zaterdag 13 juli 2013

Lichaam

Daar, waar je adem niet gaat
en je verlangen onbestendig pulseert,
klein leven ontstaat
zonder ooit te ontstaan zonder te sterven

Daar, op je rug - een fontein
bruisend bronwater stroomt
zoals haar zich van zichzelf ontdoet
en bladeren groen ruisen zonder van plaats te veranderen
skeletten en bloedeloze nerven

Daar, in kraters van vergleden hoop,
datgene wat je zoekt en nooit vindt
berusting tot op het bot

Daar, waar handen drukken
groeit dankbaarheid, zo gemakkelijk vergeten
als confetti in een hoek
of een pot zonder deksel

Daar, tussen scherven kristal
waar tred doorheen waadt zonder te voelen
omdat het niet stil is,
het is nooit stil

Daar, in een zilveren chaos
ontdaan van zichzelf
een gevoel van treunis achterlatend.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen