woensdag 11 januari 2012

Wetenswaardige woensdag

Vorige week was dit iets dat door kon gaan voor een foodblog. Ik zou kunnen zeggen: deze week is nabeelden.blogspot.com een modeblog. Dit zou enigszins bezijden de waarheid zijn. Ik zal het u demonstreren. Allereerst, een welgemeend 'ik kies gewoon uit wat me aanspreekt'. Als dat niet genoeg zegt over mijn verhouding met mode, hier een verhaal.

Vroeger, toen ik nog een angstig middelbare school-broekie was, betrof 'wat me aansprak' de gothicstijl. Ik had een jurk met fluweel en zwart kant, die ik af en toe paste voor de spiegel. Vervolgens hield ik fotoshoots, bijvoorbeeld in de tuin.


Of in de slaapkamer.


Of zelfs op de overloop, want dan kun je zo lekker flitsen en dat komt de zwaar opgebrachte make-up zeker ten goede.

2005

Het enige moment dat ik er daadwerkelijk de deur mee uit ging was op een fantasyevenement. Ondertussen keek ik mijn ogen uit naar de twee gothics die mijn school telde: rondborstige dames die zonder enig gevoel van schaamte de trap afzwierden met de punten van hun rok in hun handen. Dat was iets om jaloers op te zijn. Een kastvol prachtige jurken verlangde ik met heel mijn romantische ziel, de rondborstigheid bekeek ik met platte afgunst. Maar natuurlijk was het vooral het zelfvertrouwen van deze dames dat me bijbleef. Ik hield het bij een pentagram om mijn nek in het openbaar. Dit weet ik nog omdat het is vastgelegd op de schoolfoto waar ik de eerste drie jaar aan overgeleverd was. Daarop had ik ook een soort punkkapsel: van voren lang, van achteren opgeknipt, al verzuimde ik de bijgeleverde wax te gebruiken, zodat mijn hoofdkussen de belangrijkste factor in de modellering was. Wist ik veel: ik zag het alleen van voren. Deze schoolfoto is helaas verloren gegaan.

Ook mijn latente gothicverlangen is een stille dood gestorven. Als het me toen werd gezegd, voelde ik me onbegrepen, maar het was toch waar: ik groeide eroverheen. Vanaf de tweede schoolfoto ontwikkelde ik een kleding- en haarstijl die zich voegde (naar mijn idee dan) naar de groep.
2005

2005
Oké, met een alternatief randje.

2005

Toen ik op de kunstacademie kwam werd het allemaal een stuk artistieker natuurlijk. Ik had wat in te halen, en welke omgeving beter dan één waar men aan zelfexpressie doet? Ik ging maskers dragen tijdens het hardlopen.

2009

Oké, dit kwam maar één keer voor en was voor een kunstproject. Wat iets blijvender was: mijn haar lichtblauw verven. Maar dit duurde gelukkig niet langer dan de kerst. Ik ben geen provocerend type: de blikken in de trein konden me gestolen worden.

2009

Sorry jongens, nu komt er een domper: van 2010 en 2011 heb ik geen foto's. Ik vond mezelf even geen fotomateriaal. Ik kan er best leuk uitzien, maar de laatste maanden draag ik eigenlijk het liefst comfortabele truien en pyjamabroeken. Als ik een dag een panty of zelfs een legging moet dragen werkt dat klevende gevoel me op de zenuwen. Ik doe niet aan strijken: als het gekreukeld is, trek ik het gewoon aan. Wat mijn kapsel betreft: dat is witblond. Genoeg reden om het niet ook nog eens te gaan verzorgen. Dat zou hetzelfde zijn als een kalfslapje kruiden. Een kalfslapje is zo ook al lekker. Google maar eens.

Klaarblijkelijk is mijn persoonlijke verzorging dus nog steeds een beetje latent, al komt dat nu niet voort uit een stille wens me in zwart fluweel te hullen, maar meer uit een verlammende slonzigheid. Badhairdays. Badfacedays. Algemene bad days. Maar de laatste tijd borstel ik mijn haar weer (!) en maak geregeld die mentale berekening die mijn gemoedstoestand, de staat van mijn huid, de inhoud van mijn klerenkast, de gelegenheid, het weer en wat Serena van der Woodsen droeg in de laatste aflevering van Gossip Girl verenigt in een aangename uitkomst. Oké, oké, ik ben stiekem wel een béétje modebewust. Foto's van mijn favoriete kledingstukken zullen de rest van de week hier verschijnen: aan het eind trek ik alles bij elkaar aan voor een goede ouwe fotoshoot in de tuin.

3 opmerkingen:

  1. Hahaha "Wist ik veel: ik zag het alleen van voren." :D

    Vieze gothic! :P (Ik werd één keer voor gothic uitgescholden, toen ik blauw haar had en geen gothickleding droeg (want dat heb ik nooit gedragen).) Ik keek ook wel eens met bewondering naar de leerlingen die echt schijt leken te hebben aan alles en zich zeer opvallend kleedden. Dat wilde ik ook wel, maar bij mij was dat toch wat ingetogener, met wijde broek en bandshirt (veel te grote overigens; het zijn nu de shirts waar ik in slaap :P (Hoe heb ik daar ooit in kunnen rondlopen?)).

    Maar hardlopen met een masker? Dan heb je toch een flinke inhaalslag gemaakt! Zou ik nooit durven. Niet alleen althans. Hoewel ik wel graag maskers zou dragen (en opplaksnorren :P). Stoer dat jij dat wel durfde (hoewel dan natuurlijk niemand je herkent). Al was het maar voor één keer.

    Blauw haar, tja, dat is gewoon cool. Af en toe zou ik het wel weer willen. Maar ja, 't is gewoon niet handig. De eerste keer liet ik het verven in de herfstvakantie, toen mijn ouders weg waren. M'n vader vond het niet leuk :P Mijn opa ook niet. Wat vond jouw familie ervan?

    Een randje alternatief is cool, want subtiel is cool. Een vriend van mij zegt (elke keer dat ik hem zie (niet heel regelmatig)): "Je ziet er steeds normaler uit!" Vroeger zou ik dat niet leuk vinden om te horen, maar nu wel, want je groeit idd over bepaalde dingen heen. Maar je moet wel jezelf (kunnen) blijven. Dus gewoon pyjamabroeken dragen als je daar zin in hebt!

    "aan het eind trek ik alles bij elkaar aan" Ook tegelijk? :D

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Haha, ik ben ook één keer voor gothic uitgescholden, toen ik iets zwarts droeg :P Ik was verbluft.

    Ik was ook niet alleen, de fotograaf was bij me ;) Voelde me er vreselijk ongemakkelijk bij!

    Haha, mijn vader vond het ook maar zo-zo. Gelukkig voor hem was het er na drie wasbeurten grotendeels uit.

    Hm ja, dat is dan wel een compliment ja. En die enigszins genante periodes uit je puberteit zijn wel dan dat subtiele net even andere randje, zijn ze toch nog ergens goed voor.

    Ja, tegelijk! :D

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik vind dit een hele leuke blog! En ik ben benieuwd naar de volgende in de week. Ik heb als een soort parodie op lookbook wel eens een foto in de spiegel gemaakt met mijn vaders' leren jas aan en hoed op en erbij gezet dat het zo lekker bohochicroyaltenenbaum achtig was. Maar die blog heb ik nooit durven publiceren. Ik vind die kleding die je nu draagt trouwens wel wat hebben. Ik weet het natuurlijk niet heel goed, maar toen ik je tegen bij de trein dacht ik he dat ziet er leuk uit. Ja zoiets zie ik in splitsecond en ook in de schemering. Noem me een bakvis.
    Enfin, ik denk dat mijn gezondheid beterende is! De huisarts zegt dat het helemaal niet zo raar is dat de hyperventilatieklachten langer aanhouden, zeker omdat ik nogal wat stress had en een tekort aan vitamine B12 (daar krijg ik nu van die leuke spuitjes voor. Ze zijn rood). Morgen ga ik naar fysio. (Leuk, zo'n reactie eindigen met persoonlijke info over mijn gezondheid die niets met het bericht in kwestie te maken heeft. Moet ik vaker doen! :p)

    BeantwoordenVerwijderen