dinsdag 4 oktober 2011

Wegens

Wegens wat? En belangrijker nog: wat is het taalkundige verschil tussen 'wegens' en 'vanwege'? Had ik ervan moeten maken: 'uitbreidend vanwege werkelijk xoelapepel yin/yang zijn'?* In dat geval was het nu de 'werkelijk'-week geweest, wat werkelijk een stuk makkelijker was geweest, want de werkelijkheid is een thema dat mij werkelijk (oké, nu is het wel duidelijk) interesseert. Om niet te zeggen: dat mij vervult met een diepe passie en een goed onderdrukte angst.

Vanwege (wegens?) het herhaaldelijk (oké, twee keer) noemen van The Matrix in mijn omgeving voel ik mij aangespoord deze film opnieuw te gaan kijken, want, zoals ik al zei, de werkelijkheid is een thema dat mij vervult met een diep ontzag en een nauw verholen opwinding. Voor degenen die The Matrix niet kennen: het idee is dat de werkelijkheid (daar is ie weer) een technologisch opgetrokken scherm van misleiding is, een projectie in onze geest, en dat ons lichaam in feite kaal en ingeplugd in een lekker badje als batterijen in een ruimteschip of iets dergelijks ligt te dromen. Nu geloof ik niet dat wij in werkelijkheid kaal zijn en al die dingen, maar over dat dromen heb ik wel het een en ander te zeggen. Namelijk: wij fictionaliseren ons leven, we verdromen de werkelijkheid, we maken mental maps van de wereld.

Vanwege (wegens?) (oké, ik weet best dat het 'vanwege' moet zijn) het feit dat een docent dit tegen me zei besefte ik echter dat de keuze dit tot kunst te maken een individuele is.

Wegens de verhalen die ik inmiddels heb verzameld is me duidelijk geworden dat ik hier niet per se beeld bij nodig heb. Laat ik een voorbeeld geven.

Ik vertelde in de les het verhaal van een gedicht dat ik hier een tijdje geleden gepost heb:

in mijn hart een glazen knikker
geknapt, de splinters doorgedrongen
in het weerloze vlees,
een rode hand omklemt het hart van het woud
doorkliefd, maar rustend
onder bladeren als longen
en de rode koepel draait en draait
om te verbranden
het geraas in de stilte
in mijn hand een glazen knikker
weerloos


Ik legde uit dat ik a) verwoorde emoties en b) dingen die ik zag, achter elkaar geplakt had zodat er een samenhangend geheel ontstond dat dan weer bepaalde emoties en beelden oproept (wat in feite gewoon een definitie is van een gedicht). Zoals de rode hand die het hart van het woud omklemt: dat was mijn hand in de weerschijn van de rode paraplu waar ik onder zat op het bankje in het park, kijkend naar een hartvormige uitsparing onder de longachtige bladeren van een boom. Naast het park is een autoweg. Het geraas van de auto's (een auditieve prikkel) leek door de handeling van het draaien van de paraplu boven mijn hoofd (een visuele prikkel) vermengd te worden met of verloren te gaan in de stilte. Een goed woord daarvoor kon ik maar niet vinden, tot ik stuitte op 'verbranden', wat het geheel wel een fijn dramatisch cachet gaf dat paste bij de emoties en beelden die het gedicht oproept, en ook aan leek te sluiten bij de symboliek.

De volgende keer dat ik wandelde in dat park ging ik natuurlijk weer naar dat bankje, dat in mijn hoofd inmiddels 'mijn bankje' was geworden. De menselijke geest maakt tenslotte graag patronen. En op het grasveld tussen het bankje en de hartvormige uitsparing stonden nu kaarsen. Ik bedoel, de menselijke geest maakt graag patronen, maar in dit soort gevallen ben ik er toch ook van overtuigd dat iets anders het ook leuk vindt om patronen te maken, zoals het weefsel van de wereld zelf.

Goed, in de les bazelde ik vervolgens nog wat door over dat ik hier iets 'mee wilde doen', de voor- en nadelen van het maken van een foto van deze kaarsen (ze waren nogal lelijk), en mijn idee om ook foto's te maken van de knikker in mijn handpalm zodat je kon zien dat hij 'weerloos' de kleuren aannam van zijn omgeving, en dat het daar misschien een beetje rebus-achtig van werd.

Maar juist vanwege dit verhaal (waarom is het nu ineens 'vanwege'?) (ik doe dit op gevoel, hoe graag ik het ook wil Googlen, dat mag woensdag pas) (overigens had ik vannacht een apocalyptische, Matrix-achtige droom over Google waarin** - oké, to the point) denk ik dat het me in feite niet zozeer gaat om gedichten of beelden, maar om het proces van het maken ervan, de mechanieken die een rol spelen in de ontstaangeschiedenis. Het verhaal van het gedicht is voor mij meer waard, en volgens mij ook beter, dan het gedicht zelf.

Maar stel dat dit in feite niet zo is? Dat deze neiging tot het schrijven van Droste-effectblogs (blogs waarin ik schrijf over de blog) slechts van tijdelijke aard is tot ik klaar ben om straks weer 'echte kunst' te maken? Dit vervult mij met diepe angst en ontzaggelijke levenslust - wat is echt? Wat is werkelijkheid?

*Op wetenswaardige woensdag zal ik dit voor je uitzoeken.
**Hierin was de operator van het enorme ruimteschip, een breinachtige, dienstbare levensvorm die wel wat weghad van een Dalek, in feite*** slechts een omhulsel voor een chip van Google: Google in de verre toekomst. Dit bleek toen de tegenpartij (in science-fiction heb je die immers, zo ook in mijn droom) Google corrumpeerde terwijl ik boodschappen aan het doen was, en Google controleerde eigenlijk alles, van Wasacrackers tot in feite elk hoekje van het universum. Daarna was er nog iets met achtervolgingen in een rotstuin, maar dat sloeg eigenlijk nergens op, want Google wist immers alles, dus kon zo mijn coördinaten in de rotstuin doorgeven aan de tegenpartij.
***Voor degenen die geïnteresseerd zijn in reflecteren in de actie: nu heb ik stiekem toch het thema 'werkelijk' genomen, vermomd door een causaliteit-formule gerepresenteerd door de woorden 'vanwege' en 'wegens'. Daarnaast is het je misschien opgevallen dat ik vaak 'in feite' zeg. Dit valt weer te herleiden tot het feit (ha) dat ik gisteren een liedje van OneTrickPony (Anne-Fleur uit mijn vorige blog) luisterde over Wikipedia, waarbij vooral de een-na-laatste zin (all you could give me were cold hard facts) relevant is. Maar ook relevant aan deze blog, is het feit dat ik graag Wikipedia gebruik en natuurlijk die hele droom over Google die ik vast ook niet had gehad als ik gisteren dat liedje niet had geluisterd. Ik bedoel, Wikipedia, Google, Google, Wikipedia? Internet? Websites? En dat dan samen met de urgentie weer The Matrix te gaan kijken? Dank je. Werkelijkheid gefictionaliseerd!

4 opmerkingen:

  1. (Nnggg, weer een reactie weg. (En nu weer, er gaat iets mis hier.))

    There is no spoon, Woos. Het wordt tijd dat je The Matrix gaat kijken. Met je ruimteschip... Maar 't is idd hele interessante materie (dat woord weer (of eigenlijk die woordencombinatie)). Na Inception had iedereen het over "droom ik of is dit echt", maar eigenlijk had The Matrix dat thema natuurlijk allang en bovendien veel beter belicht. Ik denk dat werkelijkheid subjectief is; afhankelijk van belevingswereld.

    Ik houd niet zo van gedichten, omdat ze vaak zo vaag zijn (wat soms ook wel cool is, omdat ik er dan zelf een betekenis aan kan geven, maar meestal is dat niet zo). Bedankt voor de uitleg dus, want dat maakt het een stuk leuker.

    Google gaat trouwens echt een keer de wereld overnemen, wat wij op dat moment zullen toelaten, omdat we volledig afhankelijk zijn.

    Cyash. Cya, sh.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Haha, ik stel me zo voor dat je reactie oorspronkelijk veel langer en minder bondig (met lidwoorden enzo) was maar dat er steeds een beetje verdween :P Sorry. Ik ken het leed. Tip: kopieer je reactie voor je op plaatsen klikt, dat ben ik door schade en schande wijs geworden.

    Ja, veel schrijvers gebruiken het thema. Ik moest zelf denken aan Suzanne Collins' Hunger Games-boeken, daarin wordt op een gegeven moment ook de vraag gesteld 'echt of niet echt', maar dan meer als literair stijlmiddel (maar dit is niet interessant als je die boeken niet hebt gelezen ;))
    Ik denk ook dat werkelijkheid subjectief is. Sommige mensen denken dat er maar één werkelijkheid is, maar ja, das dan weer hún werkelijkheid :P

    Misschien ken je dan niet de goede gedichten? Ach, dat is ook zo'n dooddoener. Ik bedoel, ik heb zelf ook geen 'favoriete dichters' of 'favoriete gedichten'. Ik lees nooit poëzie tenzij mensen me het opsturen of ik er op een andere manier tegenaan loop, en het is ook iets waar je voor in de stemming moet zijn. Is prima zo. En begrijp dat een uitleg het een stuk leuker maakt, dat vind ik zelf dus ook :P Dus dank je :)

    Ja. Natuurlijk.

    Oké, cya :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goddamn, het gebeurde weer! De reactie verdwijnt gewoon als ik op "Reactie plaatsen" klik! Grrrnrgh!

    Gaat 'ie nog een keer: ik heb toevallig wel twee gedichtenbundels in mijn bezit (hoewel één eigenlijk een bundel liedteksten is). Draken met stekkers van Edward van de Vendel (http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boeken/draken-met-stekkers/1001004006859073/index.html), met gedichten die eigenlijk voor kinderen zijn (= leuker :P). Kocht ik vooral omdat het geïllustreerd is door Floor de Goede (check doyouknowflo.nl). En ik heb De zanger is ziek vandaag van Kamagurka, wat dus eigenlijk liedteksten zijn. Maar ja, same difference. Van grootmeesters in de dichtkunst ken ik eigenlijk niets; als ik het lees vind ik het doorgaans niet leuk/mooi. Te moeilijk, jwz.

    Crtl+A, Crtl+C.

    (reisarro? :P)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh, en mocht je nieuwsgierig zijn: http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boeken/de-zanger-is-ziek-vandaag/666871457/index.html

    BeantwoordenVerwijderen