woensdag 9 oktober 2013

En dan de herfst

Lieve herfst, wil je me voeden
geduldig, met je wegebbende rode warmte
en me herinneren aan de kooltjes
en niet aan de kapotte rug?
ik ben voor het eerst in mijn leven
substantie aan het oogsten
nu mijn hartekreten en al wat ik verder nog bedacht
mijn identiteit niet meer vormgeven
voor het oude komt niets nieuws in de plaats
maar ik blijf voortbestaan
zoekend en een heel klein beetje
tastend
als een dikke slak.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen