wat betekent dat eigenlijk, windeieren? Die hebben je niet gelegd. Maar jij legt juist windeieren, ze leggen jou niet! Dus dat is een stomme uitdrukking. Nou, ik moet zeggen, mijn gerafelde cv legt mij heel veel windeieren. Maar gelukkig eet ik sowieso geen eieren, dus dat scheelt. Met andere woorden, ik solliciteer niet op kutbaantjes. Dat lukt niemand in deze tijden, dus waarom zou het mij wel lukken? Ik richt mijn energie liever op constructievere zaken. Zoals dus die stichting. Want ik ben stiekem wel een beetje idealistisch maar ook naïef, dus ik durf mijn idealen niet echt krachtig neer te zetten. Maar dat ga ik leren. Goeie intentie voor het komende jaar.

Nog meer woordenkots? Mwah. Verder maak ik niet zoveel mee. Behalve dan iemand met een Kundalinicrisis, dat was me een ervaring. En een gecold-turkey-de gameverslaafde. En een identiteitscrisispersoon. Enzovoort. Maar daar ga ik allemaal niet over schrijven omdat mijn sarcasme alleen mij moet treffen omdat mijn ascendant Maagd is. En bovendien zou ik ook wat fatsoen moeten hebben maar daar ben ik niet zo goed in. Ik knoei bijvoorbeeld altijd met eten en ben een hork als ik drie zoenen moet uitdelen. Zelfs nu ik een vriendje heb en enige ervaring met intimiteit. Daarom juist. Denk ik. Oei, dat was dan wel weer hartverwarmend eerlijk. Maar dat doe ik ook graag. Want daarmee maak ik mezelf lekker kwetsbaar en mijn nieuwe paradigma is dat dat een schone zaak is, kwetsbaarheid. En dat meen ik. Want ik durf best sentimenteel te zijn. Sterker nog, ik krijg vaak tranen in m'n ogen als ik naar een boom kijk. Maar dat zal mensen dan wel weer niet boeien. Dat ik bomen knuffel, is vast ook weer een brug te ver. Maar ik voel dan dus wel meteen die rust van een boom en hoe mijn chakra's geheeld worden, dank je, boom. Huilen bij een ontroerende scène naast mijn moeder op de bank gaat me dan weer wat minder goed af.

Dit is de meest eigenaardige blog die ik ooit heb geschreven. Nieuwe overtuigingen botsen op oude energie die al veel te lang op deze blog rondhangt. Ik heb overwogen om een nieuwe blog te maken, maar ik vind dat ik prima in staat ben om een nieuwe energie neer te zetten en me niet te laten bevuilen door oude energieën. Sarcasme, humor, brengt energieën weer in beweging. Da's dan wel weer bewust van me. Dat dan weer wel. Eergisteren heb ik nog gegruweld bij Hans Teeuwen z'n Beatrix (snapt iemand de brug?). Overigens was Beatrix steeds de voorbeeldhoroscoop in mijn astrologieboek, dus ik weet nu heel veel van Beatrix haar opvoedmethoden.

Eigenlijk zijn heel veel schrijvers best spiritueel in hun taalgebruik. Zoals Vrouwkje Tuinman. Maar dat was met opzet, dus dan betekent het nog niet dat ze het niet veroordeelt. Maar wat kan mij Vrouwkje Tuinman schelen? Ik ben toch superieur in mijn inzichten enzo? Onee, nu raakt het verstrikt in mijn aura omdat ik een raar verzetspatroon maak. Even Vrouwkje Tuinman als een schim door mijn glazen lichaam laten zweven zonder een indruk achter te laten. Hè, dat lucht op.

Dit is echt een vreemde blog. Sorry dat ik jullie er steeds van beschuldig dit niet met betrokkenheid te lezen, maar dat is eigenlijk een signaal van een onbewust, nu bewust, deel van mij dat zegt "je moet er zelf betrokken genoeg bij zijn om het te schrijven en lezen. Doe het voor jezelf!"

Zo, dat lucht op. Goed kerstfeest allemaal.

maandag 9 december 2013

Over artisticiteit en spiritualiteit

Uit mijn horoscoop:
You’re better off drawing inspiration from individuals in your life to continue constructing a new path for yourself, as encouraging Jupiter in your one-on-one angle connects with ambitious Saturn in your hopes house, a process that began in July and will go on until next May.

Inderdaad heb ik al sinds de zomer steeds iemand in mijn kennissenkring gehad die mij enorm inspireert. En die inspiratie is ook steeds net wat mijn weg een stukje verder legt. Die inspiratie komt van bar weinig andere terreinen in mijn leven. Eerst was het Delphine, die mijn creativiteit weer nieuw leven inblies (zie hier). En een tijdje later was het Willemein, die spirituele verbinding uitdraagt, maar zelf ook schrijft.
Ook korte ontmoetingen kunnen mij heel erg prikkelen, zoals bijvoorbeeld de kennismaking met een vriendin van mijn vriend, die in een artistiek wereldje studeert, woont en leeft.

Ik ben zelf uit een artistiek wereldje gestapt waarin ik dag in dag uit bezig was met artistieke zelfexpressie, heb een volledige ommekeer gemaakt van individualisme naar gemeenschapsbewustzijn, en sindsdien ben ik een beetje verdwaald geweest, zonder handvatten om mijn creativiteit weer te laten bruisen zoals voorheen, of dit in overeenstemming te brengen met mijn nieuwe, planeetbewuste en spirituele waarden. Ik ben enorm gaan twijfelen aan mijn identiteit als kunstenaar. Want als ik geen kunstenaar ben, wat dan? Ik ben ook geen sterke gespierde zelfvoorzienende boer! Wat heeft artistiek zijn voor betekenis, doel, richting, in het grotere geheel van deze planeet met economische en milieuproblemen die over gaat naar een nieuwe tijd? Dat soort vragen kwelden me tijdlang: mijn eigen persoonlijke weerslag van de crisis. En het zijn die ontmoetingen geweest die mij steeds een stukje van de weg lieten zien.

Delphine, de psychologe, liet zien hoe expressie zowel artistiek als helend kan zijn.
Willemein, de pionier, liet me zien dat spiritualiteit en persoonlijke creativiteit elkaar helemaal niet uit hoeven te sluiten. Interessant, want de spirituele wereld draagt toch vooral vrij uniforme, kitscherige en smaakloze beelden uit, waarin het eerder om symboliek en inhoud gaat, dan om de artistieke vorm, die mij juist zo kan prikkelen.

De innerlijke weg van occulte zaken, spiritualiteit en heling kon ik temidden van deze twijfels wel begaan, wat onder andere tot het beginnen van een cursus Intuïtieve Ontwikkeling heeft geleid. En nu dat goed en wel is ingestroomd in mijn leven, lukt het me ook weer om 'wereldjes' te scheppen en te genieten van mijn fantasie. Ik schrijf regelmatig aan een verhaal, en doe er het liefst zo lang mogelijk over, niet omdat het als een opgave voelt, maar juist omdat ik zo lang mogelijk van die wereld wil genieten. Ik heb nog wel die schrijfwedstrijd in mijn achterhoofd waar ik sinds 2006 al mijn comeback in wil maken, maar ik schrijf het vooral voor mezelf, en wie weet zend ik het uiteindelijk wel helemaal niet in. En dat is een flinke verandering.

Ik doe al een jaar over een schetsboekje en zo bij elkaar verzameld lijkt één schetsboekje met voornamelijk slechte tekeningen een schamele oogst voor een "kunstenares", maar ik hoef het aan niemand te laten zien, en langzamerhand ga ik ook in mijn beeldende werk naar zelfexpressie toe. Want laten we wel wezen, op de kunstacademie was ik vooral veel bezig met de mening van anderen, waardoor ik met mijn aanvankelijke goede intentie toch was verdwaald. Ik hoef nu helemaal geen artistieke kunstenares meer te zijn, is dat niet heerlijk?

Ik kan beter door de nepheid van een artistieke wereld heen prikken en zien waar het echt om moet gaan - volgens mij dan hè, want natuurlijk is dit weer helemaal individueel. Ik heb een krachtiger intentie tot zelfexpressie: mensen helpen dichter bij hun intuïtie te komen - of dit nu via de weg van alternatieve genezing is, of via de weg van mijn creatieve uitspattingen.

Want zeg nou zelf: ik, een gespierde, fysiek ingestelde boerin die tevreden is met een simpel leven? Doe mij maar het eindeloze en fascinerende rijk van de creativiteit en spiritualiteit, laat mij maar de diepte in zweven... Als ik het spiritueel bekijk, heb ik vanuit mijn bovenste chakra's helemaal naar beneden moeten reizen, om de verbinding met de aarde weer te maken, en nu ben ik er weer bovenop aan het komen, en hervind ik mijn creativiteit, verbeelding en gedachtegoed weer, maar ditmaal met een stevige verankering.