vrijdag 8 juni 2012

Zoutloos

 courgette-andijviesoep, gegarneerd met lavendelbloemen
waarna ik de compositie verpestte met twee dotten peterselie

Ik hou van humor. Geef mij een goede woordgrap (of een slechte) en je hebt mijn dag gemaakt. Ook een portie zwartgallig sarcasme laat ik mij niet missmaken. Mensen met zelfspot hebben altijd een streepje bij me voor, en ik kan helemaal slap liggen in het aanzicht van schattige babydiertjes, of ze nou niezen of niet. Maar waar je niet mee aan moet komen is flauw gepest. 

Ik doel op hermetische afrekeningen van versprekingen, onhandigheden, fysieke blunders, of nog erger: zonder een andere aanleiding dan een superieur gevoel van lamlendigheid. 

Een voorbeeld uit de praktijk: ik smste een vriendin hoopvol impliciet uitnodigend 'Hé, ik ben in Groningen en vind het altijd leuk om je dan even te zien!'. Krijg ik terug: 'ik heb je helemaal niet gezien.' Dodelijk. 

Of, eentje die we allemaal kennen: als je iets hips draagt voorzien van een aantal inherente gaten: 'je moet je broek even laten naaien'. 

Zulke grappen zijn van het kaliber dat moeiteloos verdedigd kan worden onder het motto 'je moet wat meer eelt op je ziel krijgen', als je klaagt dat je er last van hebt. Daar zitten behoorlijk wat aannames in, zoals dat de ideale hoedanigheid van je ziel een harde, knoestige eeltknobbel is. 

Ik kan er ook totaal niet adequaat op reageren. Ik zie de humor er gewoon niet van in en kom niet verder dan een lauw 'ja, haha'. En tien minuten later bedenk ik me dat ik eigenlijk heel hard had willen terugschreeuwen 'flikker op met je naaimachine! Zie je nu wat je gedaan hebt! Je hebt me boos gemaakt! En daar kan ik niet mee omgaan! Stomme trut! Dit is helemaal niet grappig!' En dan zullen ze om me lachen alsof ik een schattig babydiertje ben dat net heeft geniest. 

Mijn courgettesoep was heerlijk, dankuwel. Zoutloos, zoals ik dat graag heb. Maar met smaak.
(Ik weet ook niet helemaal of die metafoor klopt en of het kant danwel wal raakt op een ingewikkelde manier in het kader van deze post, maar het klinkt goed. Morgen krijg ik vast spijt van deze slaapdronken voetnoot. En jemig, wat heb ik veel moeilijke woorden gebruikt hierboven, is dat nou echt nodig? Eloquentie staat niet gelijk aan goed schrijven, nam ik mij gisteren nog voor. Maar er was een uitbraak uit dat propvolle hoekje van mijn geest waar al die woorden zich onuitgesproken opstapelen, en ik heb ze niet allemaal kunnen opsporen voor ze ontsnapten via mijn tien vingers, want ik bewaakt meestal alleen mijn mond. Ik heb wel een nieuwe type rare vogel bedacht! Toe te voegen aan de reeks 'humeurige huismussen' en 'pedante pechvogels'. Zie onder. Morgen: van teen tot top, de benensectie! En een rare post waarin ik herinneringen aan vorige levens vergelijk met stuifmeel ofzoiets, misschien moet ik maar gaan slapen.)

3 opmerkingen:

  1. Jij hebt echt de leukste lees-blog die ik volg. En dat zegt ik niet omdat ik je ken of omdat ik maar 3 leesblogs of zoiets volg (hahaha, ook zo'n leuke grap), want er zijn niet zoveel leesblogs.
    Ik weet niet of hij precies in de categorie flauwe corrigerende grappen valt, maar wat ik nog wel eens hoor van (voornamelijke oudere) mensen is 'oh, je shirt binnenste buiten, is dat nu hip?' of dergelijk als ik een keer per ongeluk mijn shirt binnenste buiten heb. En dit voorbeeld was bij een voordrachtscursus nota bene. Maar goed, ik probeer dus al een tijdje langere stukken te schrijven voor mijn blog, zoals jij, die toch 'dicht bij mezelf blijven' (haptotherapie credo), heb jij nog tips? Het wil niet vlotten

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Aparte combinatie, zelfspot èn lange tenen. Ik vind dat eerste voorbeeld wel grappig eigenlijk :P Maar 't ligt er natuurlijk ook een beetje aan van wie het komt. Ik heb met een aantal vrienden een dusdanige verstandhouding dat we voor de grap lullige dingen tegen elkaar kunnen zeggen of kunnen lachen om blunders en weten dat het dan niet in het verkeerde keelgat zal schieten. Maar soms is het idd niet leuk, hoewel ik daar zelf gelukkig erg weinig last van heb. Als vrienden lachen om mijn "leed", dan kan ik dat wel hebben en andersom is dat (als het goed is) ook zo. Wat andere mensen zeggen, boeit me niet zoveel, want ik heb vrij korte tenen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oh dank je! Ik heb ook moeite met het vinden van goede blogs. Ik heb er alleen een paar in het Engels maar die mensen zijn eigenlijk vloggers, met een blog erbij. Wat volg jij?
    Na lang nadenken, misschien toch een tip: doe leuke dingen, dan heb je iets om over te bloggen. Al is het eigenlijk maar heel suf wat je doet, of klein, het is wel een vruchtbare bodem. Wat vind je leuk om te doen? Kan je daarover schrijven? Of moet je het eerst meer gaan doen?

    Ik denk dat de combinatie zelfspot/lange tenen vrij gangbaar is onder een bepaald slag introverte meisjes ;) Jongens zijn over het algemeen sowieso wat botter tegen elkaar. Maar sommige groepen meisjes ook. Ik ben er niet zo van, maar ik moet er wel mee leren omgaan...

    BeantwoordenVerwijderen