dinsdag 12 juni 2012

Bijenraad

Ik was vorige week met mijn moeder naar Amsterdam. Ik heb een modebroek gekocht, we zijn naar Marqt geweest (een biologische supermarkt) en naar een groenesapjesbar, waar ik iets met algen heb gehad en mijn moeder wat met fruit. Nu heeft ananas en mango gekocht om zelf sapjes van te maken. Ik kan haar dan nog overtuigen er een beetje bijenstuifmeel bij te doen, maar de algen krijg ik er niet in. Die zijn dan ook behoorlijk smerig. Ik heb geen beeldmateriaal uit Amsterdam. Het-je-eigen-maken van ervaringen op een vreemde plaats is moeilijker dan op de plek waar je je eigen verhaal al hebt opgebouwd. En met het-je-eigen-maken bedoel ik de dingen eruit halen die met je resoneren en daar een verhaal van bouwen dat zowel je eigen identiteit als die van de stad omhult. Dit alles om voor voor bekenden en onbekenden van de stad een interessant, vruchtbaar verhaal te kunnen aanbieden. Áls je wilt pleasen, doe het dan goed. Met stuifmeel, en niet met algen.

Een bezig bijtje, Terschelling, 2008

In de middeleeuwen werd het geheugen voorgesteld als een honingraat. Een honingraat bestaat namelijk uit cellen, waar onder andere voedsel in opgeslagen wordt. Als een cel vol zit, wordt het door de bijen afgesloten met een dekseltje.

Zoals te zien op de foto, is de bij bedekt met stuifmeel. Tijdens zijn zoektocht naar nectar blijft er van alles aan hem kleven. Onderweg raakt hij het weer kwijt door er bloemen mee te bestuiven, waarna het vervangen wordt door nieuw stuifmeel, en uiteindelijk brengt hij het mee naar zijn bijenkorf.

Zo gaat het ook met ons geheugen. Het residu van sommige ervaringen blijft niet lang aan ons kleven, en kunnen we gebruiken op een vruchtbare manier. Andere ervaringen bewaren we voor latere verwerking.

Als de ene bij sterft, neemt de andere het van hem over. Ze maken allemaal deel uit van hetzelfde systeem. Zo ook bij ons. Als je sterft, neemt een andere fysieke identiteit het over, onderdeel van en aangestuurd door je systeem. Je staat iets verder af van de ervaring, omdat je de herinneringen niet hebt verzameld als de persoon die je nu bent, maar je kan ermee werken. Alles wat je nodig hebt zit al in jezelf. Net als stuifmeel bevat de informatie in je geheugen alle essentiële nutriënten.

Een schepje erbovenop: bijen verzamelen zowel nectar als stuifmeel en gebruiken beide als voedselbronnen. Stuifmeel kan meteen verteerd worden, maar nectar (in Griekse mythes de naam van godendrank, hier kom ik op), moet eerst worden omgezet. Bijen voegen er enzymen aan toe, zodat er een zoete, stroperige vloeistof ontstaat: honing. Ook wij vliegen van bloem naar bloem. Net als bijen zoeken we voortdurend naar iets wat ons die ervaring van zoet geluk kan geven. We krijgen er niet genoeg van, die vleugjes goddelijke levenskracht.

En ondertussen maken we kruisbestuivingen in de wereld. Zoals bijvoorbeeld tussen Amsterdam, een oude foto, bijen en de reïncarnatietheorie in een vermomming van collectief onderbewustzijn - zo gek eigenlijk nog niet. En zo ontstaan nieuwe bloemen. 

3 opmerkingen:

  1. Heel goed verhaal. Maar ik ben geïnteresseerd. Hoe weet je dit allemaal? Ik hoorde wel eens van mijn broer dat bijvoorbeeld bij vogels niet alleen kenmerken als fysieke kracht en structuur van de veren (weet ik veel) genetisch overgedragen wordt van ouders op kuiken(?), maar ook herinneringen, zoals een slechte ervaring met het in slaap vallen op een elektriciteitskabel :)
    Als ik het goed begrijp suggereer jij dat er ook zoiets aan de hand is bij mensen?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja, ik denk dat DNA de drager is van meer dan wordt aangenomen. En ook dat DNA niet statisch is, dus dat je de informatie kunt veranderen. Ik heb hiervoor geen wetenschappelijk bewijs (tenzij je de redelijk nieuwe tak 'epigenetica' meerekent, maar dat is niet helemaal wat ik bedoel, dat is met mechanisch, fysiek ingrijpen via markers oid op de DNA-structuur) maar ik heb dat niet nodig om ergens van overtuigd te zijn, als ik het zelf al voel... Ik heb een visualisatiemeditatie geleerd waarin je in je 'DNA-bibliotheek' kunt kijken naar herinneringen. En ik heb dingen gezien die veel verklaren voor mezelf. Degene die me dat leerde, zei tegen me: je fantasie heeft een bron, dat is niet willekeurig.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dank je trouwens :) En leuk dat je dit interessant vindt!

    BeantwoordenVerwijderen