maandag 26 augustus 2013

De indruk die boeken uit je jeugd kunnen achterlaten




Toen ik net terugkwam uit Ierland, heb ik Heksenkind van Monica Furlong herlezen. Ik herinnerde het boek me door de geur die met de wind meegevoerd werd over het schrale land van County Clare, waar we verbleven. Het was een rare verbrande geur, en ineens viel me in: dat is turf. Hier wordt turf afgestoken. Ik herinnerde me dat uit Heksenkind, dat ik als kind gelezen heb. Een poëtische half-herinnerde zinsnede, die ergens was blijven hangen en zo ineens de werkelijkheid aanraakte.

Er kwam meer terug. Juniper. Het tweede deel van de reeks heet Juniper, en gaat over een meisje uit Cornwall, dat vernoemd is naar de struiken met gele bloemetjes en zoete geur die overal groeit. Een heideachtige, weerbarstige struik die me in Nederland niet eerder was opgevallen, omzoomde het terrein in Ierland. In de herfst zouden de gele bloemen veranderen in bessen, jeneverbessen, zo leerde ik. Juniper betekent jeneverbes.

Het helingscentrum met groentetuin in Ierland was een teleurstelling, en ik kon me niet voorstellen hoe je een bevredigend leven zou kunnen leiden op die schrale grond. Maar de herinnering aan dat boek, het op te zoeken in de boekenkast, en het te lezen, maakten het voor mij mogelijk het in een kader te plaatsen. Dát is waar mijn droom met de natuur te leven in Ierland vandaan kwam. Het boek speelde zich niet eens in Ierland af, zo bleek, maar op een eiland tussen Wales en Ierland. De hoofdpersoon, een jong meisje, werd door de plaatselijke dorpsgenezeres, de Juniper uit het eerste boek, uitgenodigd van haar de magie van het genezen te leren. Ze verhuisde naar een groot wit huis op een klif, waar altijd versgebakken brood klaarstond, en waar ze een eigen kamer had waarin ze wakker werd bij het licht van de zon. 's Ochtends moest ze de koe melken, er was een enorme cirkelvormige kruidentuin met allemaal mysterieuze kruiden en ze verbouwden groenten. Zo had ik het me voorgesteld. En toen ik zag dat dit een kinderdroom was, iets uit een vorig leven, dat ik desondanks kon aanraken via mijn fantasie, was het goed.

Soms is de verbeelding belangrijker dan de werkelijkheid.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen